Dzieci

Cud Saszki: Magia Przyjaźni i Przygód

Cud Saszki: Magia Przyjaźni i Przygód

newsempire24.com 2 miesięcy temu Powiem wam historię małej Jadzi, którą kiedyś obserwowałem z oddali, będąc pracownikiem jednego warszawskiego domu dziecka. Jadzia trafiła tam po śmierci babci Zofii, z którą mieszkała od najwcześniejszych lat. Matki już nie pamiętała, a babcia, zani...
Planujesz kulig dla dzieci? Grozi za to mandat i punkty karne

Planujesz kulig dla dzieci? Grozi za to mandat i p...

mamadu.pl 2 miesięcy temu Zimowa aura zachęca do zabaw na śniegu. Kulig za samochodem wciąż bywa postrzegany jako niewinna atrakcja, zwłaszcza gdy pomyślimy ile euforii może sprawić dzieciom. Tymczasem to jedna z najbardziej niebezpiecznych zimowych "rozrywek". Taka, która ni...
Ferie zimowe z Centrum Kultury Podgórza

Ferie zimowe z Centrum Kultury Podgórza

krakow.pl 2 miesięcy temu Centrum Kultury Podgórza przygotowało na ferie zimowe bogatą ofertę półkolonii dla dzieci w wieku 7–12 lat. K-pop, lekcje pod mikroskopem, warsztaty w niecodziennych miejscach, wycieczki do muzeów i za Kraków – to tylko mała część propozycji płynąca ...
Seria zgonów noworodków w szpitalu. Są pierwsze zatrzymania

Seria zgonów noworodków w szpitalu. Są pierwsze za...

tvn24.pl 2 miesięcy temu Rosyjskie służby zatrzymały dwóch lekarzy ze szpitala w Nowokuźniecku na Syberii po tym, jak w ostatnich tygodniach doszło tam serii zgonów noworodków.
Wydatki na ubrania dziecięce można zmniejszyć choćby o połowę. Proste porady dla rodziców

Wydatki na ubrania dziecięce można zmniejszyć choć...

mamadu.pl 2 miesięcy temu Wydatki na ubrania dziecięce potrafią mocno obciążyć domowy budżet, zwłaszcza iż dzieci gwałtownie rosną. Dobra wiadomość jest taka, iż koszty te można realnie zmniejszyć choćby o połowę, bez pogorszenia jakości i komfortu dziecka. Dlaczego ubrania d...
„Nie patrz na mnie tak! Nie potrzebuję tego dziecka. Weź je!” – krzyknęła nieznajoma kobieta, wpychając mi w ręce nosidło dla dziecka. Nie miałem pojęcia, co się dzieje.

„Nie patrz na mnie tak! Nie potrzebuję tego dzieck...

naszkraj.online 2 miesięcy temu Nie patrz na mnie tak! Nie chcę tego maleństwa, weź je stąd! wrzuciła nieznajoma kobietą w moje ręce nosidełko. Nie miałam pojęcia, co się dzieje. Mój mąż, Piotr, i ja żyliśmy w całkowitej harmonii. Kłótnie były rzadkością. Starałam się...
Konecki sztab WOŚP szykuje się do wielkiego finału. Każdy może wesprzeć akcję [wideo]

Konecki sztab WOŚP szykuje się do wielkiego finału...

tkn24.pl 2 miesięcy temu Niedziela 25 stycznia – to data 34. Finału Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. Tym razem akcja Jurka Owsiaka zbierać będzie na leczenie chorób układu pokarmowego u dzieci. Konecki sztab rozpoczął przygotowania do imprezy i zbiera przedmioty na lic...
Niech Bóg ma w swojej opiece. Czy pani jest żoną zmarłego? Mam do przekazania coś ważnego, co zmarły mi szeptał na łożu śmierci…

Niech Bóg ma w swojej opiece. Czy pani jest żoną z...

newsempire24.com 2 miesięcy temu Drogi dzienniku, Dzisiaj po raz pierwszy naprawdę poczułam, iż to, co zostawił po sobie mój mąż, nie jest jedynie zimnym majątkiem. Wczesny poranek w Krakowie był szary, a delikatny deszcz padał na cmentarz, rozpraszając się w maleńkich kroplach po.....
On nie jest moim synkiem

On nie jest moim synkiem

twojacena.pl 2 miesięcy temu To nie jest mój syn oświadczył zimno milioner, jego głos rozbrzmiewając w marmurowym holu. Spakuj swoje rzeczy i wynoś się. Oboje. Wskazał na drzwi. Żona przycisnęła niemowlę do piersi, oczy pełne łez. Gdyby tylko wiedział Na zewnątrz szalała burza,....
Kiedy byłam w pracy, mój mąż poszedł odebrać dzieci, a gdy do niego przyszłam, nie otworzył mi drzwi.

Kiedy byłam w pracy, mój mąż poszedł odebrać dziec...

newskey24.com 2 miesięcy temu Gdy byłam w pracy, Marcin pojechał po dzieci do przedszkola w Łodzi, a kiedy podeszłam do drzwi domu, nie otworzył mi ich. Mieszkam teraz z rodzicami w Warszawie, a moje dzieci Janek i Zofia są pod opieką męża. Nie...
A to dobre! Zalotnik myślał, iż wprowadzi się do mojego mieszkania i będzie żyć na mój koszt – opowieść o tym, jak sama odłożyłam na własne M, a potem musiałam bronić się przed cwaniakiem

A to dobre! Zalotnik myślał, iż wprowadzi się do m...

newsempire24.com 2 miesięcy temu Chciałbyś! Zalotnik pomyślał, iż zamieszka w moim lokum na mój koszt Zawsze byłam człowiekiem konkretnym taki typ, co to lubi, jak wszystko się zgadza. Już przed trzydziestką udało mi się zebrać pieniądze na własne mieszkanie, i to bez żadnej...
Ośrodek kolonijny Bazylak 2 z basenem - Rewal

