Ola i Marek byli na weselu jej najlepszej przyjaciółki.
Zabawa zbliżała się ku końcowi.
Prowadzący ogłosił rzucanie bukietu.
Ola nie chciała w tym uczestniczyć.
Stanęła z boku, obserwując innych.
Nagle kwiaty poleciały prosto w jej stronę.
Odruchowo wyciągnęła ręce.
Bukiet wylądował w jej dłoniach.
Goście zaczęli bić brawo.
Marek teatralnie złapał się za głowę.
Wszyscy się śmiali, typowa reakcja chłopaka.
Ola wracała do stolika uśmiechnięta.
Wtedy usłyszała głosy za uchylonymi drzwiami.
Rozpoznała śmiech Marka.
– No, teraz się trzymaj! – zaśmiał się ktoś.
– Ola pewnie już w myślach jest w USC.
– Bukiet złapała, to już wyrok!
Marek parsknął śmiechem.
– Jak się przyczepi, tak się odczepi.
– Ja się nie wybieram żenić przez najbliższe pięć lat.
– I tak nieźle mi się żyje.
– Założysz się, iż za pół roku ją tam powleczesz?
– A jak nie, znajdzie sobie kogoś ogarniętego.
– A ty zostaniesz z garnkami i skarpetami.
– Trzymaj mnie za słowo!
– Mieszkamy razem rok, nigdzie się nie wybierze.
– Będzie gotować żurek i prać moje ciuchy.
Ola zamarła w progu.
Wszystko w niej zrobiło się zimne.
Nie urządziła awantury.
Nie chciała psuć wesela przyjaciółce.
Wzięła płaszcz po cichu.
Bukiet wyrzuciła do kosza przy wyjściu.
Zamówiła taksówkę i wyjechała.
Mieszkali razem, dzieląc wszystko po połowie.
Czynsz, rachunki, zakupy, wszystko na pół.
Marek próbował zrzucić na nią sprzątanie.
Ola postawiła sprawę jasno od razu.
– jeżeli mam być gospodynią, ty bądź sponsorem.
Nie zgodził się na taki układ.
Zaczął więc zmywać i sprzątać niechętnie.
Przed kolegami udawał twardziela.
Mówił, iż kobieta przy nim jest szczęśliwa.
Tej nocy Ola spakowała walizki w milczeniu.
Większość rzeczy trzymała u rodziców.
Pakowanie zajęło jej pół godziny.
W kuchni wysypała kosz na śmieci.
Wyrzuciła wszystko z lodówki na podłogę.
Zalała to zupą ogórkową z garnka.
Chciała jeszcze namoczyć jego koszulki w tej breji.
Rozmyśliła się w ostatniej chwili.
Wyszła i już nie wróciła.
Tydzień później życie się odmieniło.
Dostała propozycję przeniesienia do centrali.
Prawdziwy awans, o jakim marzyła.
Test ciążowy pokazał dwie kreski.
Musiała zdecydować bardzo szybko.
Kariera albo macierzyństwo, nic pomiędzy.
Lekarz potwierdził wczesny termin.
Powiedział, iż pozostało czas na decyzję.
Ola wybrała karierę bez wahania.
Przeprowadziła zabieg, załatwiła transfer.
Wzięła kilka dni wolnego od wszystkiego.
Poszła spać, bez niczyich skarpet w domu.
Kasia wróciła z miesiąca miodowego i przyszła do niej.
– Byliście idealną parą! – powiedziała od progu.
– Myślałam, iż już przymierzasz pierścionki.
– Wyszłam, bo on nie jest moim człowiekiem.
– Ta „idealna para” to był tylko pozór.
Ola zawahała się przez chwilę.
Potem wysypała wszystko naraz.
Opowiedziała o ciąży i o swoim wyborze.
Kasia kiwała głową ze zrozumieniem.
Obiecała, iż nikomu nie powie.
Powiedziała jednak mężowi tego samego wieczoru.
Mąż Kasi powiedział Markowi.
Marek przyjechał pod dom rodziców Oli.
– Jak mogłaś? – krzyczał od bramy.
– To też było moje dziecko!
– A ty kim adekwatnie dla mnie byłeś?
Ola stała spokojna, patrząc mu w oczy.
Nie miał już nic do powiedzenia.
Drzwi się zamknęły, rozmowa się skończyła.
