Ola cały dzień szykowała się do Sylwestra: sprzątała, gotowała, nakrywała do stołu. To jej pierwszy Nowy Rok nie z rodzicami, ale z ukochanym mężczyzną. Już trzeci miesiąc mieszkała z Tolkiem w jego mieszkaniu. Był od niej starszy o 15 lat, miał za sobą małżeństwo, płacił alimenty i czasem lubił sobie wypić… Ale dla zakochanej to drobiazgi. Dlaczego właśnie w nim Ola się zakochała, nikt pojąć nie mógł – nie był przystojny, bliżej mu było do brzydala, miał koszmarny charakter, był skąpy do przesady i wiecznie bez grosza. A jak już miał pieniądze, to wyłącznie dla siebie. I właśnie tego „Cudaka” Ola pokochała. Przez całe trzy miesiące Ola wierzyła, iż Tolek doceni jej pracowitość i zaradność, a potem zapragnie ją poślubić. Tak zresztą mówił: „Najpierw musimy trochę razem pomieszkać, zobaczyć, jaką jesteś gospodynią. Bo a nuż jesteś jak moja była?”. Jaka była jego poprzednia, dla Oli pozostawało zagadką – nigdy nic konkretnego nie powiedział. Dlatego Ola dawała z siebie wszystko, starała się być najlepsza: nie wałkowała, gdy wracał pijany, gotowała, prała, sprzątała, zakupy robiła za własne pieniądze (bo jeszcze Tolek pomyśli, iż jest materialistką). choćby stół noworoczny suto zastawiła za swoje. I jeszcze kupiła Tolowi nowy telefon na prezent. Gdy Ola krzątała się przy przygotowaniach do sylwestra, jej Cudak-Tolek również się do tego przygotowywał – po swojemu. Czyli upił się z kolegami. Wrócił do domu wesoły i oznajmił, iż na sylwestra będą mieć gości. Jego znajomi, których Ola nie znała. Ola dokończyła nakrywać do stołu, do północy został tylko godzinę. Humoru już nie miała, ale opanowywała się, by nie powiedzieć mu wszystkiego – przecież nie chce być jak jego była. Na pół godziny przed północą do mieszkania wpadła rozkrzyczana, pijana grupa facetów i kobiet. Tolek rozpromienił się, posadził wszystkich za stół, impreza ruszyła na całego. Ola nie została nikomu przedstawiona, nikt jej nie zauważał – siedzieli, pili, żartowali sobie. Gdy Ola powiedziała, iż za 2 minuty Nowy Rok i warto byłoby nalać szampana, spojrzeli na nią jak na intruza. – A to kto? – zapytała pijanym głosem jedna dziewczyna. – Sąsiadka od łóżka – roześmiał się Tolek, a cała reszta razem z nim. Jedli to, co Ola ugotowała, i jeszcze ją wyśmiewali. Przed wybiciem północy żartowali z naiwności dziewczyny i chwalili Toleka, iż „sprytnie się ustawił, znalazł sobie darmową kucharkę i sprzątaczkę”. A Tolek nie stanął w jej obronie, tylko śmiał się razem z innymi. Obżerał się przysmakami, które Ola przygotowała, i „wycierał o nią nogi”. Ola cichutko wyszła z pokoju, spakowała swoje rzeczy i wróciła do rodziców. Tak fatalnego Sylwestra jeszcze nie miała. Mama powiedziała jak zwykle: „A nie mówiłam”, tata z ulgą odetchnął i Ola, wypłakawszy się, zdjęła różowe okulary. Po tygodniu, gdy Tolkowi skończyły się pieniądze, przyszedł do Oli jak gdyby nigdy nic: – A czemu wyszłaś? Obraziłaś się czy co? – a widząc, iż nie zamierza odpuścić, przeszedł do ataku: – No pięknie postąpiłaś – sama grzejesz się u mamy z tatą, a u mnie w lodówce hula wiatr! Zaczynasz się robić jak moja była! Z taką bezczelnością Ola jeszcze się nie spotkała. W głowie układała sobie tysiące razy, co mu powie, a teraz zabrakło jej słów. Jedynie, co była w stanie, to wygarnąć mu wszystko i trzasnąć mu drzwiami przed nosem. I tak z Nowym Rokiem zaczęło się dla Oli zupełnie nowe życie.