Ośrodek kolonijny Bazylak 2 z basenem - Rewal

nadmorze.pl 2 miesięcy temu Ośordek Kolonijny Bazylak 2 z basenem to urokliwe miejsce którym poszerzyliśmy naszą bazę noclegowąObiekt wychodzi na przeciw oczekiwaniom grup które cenią sobie komfort oraz bardziej kameralne warunki połączone z wysoką jakością świadczonych usług w...
Zapomniane imię w Polsce. jeżeli nazwiesz tak córkę, będzie jedyna w klasie

Zapomniane imię w Polsce. jeżeli nazwiesz tak córk...

natemat.pl 2 miesięcy temu Wśród zapomnianych imion w Polsce często wymienia się te o pochodzeniu słowiańskim, np. Balbina, Zygmunt czy Czesław, a także staropolskim, jak Mieszko, Bogna oraz Witosław. Co, gdybyśmy powiedzieli wam, iż istnieje imię, którego od lat nikt nie wybr...
Nie pomogły lodołamacze. Polska barka utknęła w Niemczech

Nie pomogły lodołamacze. Polska barka utknęła w Ni...

rmf24.pl 2 miesięcy temu Niepokojące informacje napływają z Niemiec. Na mieliźnie jeziora Jungfernsee koło Poczdamu polska barka z ładunkiem żwiru utknęła. Sytuacja utrzymuje się od piątku. W poniedziałek trzy lodołomacze podjęły próbę jej uwolnienia, jednak akcja zakończyła...
Tragiczna seria na Syberii. Śledztwo po śmierci dziewięciorga noworodków

Tragiczna seria na Syberii. Śledztwo po śmierci dz...

wiadomosci.wp.pl 2 miesięcy temu W szpitalu w Nowokuźniecku zmarło dziewięcioro noworodków leczonych z powodu ciężkich zakażeń. Rosyjskie służby wszczęły śledztwo, a ordynator został zawieszony do czasu wyjaśnień - informuje agencja Reuters.
Ojciec wyznał, iż dzieci go męczą: "Czy jestem potworem?". Reakcja w sieci zaskakuje

Ojciec wyznał, iż dzieci go męczą: "Czy jestem pot...

mamadu.pl 2 miesięcy temu Justin Murphy, tata z Teksasu ujawnił, iż już po 10 minutach zabawy z dziećmi jego "krew zaczyna wrzeć". Wpis zdobył ponad 18 milionów wyświetleń, a reakcje innych rodziców pokazały, iż wcale nie jest on odosobniony w swoich uczuciach. "Czy...
Codziennie odwiedzam wnuki w ich szkole

Codziennie odwiedzam wnuki w ich szkole

newsempire24.com 2 miesięcy temu Codziennie chodzę do szkoły moich wnuków. Nie jestem nauczycielem ani pracownikiem jestem po prostu dziadkiem z laską i sercem, które nie może stać w miejscu, gdy wnuk potrzebuje wsparcia. Nazywam się Henryk Kowalski i robię to dla Mikołaja mojej...
Konkurs Kolęd i Pastorałek „Kolędujmy razem”

Konkurs Kolęd i Pastorałek „Kolędujmy razem”

dk.wolbrom.pl 2 miesięcy temu Konkurs Kolęd i Pastorałek „Kolędujmy razem” pod patronatem Radosława Kusia – Burmistrza Miasta i Gminy Wolbrom – za nami Dzisiejszy dzień w Domu Kultury w Wolbromiu […]
Syn powiedział: "Sprzedaj mieszkanie i zamieszkaj z nami". Dopiero po jego kolejnym zdaniu zrozumiałam, iż nie chodzi o mnie

Syn powiedział: "Sprzedaj mieszkanie i zamieszkaj ...

planetapolska.com 2 miesięcy temu "Sprzedaj mieszkanie i zamieszkaj z nami" - powiedział mój syn tak spokojnie, jakby proponował wspólną niedzielną kawę, a nie wywracał mi życie do góry nogami. Stał w przedpokoju, jeszcze w kurtce, z tym swoim dorosłym, pewnym siebie spojrzeniem, któ...
Bank Pekao sypie pieniędzmi. Daje 300 zł za proste czynności

Bank Pekao sypie pieniędzmi. Daje 300 zł za proste...

telepolis.pl 2 miesięcy temu Tuż przed rozpoczęciem ferii zimowych Bank Pekao ruszył z nową promocją dla dzieci i młodzieży. Za założenie Konta Przekorzystnego, zamówieniu karty i aktywowania aplikacji młodzi klienci, w zależności od wieku, mogą otrzymać choćby 300 zł. Aby wziąć...
Kiedy byłam w pracy, mój mąż poszedł odebrać dzieci, a kiedy do niego poszłam, nie otworzył mi drzwi.

Kiedy byłam w pracy, mój mąż poszedł odebrać dziec...

twojacena.pl 2 miesięcy temu Słuchaj, kochana, opowiem Ci, co się u mnie ostatnio wydarzyło. Byłam w pracy, a mój mąż, Marek, miał odebrać dzieci z przedszkola. Kiedy podeszłam do drzwi, on po prostu nie otworzył. Mieszkam teraz z rodzicami w Warszawie, a moje...
Zestawy LEGO Pokemon nadchodzą, czy to dobry materiał na flipa?

