Mamo, masz już 65 lat. Trzeba by pójść do notariusza i załatwić sprawy spadkowe, wypomniała moja siostra podczas wizyty.
Tydzień temu moja mama miała urodziny, dokładnie 65 lat stuknęło jej na karku. Nie chciała urządzać wielkiej imprezy, wolała kameralne świętowanie, tylko najbliżsi w domu. Kupiłem jej bukiet róż, ciepły szlafrok oraz kapcie, żeby niczego nie brakło na zimowe wieczory. Dodatkowo włożyłem do koperty 800 złotych zawsze się przyda.
Moja żona i dzieci nie mogły jednak przyjechać. Syn rozchorował się, córka miała zawody sportowe, a Ritę w ostatniej chwili wysłali w delegację do Warszawy. Ale dzieci namalowały dla babci wielki rysunek, na którym cała nasza rodzina stoi przed domem.
Tego dnia do wsi przyjechała także moja młodsza siostra, Weronika:
Słuchaj, zapomniałam coś kupić mamie. Powiedz jej, iż szlafrok jest ode mnie i od ciebie razem.
Dobrze, ale zapomniałaś, iż to dla mamy ważne urodziny? Okazja nie byle jaka.
Oj, Tomek, nie masz pojęcia, jaki mam bałagan w pracy!
Moja siostra od zawsze była trochę niesamodzielna. Urodziła córkę, Maję, w wieku 19 lat, z chłopakiem z akademika, który ją gwałtownie zostawił alimentów też oczywiście nie płaci. Ja wtedy pracowałem na budowie i często wysyłałem Weronice pieniądze, żeby miała za co kupić jedzenie, mleko czy ubranka dla małej.
Załatwiłem też miejsce dla Mai w przedszkolu i znalazłem Weronice pracę u znajomego, który szukał ekspedientki w sklepie. Niestety, wytrzymała tam tylko trzy miesiące i zrezygnowała.
I tak do dziś żyje raczej z dorywczych zajęć a to robi paznokcie w salonie, a to rzęsy doczepia klientkom. W zeszłe lato wyjechała choćby do pracy do Niemiec, Maję zostawiła wtedy mamie pod opieką. Za trzy miesiące przywiozła 7 tysięcy złotych, choć większą część wydała na nowy telefon i laptopa dla córki. Ja w mojej firmie potrafię tyle zarobić w miesiąc, ale pracuję na pełny etat.
Mama bardzo się cieszyła, iż nas wszystkich gości. Przygotowała mnóstwo smakołyków. Przyszła też do nas sąsiadka i ciocia Ola.
Niestety, impreza gwałtownie zamieniła się w sprzeczkę. Weronika uparła się rozmawiać o spadku właśnie przy stole:
Mamo, a na kogo przepiszesz dom?
Werońko, po co takie pytania… Przecież podzielicie się po równo.
Jak to po równo? Tomek ma już własne mieszkanie i firmę. Ja ciągle się tułam po wynajmowanych. Po co mu ten dom?
Siostra mówiła tak, jakby mama miała zaraz odejść z tego świata, naprawdę. Zupełnie nie krępowała się, choć wszyscy siedzieli przy stole.
Weroniko, to nie jest odpowiednia chwila. Nie psuj mama święta.
A kiedy mamy to omówić? Mama, masz już 65 lat. To poważny wiek, lepiej nie zwlekać. Idź do notariusza i przepisz dom na mnie.
Ciocia Ola aż się zakrztusiła herbatą, słysząc to. Nie mogłem dłużej wytrzymać tej bezczelności, wziąłem siostrę za rękę i wyprowadziłem do kuchni:
Czy ty jesteś normalna? Co ty za bzdury opowiadasz przy stole? Już pogrzebałaś mamę?
Nie wtrącaj się w nasze sprawy. Sama wychowuję dziecko, a wy…
Sama? Zapomniałaś, jak zawoziłem ci pieniądze i jak mama z Mają siedziała? Jeszcze trochę i nie wytrzymam!
Weronika bardzo się na mnie obraziła. Zabrawszy córkę, wyszła bez pożegnania. Zaczęła mi jeszcze grozić, iż pójdzie do sądu i zgłosi na mnie skargę, ale kilka sobie z tego robię.
Za to mama strasznie przejęła się całą sytuacją. Weronika zabroniła Mai rozmawiać z babcią, choćby telefonu nie odbiera. A wszystko przez dom. Mama płacze i łapie się za serce.
Nie wiem już, co robić z tą moją siostrą. Dorosła kobieta, a zachowuje się jak rozpieszczone dziecko.
Cóż byście poradzili komuś w mojej sytuacji? Czy warto próbować pogodzić się z taką rodziną, czy dać sobie spokój?
