To jedno z dań, które łączyło kuchnię dworów i zwykłych chat. Gdy na stoły trafiały staropolskie łazanki, jadła je i szlachta, i chłopi — tylko z innymi dodatkami. Dziś kojarzą się głównie ze świętami, ale dawniej były potrawą na co dzień, sycącą, prostą i pełną aromatu lasu.