Zestawy LEGO Pokemon nadchodzą, czy to dobry mater...

faniklockow.pl 2 miesięcy temu Ledwie wczoraj zostały zapowiedziane już oficjalnie zestawy z nowej serii LEGO Pokemon a społeczność LEGO już oszalała na ich punkcie. Choć niekoniecznie w dobrym tego słowa znaczeniu! Część fanów serii narzeka na stylistykę modeli, porównując je do ...
Zimowe góry- pejzaż z tektury :)

Zimowe góry- pejzaż z tektury :)

zwariowanetrio.blogspot.com 2 miesięcy temu Dawno tutaj nie publikowałam nic..wybaczcie, jakoś instagram szybciej pracuje, a czasu zawsze mało, więc tam jesteśmy teraz cały czas oo tutaj :) Jednak, by blog całkowicie nie padł mamy dla Was pracę plastyczną o tematyce zimowej - idealną na...
Jak odzyskać siebie, gdy przez lata byłaś „dla wszystkich”. Podcast Nie tylko dla mam odc. 126

Jak odzyskać siebie, gdy przez lata byłaś „dla wsz...

nietylkodlamam.pl 2 miesięcy temu Czujesz, iż chcesz odzyskać siebie, bo przez lata byłaś „dla wszystkich” wsparciem, opiekunką, dobrym duchem. A dla siebie... kim byłaś?
10 książek dla dzieci, które nas ostatnio zachwyciły!

10 książek dla dzieci, które nas ostatnio zachwyci...

mamacarla.pl 2 miesięcy temu W dzisiejszym zestawieniu przygotowałam dla Was przegląd nowości, które ostatnio zagościły na naszych półkach. Znajdziecie tu zarówno propozycje dla małych fanów maszyn i klocków, jak i piękne opowieści o wartościach czy dalekich podróżach. Staram si...
„Wypieraj się z mojego domu!” – powiedziałem do teściowej, gdy znów zaczęła mnie obrażać.

„Wypieraj się z mojego domu!” – powiedziałem do te...

naszkraj.online 2 miesięcy temu Wynoś się z mojego domu! krzyknęłam do teściowej, gdy po raz kolejny zaczęła mnie obrażać. Jedyną rzeczą, której w życiu zawsze się obawiałam, był gniew teściowej, z którą kiedyś jeszcze miałam do czynienia. Na szczęście los sprzyjał mi w...
Praktyczny niezbędnik rodzica – Top 5 produktów „must have”, które warto mieć pod ręką dla niemowląt i małych dzieci

Praktyczny niezbędnik rodzica – Top 5 produktów „m...

kobieta.onet.pl 2 miesięcy temu Treść artykułu wraz z listą produktów stworzona przez M. Media Dom Mediowy w celach promocyjnych.
Została zdradzona i straciła całą rodzinę. "To powinna być moja córka"

Została zdradzona i straciła całą rodzinę. "To pow...

