Już mam tego dosyć! Krzysztof z hukiem odsunął łyżkę i wbił wzrok w żonę. To się w ogóle da zjeść? Makaron rozgotowany na breję, a te kotlety choćby się nie przyrumieniły! A ty co robiłaś przez cały dzień? Znowu przyklejona do telefonu?
Jak możesz tak mówić! oburzyła się teatralnie Bożena, gwałtownie chowając komórkę pod poduszkę. Przecież opiekowałam się Bartkiem! On jest taki żywiołowy! Cały ty, po prostu. dorzuciła złośliwie, obserwując, jak mąż ledwie trzyma nerwy na wodzy. Jest mi ciężko, rozumiesz? Wszystko mi się z rąk leci. Urodzenie Bartka mnie bardzo wyczerpało…
Bartek ma już dwa i pół roku powiedział spokojnie Krzysztof, starając się nie wybuchnąć. Czas go oddać do przedszkola, a ty mogłabyś wrócić do pracy. Od razu poczujesz się lepiej!
I po co mam go oddawać do tej wylęgarni chorób? obruszyła się Bożena. Chcesz, żebyśmy zamieszkali w szpitalu?
Dzieckiem trzeba się zajmować, rozwijać je jakbyś nie wiedziała!
Zajmuję się! Bartek jest bardzo bystry i neurolog ostatnio to potwierdziła! uparcie broniła swojego stanowiska. Ten temat ciągle wracał i Bożena strasznie bała się, iż Krzysztof naprawdę wyśle syna do przedszkola. A wracać do pracy nie zamierzała za nic! Przez urlop macierzyński zdążyła się przyzwyczaić do przesiadywania w internecie przez pół dnia i nie wyobrażała sobie innej rzeczywistości.
No i komu za to należy podziękować? Krzysztof nie wytrzymał, uderzył pięścią w stół, aż talerz podskoczył. Mojej mamie! To ona codziennie przychodzi i bawi się z Bartkiem! Ty wtedy albo śpisz, albo znowu grzebiesz w telefonie! Mogłabyś choć trochę ogarnąć dom, czy ugotować coś dobrego na kolację! Czemu mam po pracy jeść coś takiego? spojrzał z odrazą na kulinarne arcydzieło.
Nie jestem twoją kucharką ani sprzątaczką! Jestem twoją żoną! A ty, jako mąż, powinieneś zapewnić mi wygodne życie!
I wyobraź sobie, Bożena naprawdę w to wierzyła. Po obejrzeniu setek talk-show i godzinach spędzonych na forach dla kobiet zmieniła swoją wizję bycia żoną. Gdyś dawniej sądziła, iż musi troszczyć się o męża, pilnować domu i wychowywać dziecko, teraz była pewna, iż to nie są obowiązki żony, tylko służby. A ona siebie za wysoko ceniła, by stawiać się na równi z obsługą domową.
A więc tak? warknął Krzysztof, słuchając jej wywodu. Ja mam harować całe dnie, żeby was utrzymać, a ty będziesz sobie siedzieć na kanapie z telefonem? Tak?
Zamierzam się rozwijać! ucięła dumnie Bożena. Jeszcze twoi koledzy będą mi zazdrościć, iż masz taką inteligentną żonę, która porozmawia na każdy temat.
No to na jaki temat ostatnio czytałaś książkę? Co nowego się dowiedziałaś? Krzysztof wstał, zrobił kilka kroków i zawisł nad żoną. No co? Nic nie powiesz? Bo przecież nie liczą się filmiki z TikToka i twoje głupie talk-show, gdzie się tylko kłócą. Powiedz szczerze będziesz normalnie zajmować się domem i dzieckiem, jak na żonę przystało, czy nie?
Nie! Już powiedziałam, nie jestem służącą
Bożena zaczęła wrzeszczeć, wywlekając kolejną listę pretensji iż Krzysztof za mało zarabia, iż jest domowym tyranem i iż ciągle go nie ma Mąż wysłuchał tego wszystkiego w ciszy i powiedział tylko jedno:
Rozwód.
Co? oniemiała, już szykowała się na kolejną litanię, gdy usłyszała te słowa.
Rozwód powtórzył chłodno Krzysztof. Znajdę sobie normalną kobietę, która będzie dobrą żoną i matką dla Bartka. I tak spędzasz z nim tylko parę godzin dziennie, resztą zajmują się babcie. Nie zasługujesz na to, by być nazywaną matką, ani żoną.
Bożena najpierw się przestraszyła, ale zaraz machnęła ręką. No bo przecież Krzysztof nie rzuci żony tak od razu, chce ją tylko postraszyć. I co z tego, iż złoży papiery? Przecież nikt jej nie odbierze Bartka, ona jest matką i tyle!
Krzysztof zmienił się nie do poznania. Przestał zauważać żonę, nie witał się nawet. Bartek z babcią pojechali na dwa tygodnie nad morze, Bożena z zadowoleniem na to przystała w końcu w domu cisza, nikt jej nie przeszkadza oglądać TikToka. Jednak po paru dniach zaczęła tęsknić za synkiem i dzwoniła coraz częściej do teściowej.
Dwa tygodnie po ich kłótni przyszło wezwanie do sądu. Krzysztof słowa dotrzymał złożył wniosek o rozwód. A podczas rozprawy czekało Bożenę jeszcze jedno zaskoczenie jej własna mama wyraźnie opowiedziała się po stronie Krzysztofa.
Uważam, iż Bartek powinien zostać z ojcem powiedziała Aniela, patrząc na córkę z wyrzutem. Niestety, Bożenie od początku brakowało instynktu macierzyńskiego. Dzieckiem zajmowałam się ja, czasem mama Krzysztofa. On sam dużo pracuje, ale dla syna zawsze znajdzie czas.
Sędzia przytakiwał i uśmiechał się kątem ust do zaniepokojonej Bożeny. I chyba słusznie się niepokoiła, bo nie miała nic ani własnego mieszkania, ani pracy, ani choćby dobrej relacji z dzieckiem. Wszystko wskazywało na to, iż ojciec dostanie opiekę.
Proszę o czas na pojednanie! Nie rozwódźcie nas! Dajcie mi szansę! Bożena błagała, łzy ciekły jej ciurkiem po policzkach. Krzysztof, przysięgam, zmienię się! Wyrzucę z głowy te głupoty o sprzątaczce i będę wzorową żoną, tylko mi uwierz!
Dobrze
***********************
Miesiąc wcześniej.
Moja córka zupełnie się rozleniwiła, aż mi wstyd pokręciła głową Aniela. Krzysztof, ja to wszystko rozumiem, potrzebujesz normalnej żony. Ona całymi dniami siedzi w domu, a choćby nie potrafi posprzątać. I z Bartkiem się nie bawi Także jeżeli zdecydujesz się na rozwód, nie będę cię potępiać. Tylko pozwól mi widywać małego, niczego więcej nie chcę.
Kocham Bożenę, mimo jej wad westchnął Krzysztof. Ale jest nieprzyjemnie. Wie pani, chcę jej dać szansę, żeby się zmieniła.
I dobrze. choćby wiem, co powinieneś zrobić zgłoś rozwód. Bożena na pewno się temu sprzeciwi i dostaniecie trzy miesiące na pojednanie. To na pewno wyprostuje jej myślenie.
**************************
Bożena lekcję pojęła. W domu znowu pojawił się porządek i piękne zapachy z kuchni, a sama Bożena stała się milsza i bardziej troskliwa. I, co ważne, wreszcie naprawdę zainteresowała się Bartkiem, który był wniebowzięty, iż jego niezdarna mama wreszcie się nim zajmuje.
