Święto minęło, a o psie po prostu zapomniano: rano właściciele nie wierzyli własnym oczomPies leżał spokojnie na kanapie, otoczony resztkami jedzenia i balonami, jakby sam z siebie urządził sobie najlepsze przyjęcie w swoim życiu.

Dziś w nocy znów o tym myślałem. O tym, jak ten pies trafił do nas, i o tym, co się stało tamtej Wigilii. Pies, którego nazwaliśmy Szarik, pojawił się przypadkiem. Olbrzymi, kudłaty, szary jak grudniowy świt. Mieszkał u nas na podwórku od ośmiu lat. Buda stała przy płocie, obok drewutni. Zimą wpuszczaliśmy go do sieni, […]