kobietaxl.pl 2 miesięcy temu - To co mnie spotkało jest tak bolesne, iż przez cały czas trudno mi o tym opowiadać – mówi Maja. - Zostałam zdradzona przez najbliższych, straciłam całą rodzinę. Jestem daleko i sama. A oni tam pławią się w szczęściu.
Dar z nieba… Poranek był ponury, ciężkie chmury nisko snuły się po niebie, w oddali słychać było głuche grzmoty. Nadchodziła burza – pierwsza burza tej wiosny. Zima dobiegła końca, ale i wiosna nie śpieszyła się, by zawładnąć światem. Zimny wiatr porywał zeszłoroczne liście i przeganiał je z miejsca na miejsce, młoda trawa nieśmiało przebijała się przez zaskorupiałą ziemię, pąki na drzewach wciąż czekały na swoją kolej. Przyroda tęskniła za deszczem. Zima była uboga, wietrzna i mroźna – ziemia nie zdążyła odpocząć, nie napiła się wody, nie wyspała się pod śnieżną kołdrą i teraz z niecierpliwością oczekiwała burzy. A burza przyniesie wytęsknioną wilgoć, napoi ziemię obfitym deszczem, obmyje ją z kurzu i brudu, przywróci do życia. Wtedy dopiero zakwitnie prawdziwa, hojna, rozkwitająca wiosna – jak młoda kobieta, pełna miłości i czułości. Ziemia obdarzy nas soczystą trawą i kolorowymi kwiatami, drżącymi listkami i słodkimi owocami na drzewach. Radośnie zaśpiewają ptaki, zaczną wić gniazda wśród świeżej zieleni i kwitnących sadów. Życie trwa. – Szymon, chodź na śniadanie! – zawołała Magda. – Kawa stygnie. Z kuchni rozchodził się zapach kawy i jajecznicy. Trzeba było wstać. Po wczorajszej ciężkiej rozmowie, łzach Magdy, bezsennej nocy i trudnych rozmyślaniach, najchętniej nie wychodziłoby się z łóżka. Ale trzeba – życie toczy się dalej. Magda wyglądała też na wymęczoną, oczy miała czerwone, pod nimi ciemne cienie. Ustawiła się do pocałunku, blada, lekko się uśmiechając. – Dzień dobry, kochanie! Chyba będzie burza. Boże, jak bardzo marzę o deszczu! Kiedy ta prawdziwa wiosna wreszcie nadejdzie? Wiesz, pomyślałam dzisiaj o wierszu: Czekam wiosny, jak wybawienia Od zimowej plątaniny Wiosny czekam – jak objawienia Wyjaśnienia każdej drobiny Wszystko mi się zdaje, iż z nią Naprawi się to, co trudne. Zdaje mi się, iż ona – ona jedyna Załagodzi wszystko, będzie prościej A potem – szczerzej, bezpieczniej i pewniej. Gdzie jesteś, wiosno? Przyjdź do nas wreszcie! Szymon objął ją, pocałował w pochyloną ze smutkiem, jasną głowę, której włosy pachniały łąką i rumiankiem. Ścisnęło mu się serce, żal było ukochanej – za co nas Bóg tak pokarał? Mieli chociaż nadzieję – tym żyli przez te wszystkie lata… Ale wczoraj znany profesor, ich ostatnia nadzieja, postawił kropkę na oczekiwaniach. – Bardzo mi przykro, ale nie możecie mieć dzieci. Twój pobyt w Czarnobylu, Szymonie, nie przeszedł bez śladu. Niestety, tu medycyna jest bezsilna. Magda stanowczo otarła łzy, potrząsnęła włosami: – Szymon, dużo myślałam i zdecydowałam. Musimy zabrać dziecko z domu dziecka. Ile tam jest nieszczęśliwych dzieci… Weźmiemy chłopca, wychowamy, będziemy mieć synka. Zgodzisz się? Tak długo czekaliśmy na syna, tak długo… Łzy spływały po jej policzkach – Szymon przytulał ją mocno i też nie mógł powstrzymać łez. – Oczywiście się zgadzam! Nie płacz, kochanie. W tej chwili rozległ się potężny grzmot. Dom zadrżał od tej uroczystej kanonady. I lunął deszcz. Rozwarły się niebiosa! Wreszcie Bóg wysłuchał ich modlitw! Wytęskniony deszcz lał jak z cebra, nagle pociemniało, jakby nastała noc. Grzmoty i błyskawice nie ustawały – aż nad samym dachem. Magda z Szymonem stali objęci przy oknie, do środka wpadały chłodne krople, zapach deszczu dodawał sił. Ta czarna zasłona, która jeszcze przed chwilą spowijała ich dusze, topniała, rozpuszczała się, zmywana tym pierwszym wiosennym deszczem. Chciało się tylko, by padało jak najdłużej! Ten upragniony wiosenny deszcz – symbol życia, jego trwania i rozkwitu! Kilka dni później stali przed drzwiami domu dziecka. Byli umówieni na spotkanie – przyszli wybrać syna, wyczekanego synka, Mateuszka, Maćka… Już go kochali, chociaż jeszcze nie poznali. Kochali tę miłością nagromadzoną przez lata czekania na szczęście bycia rodzicem. Serce waliło, od emocji brakowało tchu. Szymon zadzwonił do drzwi – już na nich czekano. Po rozmowie z dyrektorką zaprowadzono ich do sal z dziećmi. W pierwszym pokoju wpadła Magdzie w oko dziewczynka w mokrych śpioszkach, siedząca na wilgotnej ceracie. Brudna koszula, zaschnięty katar pod nosem, wielkie niebieskie oczy, które smutno patrzyły na dorosłych. Całą jej osobę przenikał smutek, zaniedbanie i poczucie niepotrzebności. Oto dom dziecka – przystań porzuconych, niechcianych dzieci! W kolejnym pokoju – w łóżeczkach leżały lub siedziały maluchy. Siostra opiekunka przedstawiała ich imiona, wiek i krótką historię rodziców. Dzieci były czyściutkie, leżały na świeżych prześcieradłach. Siostra wyjmowała je delikatnie, pokazywała ze wszystkich stron. „Jak na rynku” – pomyślał Szymon. „A my jak kupcy. Jeszcze tylko ceny brakuje.” – Szymon, wróćmy do tej biednej dziewczynki – szepnęła Magda. Szymon ścisnął jej ramię: – Siostro, chcielibyśmy zobaczyć jeszcze tę dziewczynkę z pierwszego pokoju, tę niebieskooką. – Ale przecież chcieli państwo chłopca! Ta dziewczynka nie była przygotowana do adopcji. – Chcemy jednak zobaczyć ją jeszcze raz. Siostra była wyraźnie zdziwiona, ale poprowadziła ich z powrotem. – Zawołam panią Annę – dyrektorkę. Proszę poczekać tu na krzesełku. Magda wtuliła się w ramię Szymona. – Szymon, weźmy ją… Serce mi zadrżało, gdy ją zobaczyłam. – Mi też… Podobna do ciebie… Oczka, włoski, i taka nieszczęśliwa… Przyszła siostra z Anną, dyrektorka była wyraźnie zatroskana. – Państwo wybrali niewłaściwe dziecko. Ona wam nie pasuje. – Ale my chcemy właśnie ją, taka podobna do mojej Magdy, sami zobaczcie! – Szymon stanowczo ruszył do pokoju z dziewczynką. Dziecko zdążono już przebrać i umyć, zmienić mokre śpioszki, twarzyczka się zaróżowiła, oczka zabłysły. Gdy zobaczyła, iż dorośli się przy niej zatrzymali – rozpromieniła się, na policzkach pojawiły się dołeczki. Wyciągnęła rączki i próbowała wstać – wtedy Magda chwyciła Szymona za rękę, bo… stópki dziewczynki były wykręcone. Szymon bez wahania wziął ją na ręce – dziewczynka przywarła do jego twarzyczki, zamarła. Oczy mu się zaszkliły, Magda wtuliła twarz w jego ramię. Anna odwróciła się i otarła łzy: – Chodźcie ze mną. Siostro, proszę zabrać Hanię – powiedziała i poprowadziła ich do gabinetu. Dziewczynka urodziła się w głębokiej północnej wsi, w biednej wielodzietnej rodzinie. Najwyraźniej nikt jej nie chciał – urodziła się z wadą nóg. Ojciec od razu odmówił zabrania jej do domu, nie chciał utrzymywać kolejnego dziecka, a tym bardziej kaleki. Tak Hania trafiła do domu dziecka. – Teraz zdecydujcie sami, czy chcecie takie dziecko. Ma szansę być zdrowa, ale to ciężka praca, ogromne wydatki i wielka, wytrwała miłość. Nie śpieszcie się z decyzją – podaję adres profesora, który ją badał. Opowie, z czym musicie się mierzyć. Daję wam miesiąc na przemyślenie. Miesiąc później Magda i Szymon postanowili – Hanię zabiorą. Konsultacja u profesora w Gdańsku potwierdziła – operacje mogą naprawić to, co zawiniła natura. choćby blizn nie zostanie – a ich Hania będzie biegać jak każde dziecko. Szymon podliczył finanse – muszą sprzedać nowy samochód i przerwany w połowie dom… Uparli się jednak. Z utęsknieniem czekali na wyznaczony termin. Kiedy wrócili do dobrze znanych drzwi z naręczem kwiatów i prezentów – u Anny łzy wzruszenia w oczach. „Jakie szczęście – jeszcze jedno skrzywdzone dziecko znajdzie rodzinę…” Hania podrosła, złote loczki kręciły się bardziej, policzki zaróżowione, pierwsze ząbki. Dziewczynka już gaworzyła i uśmiechała się, garnęła na ręce. Cały dzień spędzili z nią w domu dziecka, nasłuchali się dobrych rad, ale do domu Hani jeszcze nie zabrali. Czekały ich formalności, sądowy proces odebrania praw rodzicielskich biologicznym rodzicom. W końcu, gdy przywieźli Hanię do domu, Magda rzuciła pracę i całkowicie się jej poświęciła. Przygotowywali dziewczynkę do pierwszej operacji w gdańskiej klinice. Miesiąc w szpitalu – już potem pokazywała Szymonowi, jak sama je kaszkę, jak miauczy kotek, jak bodzie rogata koza. Na nóżki patrzeć jeszcze trudno, ale Hania jest bystra, rozmowna, wcześnie zaczęła mówić, zna wszystkich po imieniu, z wszystkimi się wita. Najbardziej jednak kocha Szymona – „mój tatusiu”… Teraz już i Magda nazywa go „tatuś”. A on – nie wyobraża sobie bez niej życia. Po roku zaczęła seria dalszych operacji, kilka wyjazdów do Gdańska. Ile to kosztowało cierpienia, ile odwagi i nocy nieprzespanych przy łóżku w szpitalu! Wreszcie triumf – nóżki jak u wszystkich dziewczynek! W piątym roku życia Hania poszła do przedszkola, gdzie odkryła pasję do rysowania. W wieku sześciu lat rozpoczęła naukę w szkole plastycznej. Jej rysunki coraz częściej pojawiały się na wystawach – słoneczne pejzaże, pogodne scenki budziły zachwyt, a wiek artystki szokował dorosłych. W siódmym roku poszła do szkoły – gwałtownie została liderką klasy, świetnie się uczyła, była wesoła, uzdolniona i otoczona przyjaciółmi. Rodzice byli z niej dumni – nikt nie domyślał się, ile przeszła ta dziewczynka i jej rodzice – nie ci, od których się urodziła, ale ci, którzy dali jej miłość i bezpieczeństwo. Szczęście nie opuszczało Magdy i Szymona – po pojawieniu się Hani w ich rodzinie, interesy Szymona zaczęły się poprawiać, udało im się przeprowadzić do Gdańska. Hania trafiła do prestiżowej szkoły, dziś chodzi już do szóstej klasy, wciąż uczy się świetnie, rozwija swoje talenty. To piękna, niebieskooka dziewczynka o jasnym warkoczu, serdeczna i pogodna – ulubienica wszystkich, ukochany dar z nieba…

