Wiesz, co się stało? Nasza sąsiadka przeszła wszystkie granice.
Kinga zastygła w drzwiach wejściowych, trzymając klucz w dłoni. Z mieszkania dobiegał szelest i ciche mamrotanie. Tomek był w pracy, a ona wróciła wcześniej, chcąc zrobić sobie pół dnia wolnego po wyczerpującym tygodniu. Ale teraz serce waliło jej jak młot. Złodzieje? Ostrożnie uchyliła drzwi i usłyszała znajomy głos:
Ojej, Kinga, Tomek, ale u was bałagan! Kurz na parapetach, firanki pogniecione! Powinniście zatrudnić sprzątaczkę, bo co to za dom?
W przedpokoju, z miotłą w ręku, stała ciocia Halina, ich sąsiadka. Kinga oniemiała.
Ciocia Halina? Jak pani się tu dostała? głos Kingi drżał z mieszanki zdumienia i irytacji.
A no po sąsiedzku, kochanie! ciocia Halina rozpromieniła się, jakby jej obecność w cudzym mieszkaniu była najzupełniej normalna. Zobaczyłam, iż drzwi uchylone, no to pomyślałam, sprawdzę, czy wszystko w porządku. A tu taki nieład! No to postanowiłam posprzątać.
Drzwi były zamknięte zimno odcięła Kinga, ściskając torbę. Pamiętam dokładnie.
Oj, daj spokój, zamknięte, nie zamknięte machnęła ręką ciocia Halina, jakby odpędzając muchę. W naszym bloku wszyscy się znamy, czego się bać? Ważne, iż to ja, a nie jakiś chuligan!
Kinga nie wiedziała, co odpowiedzieć. Jej nowy dom, ich pierwsze własne mieszkanie z Tomkiem, nagle wydał się obcy. Wymamrotała coś w stylu dziękuję i wyprowadziła sąsiadkę, ale w środku buzowała złość. Skąd ciocia Halina miała dostęp do ich mieszkania? I dlaczego zachowywała się, jakby miała do tego prawo?
Ta historia zaczęła się pół roku temu, gdy Kinga i Tomek, młode małżeństwo, wprowadzili się do starego, ale przytulnego bloku na obrzeżach Wrocławia. Mieszkanie było ich dumą trzy lata oszczędzania na wkład własny, kredyt, odmawianie sobie wszystkiego, od kawy po wakacje. Gdy w końcu dostali klucze, Kinga o mało nie płakała ze szczęścia, a zwykle powściągliwy Tomek kręcił ją po pustym pokoju, śmiejąc się.
To nasz dom, Kinga! Nasz! mówił, a jego oczy błyszczały.
Urządzali się powoli: kupili kanapę, powiesili jasne firanki, postawili na parapecie doniczkę z fikusem. Ale najbardziej cieszyły ich drobiazgi poranna kawa w maleńkiej kuchni, wieczorne filmy pod kocem, plany na remont.
Drugiego dnia po wprowadzeniu zapukała do drzwi niska kobieta około sześćdziesiątki, z elegancką fryzurą i koszykiem w rękach.
Dzień dobry, młodzi! Jestem Halina Nowak, wasza sąsiadka z trzeciego piętra. Ciocia Halina, krótko mówiąc uśmiechnęła się tak szeroko, iż Kinga mimowolnie odpowiedziała uśmiechem. No to przyniosłam wam pierogi z kapustą. Po sąsiedzku!
Ojej, dziękujemy bardzo! Kinga wzięła koszyk, czując się niezręcznie. Wpadnie pani na herbatę?
A nie, tylko na chwilę ciocia Halina weszła, rozglądając się po mieszkaniu z ciekawością. Ojej, jaka u was interesująca aranżacja! Tylko ściany by pomalować, bo tapety już stare. I kuchnia taka mała, co?
Kinga zbiła się z tropu, ale grzecznie skinęła głową. Tomek, zaparzając herbatę, dodał:
Planujemy remont, ale na razie budżet nie pozwala. Powoli damy radę.
No tak, to rozsądnie! ciocia Halina poklepała Kingę po ramieniu. Jak coś, to pytajcie, ja tu wszystkich znam, podpowiem, gdzie tanio kupić materiały.
Pierogi były pyszne, a ciocia Halina rozmowna. Opowiadała o sąsiadach, o tym, jak budowano blok za jej młodości, a choćby dała radę, jak namówić dozor
