Delfiny uchodzą za przyjazne i inteligentne, ale ich prawdziwa natura bywa znacznie bardziej złożona i mroczna. Pod powierzchnią oceanu kryje się świat pełen napięć, rywalizacji i nieoczekiwanych zachowań społecznych.
Mroczna strona delfinów
Delfiny od dawna opisywane są jako inteligentne, pogodne i przyjazne wobec ludzi. Ich zdolność do komunikacji, zabawy i współpracy budzi podziw oraz sympatię. Jednak ten obraz nie jest pełny. Naukowcy i obserwatorzy zwracają uwagę, iż te fascynujące ssaki mają także swoją mroczniejszą stronę, o której rzadko się mówi. W naturalnym środowisku delfiny potrafią wykazywać zachowania agresywne, dominacyjne, a choćby okrutne – zarówno wobec innych gatunków, jak i przedstawicieli własnej grupy. W głębinach oceanów, z dala od ludzkiego wzroku, ujawnia się ich bardziej złożona, a momentami niepokojąca natura, przypominająca, iż nie są one wyłącznie łagodnymi i beztroskimi stworzeniami, ale dzikimi zwierzętami kierującymi się instynktem.
Delfinie gangi
Delfiny tworzą złożone sojusze, które często ulegają zmianom, gdyż sojusznicy nierzadko zdradzają swoich towarzyszy, aby przyłączyć się do przeciwnej grupy. Bandy te rywalizują ze sobą i toczą starcia. Badania wykazują, iż na obszarze 13 tysięcy km² aż 83% samców miało blizny po pojedynkach z innymi delfinami. Gangi te zajmują się porywaniem i ograniczaniem swobody samic, a także krzywdzeniem młodych, zarówno własnego, jak i innych gatunków. Zdarza się również, iż nurkujący w głębinach ludzie zostają przez nich atakowani, doświadczają agresywnych zachowań o podłożu seksualnym, a choćby są przez nie osaczani lub nękani.
Samice jako waluta w świecie delfinów
Samice delfinów są w stanie dać życie jednemu młodemu delfinowi, którego następnie wychowują przez okres od 3 do 5 lat. Przez ten czas nie zajmują się rozmnażaniem, co sprawia, iż płodne samice są rzadko dostępne. Z tego względu grupy samców łączą się w większe koalicje, aby odbierać innym grupom płodne samice. Następnie wykorzystują je seksualnie i dzielą się dostępem do nich. Co więcej, samice stają się także kartą przetargową i walutą. Grupy te są w stanie odstąpić samicę innej grupie w zamian za tereny łowieckie.
Nie tylko prokreacja – seksualność w hierarchii samców
Gdy samice nie są dostępne lub ich liczba w stadzie jest niewielka, samce mogą wykazywać zachowania seksualne wobec innych samców. Sporadycznie zachowania te kierują także wobec przedstawicieli innych gatunków. Zachowania te polegają na wzajemnym ocieraniu się i stymulowaniu okolic intymnych. Nie mają one jednak charakteru trwałych więzi ani relacji partnerskich, ale pełnią funkcję rozładowania napięcia oraz wzmacniania hierarchii i relacji społecznych w grupie. Z punktu widzenia biologii ewolucyjnej takie zachowania nie są niczym wyjątkowym i obserwuje się je u wielu gatunków zwierząt. Seksualność zwierząt nie zawsze jest bezpośrednio związana z rozmnażaniem. Często pełni ona również funkcje społeczne, komunikacyjne lub regulujące agresję. W przypadku tego gatunku samice odgrywają kluczową rolę wyłącznie w procesie rozrodu i wychowania potomstwa, natomiast poza tym okresem relacje między samcami dominują w strukturze społecznej. Można więc stwierdzić, iż w kontekście biologicznym samice są wybierane przede wszystkim ze względu na możliwość prokreacji, natomiast potrzeby seksualne samców nie zawsze są z nią bezpośrednio powiązane.
Narkotyczne zabawy młodych delfinów
Naukowcy odkryli, iż młode osobniki delfinów potrafią się narkotyzować. Używają do tego toksyny wydzielanej przez ryby rozdymki w sytuacji zagrożenia. Substancja ta jest około 100 razy silniejsza od cyjanku potasu. W większych ilościach może być śmiertelna, ale w bezpiecznej dawce ma ona działanie podobne do alkoholu. Jednak delfiny potrafią ją zażywać w bezpieczny sposób. Po zlokalizowaniu rozdymki, zbliżają się do niej, uważnie ją żują, a następnie podają między sobą. Po zażyciu substancji wpadają one w stan podobny do transu. Zauważono, iż odurzone delfiny dryfują pod powierzchnią wody, jakby wpatrywały się w swoje odbicie na tafli wody.