Dar z nieba… Poranek był ponury, ciężkie chmury ni...

newsempire24.com 2 miesięcy temu Dar od Boga… Poranek był szary, ciężkie chmury ciągnęły się nisko nad Warszawą, gdzieś daleko dudnił odgłos burzy. Zbliżała się nawałnica pierwsza burza tej wiosny. Zima odeszła, choć i wiosna nie spieszyła się, by zapanować. przez cały czas było zim...
Pewnego dnia, gdy spodziewałam się drugiego dziecka, do drzwi zapukała dziewczyna z niemowlęciem.

Pewnego dnia, gdy spodziewałam się drugiego dzieck...

naszkraj.online 2 miesięcy temu Kiedy po raz drugi odkryłam, iż jestem w ciąży, usłyszałam pukanie pod drzwiami naszego mieszkania przy ulicy Marszałkowskiej w Warszawie. Na progu stała młoda dziewczyna z niemowlęciem na rękach. Nie mogłam uwierzyć, iż taka sytuacja może przytrafić...
Seria zgonów noworodków w rosyjskim szpitalu. Jest śledztwo

Seria zgonów noworodków w rosyjskim szpitalu. Jest...

tvn24.pl 2 miesięcy temu Służby rosyjskie wszczęły śledztwo wobec personelu jednego ze szpitali na Syberii po tym, jak zmarło tam dziewięcioro noworodków. Ordynator placówki został zawieszony w obowiązkach służbowych do czasu wyjaśnienia sprawy. Śledczy podjęli już pierwsze ...
Polska pójdzie śladem Australii? KO pracuje nad zakazem mediów społecznościowych dla dzieci

Polska pójdzie śladem Australii? KO pracuje nad za...

wirtualnemedia.pl 2 miesięcy temu Platformy takie jak m.in. TikTok, Instagram czy Facebook mogą zostać czasowo zakazane dla najmłodszych użytkowników. Koalicja Obywatelska szykuje projekt ustawy ograniczającej dostęp do mediów społecznościowych dla dzieci do 15. roku życia.
Okazja Cenowa (Star Wars) – 75331 Brzeszczot

Okazja Cenowa (Star Wars) – 75331 Brzeszczot

faniklockow.pl 2 miesięcy temu W sklepie Proshop pojawiła się właśnie promocja na zestaw:75331 Brzeszczot. Możecie go tam teraz zamówić z 18% rabatem. Czyli za 2143 zł. Pamiętajcie, iż wysyłka z tego sklepu to koszt 20 zł! Jest to wycofany już zestaw! Ofertę znajdziecie również......
29-letnia Pola przeszła zabieg sterylizacji. "Poczułam prawdziwą wolność"

29-letnia Pola przeszła zabieg sterylizacji. "Pocz...

kobieta.onet.pl 2 miesięcy temu — W szkole edukacji seksualnej uczyła mnie katechetka. Nie zliczę, ile razy nazwała mnie wiedźmą, gdy otwarcie przyznałam, iż nie chcę mieć dzieci. Zresztą podobne słowa z tego samego powodu padały nie tylko z jej ust — mówi 29-letnia...
Zostałam matką zastępczą dwa razy: Teraz mam wszystko, czego potrzebujemy do spokojnego życia dla mnie i moich dzieci

