Hej, muszę Ci opowiedzieć, co się stało ostatnio. Po dwudziestu jednym latach małżeństwa, pewnego wieczoru moja żona, Zofia, spojrzała na mnie i powiedziała: Masz zaprosić inną kobietę na kolację i do kina. Zdziwiłem się, ale ona tylko się uśmiechnęła i dodała cicho: Kocham Cię, ale wiem, iż pozostało jedna dziewczyna, która także Cię kocha i czeka już od dawna, choćby trochę Twojego czasu. To była moja mama, Krystyna.
Mama od dziewiętnastu lat mieszkała sama po śmierci taty. Praca i opieka nad trojgiem dzieci wyssały mi tyle energii, iż prawie nie miałem okazji z nią porozmawiać. Tego wieczoru zadzwoniłem do niej i rzekłem: Mamusiu, chodźmy jutro na kolację i do kina, tylko my dwoje.
Co się stało, kochanie? Wszystko w porządku? zapytała nieco zdenerwowana. Mama zawsze uważała, iż niespodziewane telefony zwiastują złe wieści.
Wszystko gra, mamo. Po prostu chciałbym spędzić z Tobą wieczór. Zamilkła na chwilę, po czym łagodnie odpowiedziała: Z przyjemnością.
W piątek po pracy pojechałem po nią. Stała już na przystanku, ładnie ubrana, uśmiechnięta, w tej samej sukience, którą kiedyś nosiła na rocznicę naszego ślubu. Powiedziałam koleżankom, iż mam randkę z synem zaśmiała się. Wszystkie czekają, aż dowiedzą się, jak to się potoczyło.
Poszliśmy do małej, przytulnej knajpki w centrum Warszawy. Mama wzięła mnie za rękę tak delikatnie, jak kiedyś, gdy byłbym małym chłopcem. Kiedy przynieśliśmy menu, przeczytałem je na głos, bo jej oczy nie chciały łapać małego druku.
Kiedyś czytałam Ci menu uśmiechnęła się. Teraz moja kolej, mamo odparłem. Rozmawialiśmy długo o życiu, o wspomnieniach, o wszystkim, co nagromadziło się między nami przez lata. Film chyba przegapiliśmy, ale nie żałowaliśmy.
Kiedy odwoziłem ją do domu, powiedziała: Chciałabym powtórzyć to spotkanie, ale następnym razem to ja Cię zaproszę. Uśmiechnąłem się i przyjąłem jej propozycję.
Niestety, kilka dni później mama nagle zmarła na zawał serca. Nie zdążyłem się pożegnać. Po pewnym czasie dostałem kopertę. W środku znajdowało się zdjęcie rachunku z restauracji oraz notatka:
Zapłaciłam wcześniej. Nie wiedziałam, czy będę mogła być, ale chciałam opłacić kolację dla dwojga dla Ciebie i Twojej żony. Nigdy się nie dowiesz, jak wiele dla mnie znaczył ten wieczór. Kocham Cię, synu.
Wtedy zrozumiałem, iż nie warto odkładać słów kocham Cię. Dajmy czas tym, na których nam zależy. Bo rodzina to nie po jutro. Rodzina to już teraz.
