Włośniczka kielecka (Capillares kielcensis) to przekrojowa wystawa twórczości Izabeli Żółcińskiej prezentująca badawczy aspekt jej praktyki artystycznej i drogę do eksperymentu jako medium. Wystawa wprowadza polskiego widza w ewolucję języka artystycznego, który twórczyni rozwinęła w międzynarodowej praktyce. Płaczący projekt (The Weeping Project), realizowany we współpracy z naukowcami z Instytutu Matematyki Uniwersytetu w Oslo, stanowi refleksję nad rolą człowieka w kontekście zmian klimatycznych. Jego inspiracją jest innowacyjna technologia sieci skraplających wodę z mgły, która dostarcza ten bezcenny zasób w regionach pozbawionych tradycyjnych źródeł wody pitnej. Powstające w ramach projektu prace stanowią artystyczną interpretację tej technologii, oraz próbę nowatorskiego wykorzystania biomateriału o silnym ładunku symbolicznym – ludzkich włosów. Są one jednocześnie medium artystycznym i empirycznym modelem zdolnym do absorpcji wody.
Przywoływane przez artystkę zjawisko kapilarności (migracja płynów i mikrokrążenie) było przedmiotem zainteresowania nauki od jej nowożytnych początków. Dowodzą tego obserwacje Leonarda da Vinci i stworzona przez niego reguła drzew, która obowiązywała aż do czasów współczesnych, by zostać zweryfikowana przez matematyków dopiero w XXI wieku. W twórczości Żółcińskiej motyw ten pełni kluczową rolę. Wyrażany jest poprzez linię, która ujawnia przepływ i wymianę pomiędzy ciałem ludzkim a środowiskiem, w którym jest ono „zanurzone”. Z tej perspektywy powietrze postrzegane jest jako naturalne przedłużenie środowiska wodnego, z którego ewolucyjnie wywodzimy się jako gatunek.
Izabela Żółcińska, Włośniczka kielecka (Capillares kielcensis)
BWA w Kielcach, ul. Kapitulna 2
foto: Aliona Pazdniakova
foto: Aliona Pazdniakova