Zostałam matką zastępczą dwa razy: Teraz mam wszys...

twojacena.pl 2 miesięcy temu Mam osiemnaście lat, kiedy po raz pierwszy rodzi się moja córeczka Zuzanna. Poród idzie mi tak lekko, iż zaczynam wierzyć, iż poród wcale nie musi być straszny. W Polsce macierzyństwo zastępcze już jest powszechne, więc rozważam tę opcję poważnie.......
Wspólne kolędowanie w Rudzie Malenieckiej [wideo, zdjęcia]

Wspólne kolędowanie w Rudzie Malenieckiej [wideo, ...

tkn24.pl 2 miesięcy temu W niedzielne popołudnie 11 stycznia w kościele w Rudzie Malenieckiej odbyło się wspólne kolędowanie zorganizowane przez tamtejsze Koło Gospodyń Wiejskich. Najpiękniejsze polskie kolędy i pastorałki wykonali: zespół Królewiaczki, zespół Ma Sens Band, ...
Jeszcze mamy w domu sporo do zrobienia… Babcia Walentyna z trudem otworzyła furtkę, powoli doczłapała się do drzwi, długo mocowała się ze starym, już zardzewiałym zamkiem, weszła do swojego starego, nieogrzewanego domu i usiadła na stołku przy zimnym piecu. W izbie czuć było, iż dawno nikt tu nie mieszkał. Nie było jej tylko trzy miesiące, ale sufity zdążyły już pokryć się pajęczyną, stary stołek żałośnie skrzypiał, wiatr huczał w kominie – dom przywitał ją niemal z wyrzutem: gdzieś Ty się podziewała, gospodyni, na kogo zostawiłaś?! Jak my tu przezimujemy?! – Zaraz, zaraz, mój drogi, poczekaj troszkę, odpocznę… Napalę w piecu, rozgrzejemy się… Jeszcze rok temu babcia Walentyna krzątała się żwawo po starym domu: wybielić, odmalować, przynieść wodę. Jej mała, lekka sylwetka to pochylała się w pokłonach przed ikonami, to uwijała przy piecu, to biegała po ogrodzie, zdążając posadzić, wypielić, podlać. I dom cieszył się razem z gospodynią – wesoło skrzypiały deski pod szybkim, lekkim krokiem; drzwi i okna otwierały się od pierwszego muśnięcia jej spracowanych dłoni, a piec piekł puszyste drożdżówki. Dobrze im było razem: Walentynie i jej staremu domowi. Wcześnie pochowała męża, wychowała troje dzieci, wszystkich wykształciła i wyprowadziła na ludzi. Jeden syn – kapitan żeglugi dalekomorskiej, drugi – wojskowy podpułkownik, obaj mieszkają daleko, rzadko wpadają w odwiedziny. Tylko najmłodsza córka Tamara została na wsi, główny agronom, całe dnie w pracy, do matki wpada w niedzielę, roztacza nad nią opiekę, częstuje domowymi ciastami – i znowu tydzień się nie widzą. Pociechą jest wnuczka Świetlana – można powiedzieć, iż wychowała się przy babci. A jaka z niej dziewczyna urosła! Piękność! Duże szare oczy, włosy w kolorze dojrzałego owsa aż do pasa, kręcone, ciężkie, lśniące – aż fosforyzują w słońcu. Zwiąże w koński ogon, kosmyki opadają na ramiona – chłopakom z okolicy aż mowę odbierało. Od wiejskiej dziewczyny – a taka postawa, taka uroda! Babcia Walentyna za młodu była ładna, ale gdyby przyłożyć stare zdjęcie do zdjęcia wnuczki – jakby pasterka i królowa… I mądra zarazem. Skończyła w Poznaniu Uniwersytet Przyrodniczy, wróciła do rodzinnej wsi, pracuje jako ekonomistka. Wyszła za mąż za lekarza weterynarii i dzięki programowi mieszkaniowemu dla młodych rodzin dostali nowy dom. A co to był za dom! Solidny, murowany, po tamtych czasach – willa niemal, nie dom. Jedno tylko: babcia miała wokół chałupy sad, wszystko rosło, wszystko kwitło. A wokół nowego domu wnuczki jeszcze nic nie zdążyło wyrosnąć – kilka rachitycznych roślin. Świetlana, choć dziewczyna wiejska, zbytnio nie umiała sobie radzić z ogrodem. Była raczej delikatna, babcia chroniła ją całe życie przed przeciągami i cięższą pracą. A jeszcze urodził się syn, Wacek. I już całkiem zabrakło czasu w grządki i ogród. I zaczęła Świetlana namawiać babcię: chodź, zamieszkaj z nami – dom duży, z wszystkimi wygodami, nie trzeba palić w piecu. Babcia Walentyna zaczęła podupadać na zdrowiu, stuknęło jej osiemdziesiąt lat, i jakby choroba czekała na tę okrągłą rocznicę – nogi zaczęły odmawiać posłuszeństwa. Dała się namówić na przeprowadzkę. Pomieszkała u wnuczki parę miesięcy. A potem usłyszała: – Babciu kochana, wiesz jak cię bardzo lubię! Ale czemu tylko siedzisz? Ty przecież całe życie byłaś w ruchu, pracowałaś! A u mnie tylko przesiadujesz… A ja tu chcę gospodarzyć, liczyłam, iż mi pomożesz… – Ależ córeczko, już nie mam sił, nogi mnie nie niosą… staruszka jestem… – Heh… Jak byłaś u siebie – to nie byłaś taka stara… gwałtownie więc babcię, która nie spełniła oczekiwań, odesłano z powrotem, do własnego domu. Zmartwiona, iż zawiodła ukochaną wnuczkę i nie pomogła jej, babcia Walentyna jeszcze bardziej podupadła. Nogi ledwo powłóczyły po podłodze, już się nabiegały przez życie, zmęczyły się. Przejście od łóżka do stołu stało się wyzwaniem, a do ukochanego kościółka – nierealne. Proboszcz, ksiądz Wojciech, sam zaczął ją odwiedzać; przed chorobą była gorliwą pomocnicą przy wszystkich pracach w parafii. Rozejrzał się uważnie. Babcia Walentyna siedziała przy stole, zajęta istotną sprawą – pisała do synów swoje comiesięczne listy. W chacie było chłodno: piec prawie nie nagrzany. Podłoga lodowata. Na sobie miała najcieplejszy, już podniszczony sweter, brudnawą chustkę – a to przecież ona była pierwszą pedantką i czyścioszką, na nogach znoszone filcowe kapcie. Ksiądz Wojciech westchnął: konieczna jest pomoc dla babci. Kogo by tu poprosić? Może Annę? Mieszka niedaleko, jeszcze zdrowa, dwadzieścia lat młodsza od babci. Wyjął chleb, pierniki, połowę dużego, wciąż ciepłego pieroga z rybą (ukłon od żony, pani