Podniosłam teściową na nogi, poświęciłam wszystko, a ona publicznie mnie upokorzyła, bo nie wypieliłam ogródka – sąsiedzi stali przy płocie jak sroki i komentowali każdy jej krzyk. Wytrzymałam milcząc, spakowałam rzeczy i odeszłam bez słowa. Teraz już wiem: nie każdy zasługuje na wdzięczność – niektórym bardziej zależy na czystych grządkach niż na rodzinie.

Co ty sobie wyobrażasz, Julita? Rozbrzmiał głos teściowej, kiedy wtargnęła na środek warzywnych grządek, niczym generał podczas inspekcji. Czegoś takiego jeszcze w tym domu nie widziałam! U mnie siedmioro dzieci było i ani jednego chwastu na polu! Jej krzyk wywabił sąsiadów na podwórze. Przywarli do płotu jak stado gawronów i już zaczęli szeptać między sobą, […]