Autobus miejski. Wszyscy pasażerowie siedzą, większość z nosem w telefonie, kompletnie nie zwracając uwagi na resztę świata. Za oknem leje jak z cebra klasyczna polska pogoda, czyli parasol zawsze pod ręką. Na jednym z przystanków do autobusu wsiada bezdomny. Chociaż nie ma jeszcze pięćdziesiątki, wygląda, jakby przeżył PRL kilka razy z rzędu. Cały autobus natychmiast zalewa fala nieprzyjemnego zapachu. Bezdomny jest ubrany w stare, znoszone ubrania i zdecydowanie nie widział mydła od dłuższego czasu.
Ludzie, bardzo proszę, dajcie parę złotych na chleb. Od trzech dni nie jadłem, rzuca drżącym głosem.
Większość pasażerów przez cały czas udaje, iż patrzy przez zaparowane szyby, ale kilkoro sięga nieśmiało do portfeli.
Nagle z tylnego siedzenia ktoś wystrzelił jak z procy:
Nie masz pieniędzy na jedzenie? Idź do pracy! Jak długo można wyciągać rękę i żerować na innych? Mnie dzisiaj wywalili z roboty, a nie chodzę po mieście i nie proszę o wsparcie. Mam jeszcze kredyt na mieszkanie do spłacenia!
Sądząc po schludnej kurtce i fryzurze na prezesa, facet najwyraźniej nieźle sobie radził. Bezdomny, zawstydzony, spuścił głowę. Zaczął niezręcznie buszować po dziurawych kieszeniach, aż w końcu wyjął jakąś pogniecioną dychę i podał ją temu oburzonemu panu.
Proszę, to panu bardziej się przyda. A dobrzy ludzie mnie jakoś ogarną.
Z tymi słowami ruszył do wyjścia. Mężczyzna popędził za nim, próbując mu oddać pieniądze. Cały autobus śledził tę sytuację w totalnej ciszy, nikt choćby nie drgnął.
Gdy dogonił bezdomnego na przystanku, zaczął mu tłumaczyć, iż nie chodzi przecież o te pieniądze. Bezdomny tylko się uśmiechnął i odmówił przyjęcia gotówki.
Życie, panie, to piękna rzecz. Dobrych ludzi nie brakuje. Trzeba umieć cieszyć się tym, co jest, powiedział filozoficznie, lekko ironicznie, jakby właśnie cytował najstarszą polską babcię.
Mężczyzna zastygł, a łzy leciały mu po policzkach jak Wisła w marcu. Widać było, iż spotkanie z bezdomnym zostawiło mu ślad na sercu. Stał, tuląc do siebie dziesięć złotych od człowieka, którego przed chwilą próbował pouczać.
