Rodzina męża sama się wprosiła na naszą działkę na ferie, ale kluczy nie dałam – Jak to, Leniu, wasza działka ma stać pusta? Na sylwestrową przerwę przyjedziemy z dziećmi, powietrze świeże, górka pod nosem, banię rozpalimy. Przecież ty wiecznie w pracy siedzisz, a Witek mówi, iż chce się wyspać. Daj klucze, wpadamy jutro rano! Szwagierka wrzeszczy do telefonu, cała rodzina jest w pełnej gotowości, a ja w kuchni próbuję pojąć to szokujące bezczelstwo. Odmówiłam kluczy, bo dom to nie socjal i nie agroturystyka, a po ostatniej imprezie kuzynów zostały mi popalona wykładzina, wybite okno i pamiątkowy zapach kiełbasy z popiołem. choćby groźby teściowej z torbą mrożonej ryby mnie nie złamały. Swoje granice trzeba chronić – choćby przed własną rodziną!