Aleksandry). Podwinął rękawy sutanny i wysypał popiół z pieca, trzy razy przyniósł drewno i ułożył w kącie. Rozpalił ogień. Przyniósł wody i postawił na piecu czajnik. – Synku kochany! Oj, to znaczy… księże kochany! Pomóż mi na kopertach napisać adresy. Bo jak ja tą swoją kurzą łapką nabazgrolę, to nic nie dojdzie! Ksiądz przysiadł, napisał adresy, kątem oka rzucił wzrokiem na kartki z krzywymi linijkami. Uwagę przyciągnęły wielkie, drżące litery: „A żyje mi się bardzo dobrze, kochany synku. Wszystko mam, dzięki Bogu!” Z tym iż wszystkie te kartki o dobrym życiu babci Walentyny były w plamach po rozmazanych literach – a plamy widocznie ze łzami. Anna wzięła seniorkę pod swoją opiekę, ksiądz Wojciech regularnie ją spowiadał i udzielał komunii, z okazji większych świąt mąż Anny, pan Piotr, emerytowany marynarz, przywoził ją motorem na mszę. Życie powoli zaczęło się układać. Wnuczka już się nie pokazywała, a potem, po paru latach, poważnie zachorowała. Miała od dawna problemy żołądkowe, te dolegliwości zwalała na wrzody. Okazało się, iż to rak płuc. Skąd się to wzięło – nie wiadomo, spaliła się Świetlana w pół roku. Jej mąż prawie zamieszkał na cmentarzu: kupował butelkę, pił, spał przy grobie, budził się i szedł po nową butelkę. Czteroletni syn Wacek nie był nikomu potrzebny – brudny, zasmarkany, głodny. Wzięła go Tamara, ale przez swoją pracę nie mogła zająć się wnukiem, więc zaczęto szykować Wacka do domu dziecka. Internat uważano za niezły: energiczny dyrektor, pełne wyżywienie, dzieci można było brać do domu na weekendy. Nie to samo co dom, ale Tamara nie miała wyjścia – w pracy zostawała do późna, a do emerytury jeszcze daleko. I wtedy, w wózku starego „Uralu” do córki przyjechała babcia Walentyna. Za kierownicą siedział korpulentny sąsiad pan Piotr, w pasiastej marynarce, z tatuażem kotwicy na ręku. Oboje mieli wojowniczy wyraz twarzy. Babcia Walentyna powiedziała krótko: – Wacka biorę do siebie. – Mamo, ty ledwie chodzisz! Jak sobie poradzisz z maluchem? Trzeba mu i ugotować i wyprać! – Dopóki żyję, Wacka do internatu nie oddam – ucięła babcia. Tamara, zdumiona stanowczością zwykle łagodnej mamy, zamilkła, zamyśliła się i zaczęła poganiać rzeczy wnuka. Pan Piotr zawiózł staruszkę i dziecko do domku, rozładował, a potem niemal na rękach wniósł ich do chaty. Sąsiedzi krytykowali babcię: – Dobra kobieta, wiejska święta, ale chyba już na stare lata zwariowała: sama ledwie żywa, a tu jeszcze dziecko do domu wzięła… To nie szczeniak – potrzebuje opieki… I gdzie ta Tamarą ma głowę! Po niedzielnej mszy ksiądz Wojciech poszedł do babci Walentyny, z nie najlepszymi przeczuciami, czy nie będzie musiał odbierać głodnego i zaniedbanego Wacka od niemogącej już staruszki. W izbie było ciepło, piec porządnie napalony. Czysty, zadowolony Wacek słuchał z kanapy starej bajki o Kotku w butach z adaptera. A niedołężna staruszka żwawo krzątała się po izbie: smarowała tłuszczem blachę, zagniatała ciasto, wbijała jajka do twarogu. A jej stare chore nogi poruszały się gwałtownie i sprężysto – jak przed chorobą. – Księże kochany! A tu właśnie szykuję serniczki… Poczekaj chwilkę – dla żony i Kuby będzie gorący poczęstunek… Ksiądz wrócił do domu jeszcze pod wrażeniem i opowiedział wszystko żonie. Pani Aleksandra chwilę pomyślała, wyjęła z szafy grubą niebieską księgę i odnalazła odpowiednią stronę: „Stara Eufrozyna przeżyła długie lata. Wszystko minęło, przeleciało, marzenia, uczucia, nadzieje – wszystko śpi pod bielutkim śniegiem. Już czas, już czas tam, gdzie nie ma choroby, smutku ni westchnień… Pewnego zimowego wieczoru długo modliła się przed ikonami, potem położyła się i powiedziała bliskim: „Zawołajcie księdza, będę umierać.” I twarz jej stała się biała, jak śnieg za oknem. Rodzina zawołała kapłana, Eufrozyna wyspowiadała się, przyjęła komunię, i już dobę leżała bez jedzenia i wody. Tylko lekkie oddechy świadczyły, iż dusza jeszcze nie opuściła starego ciała. Nagle trzasnęły drzwi: powiew mroźnego powietrza i płacz noworodka. – Cicho, cicho, babcia umiera. – Przecież niemowlakowi nie zatkam ust, dopiero się urodził, nie wie, iż nie można płakać… Z porodówki wróciła wnuczka Eufrozyny, Ania, z maleńką córeczką. Rano wszyscy byli w pracy, zostawili umierającą staruszkę i świeżo upieczoną mamę sam na sam. Ania nie miała jeszcze pokarmu, była wyczerpana i nie umiała przystawić córki do piersi, a maleństwo głośno płakało – przeszkadzało Eufrozynie w umieraniu. Umierająca podniosła głowę, znikający wzrok zyskał jasność. Usiadła, opuściła bose stopy na podłogę i zaczęła niezdarnie szukać kapci. Kiedy krewni wrócili z pracy, mając w głowie „babcia już pewnie odeszła”, zastali taki widok: Eufrozyna nie tylko nie miała zamiaru odchodzić, ale przeciwnie – wyglądała rześko. Zdecydowała, iż jeszcze nie pora, i żwawo krążyła po pokoju, kołysząc zadowolone, wreszcie wyciszone niemowlę, podczas gdy młoda mama odpoczywała na kanapie. Aleksandra zamknęła pamiętnik, spojrzała na męża, uśmiechnęła się i zakończyła: – Moja prababcia, Wera Eufrozyna, bardzo mnie pokochała i po prostu nie mogła sobie pozwolić umrzeć. Mówiła jak w tej piosence: „A pomierać nam się jeszcze nie chce – jeszcze w domu spraw sporo!” Dożyła po tym zdarzeniu jeszcze dziesięciu lat, pomagając mojej mamie i twojej teściowej Anastazji opiekować się mną, swoją ukochaną prawnuczką. Ksiądz Wojciech uśmiechnął się do żony.

