Weronika wciąż nie mogła odnaleźć swojego szczęścia. Już niedługo skończy czterdzieści lat, a przez cały czas jest sama jak palec. A przecież Bóg hojnie ją obdarzył: i rozumem, i urodą. Ma dobrą pracę, wysokie zarobki, ale kobiecego szczęścia wciąż brak.

Weronika nie umiała odnaleźć swojego szczęścia. Już zaraz miała stuknąć jej czterdziestka, a przez cały czas była sama. A przecież los ją obdarował wszystkim: i rozumem, i urodą. Miała dobrą pracę, wysoką pensję, a jednak kobiece szczęście ciągle się jej wymykało. Marianna i Stanisław, jej rodzice, martwili się o córkę. Wspierali ją, choć bardziej duchowo niż finansowo […]