Jeszcze mamy w domu sporo do zrobienia… Babcia Wal...

newsempire24.com 2 miesięcy temu Mamy jeszcze w domu sprawy do załatwienia Babcia Waleria jakoś uchyliła furtkę, z trudem dowlokła się do drzwi, długo męczyła się ze starym zamkiem pokrytym rdzą, weszła do swojej nieogrzewanej chałupy i opadła na stołek przy zimnym piecu kaflowym......
Okazja Cenowa (Star Wars) – 75391 Mikromyśliwiec Y-Wing kapitana Rexa

Okazja Cenowa (Star Wars) – 75391 Mikromyśliwiec Y...

faniklockow.pl 2 miesięcy temu Na Amazonie dorwiecie chwilowo zestaw 75391 Mikromyśliwiec Y-Wing kapitana Rexa za 33.20 zł. Daje to nam rabat w wysokości 41% od ceny katalogowej! Ofertę znajdziecie klikając w ten link afiliacyjny: Amazon Powyższe linki do produktów i strony LEGO.p...
– Do kogo? – Maria Fiodorowna wraz z Mikołajem wyszli na ganek i spojrzeli na gościa. – Do Marii Fiodorowny! Jestem jej wnuczką, a adekwatnie prawnuczką. Wnuczka Aleksego – najstarszego syna Marii Fiodorowny.

– Do kogo? – Maria Fiodorowna wraz z Mikołajem wys...

polregion.pl 2 miesięcy temu Do kogo? Maria Wiśniewska wraz z Mikołajem wyszli na ganek i spojrzeli na przybyszkę. Do Marii Wiśniewskiej! Jestem wnuczką, a adekwatnie prawnuczką. Córka Aleksandra najstarszego syna pani Marii. Maria Wiśniewska siedziała na ławce zalanej słońcem, ...
Ona nie jest moją matką 🍎

Ona nie jest moją matką 🍎

naszkraj.online 2 miesięcy temu 15kwietnia 2025 Dziś znów przypomniałam sobie, jak kiedyś w domu babci i dziadka rozgrywała się rozmowa o Jagódce. Czy ta dziewczynka jest twoją matką? spytała wściekle ciocia Marta. Niech trafia do domu dziecka. Tato, litość nad nią wtrąciła siostra...
1000 zł na drugie dziecko? Tak planują zachęcać do rodzenia

1000 zł na drugie dziecko? Tak planują zachęcać do...

mamadu.pl 2 miesięcy temu Prezydent Karol Nawrocki proponuje zerowy PIT dla rodzin z co najmniej dwojgiem dzieci, co w założeniu ma dać rodzicom choćby 1000 zł miesięcznie więcej. Projekt ma być odpowiedzią na rekordowo niską dzietność w Polsce i rosnące koszty życia. Eksperc...
Zagadka z x spędza sen z powiek dorosłym. Uczniowie podają wynik w 10 sekund

Zagadka z x spędza sen z powiek dorosłym. Uczniowi...

top.pl 2 miesięcy temu Masz ochotę podjąć małe wyzwanie? Zmierz się z równaniem matematycznym z podstawówki, które obnaża luki w pamięci dorosłych. Na pierwszy rzut oka wydaje się bardzo proste, ale jest podchwytliwe. Większość osób, rozwiązując je, już na starcie wpada w ...
Wiem, iż to moje dzieci” – powiedział, nie podnosząc wzroku. – „Ale… nie potrafię wytłumaczyć dlaczego, między nami nie ma żadnej więzi

Wiem, iż to moje dzieci” – powiedział, nie podnosz...

twojacena.pl 2 miesięcy temu Wiem, iż to moje dzieci powiedział, nie podnosząc wzroku. Ale nie potrafię wytłumaczyć dlaczego, ale nie czuję z nimi żadnej więzi. Spójrz na nią! Jaka śliczna! wykrzyknęłam, tuląc do siebie ciepłe ciałko naszej nowo narodzonej córeczki. Anielka leża...
Jesteś pomyłką mojej młodości: Poruszająca historia chłopca wychowanego przez dziadków, odrzuconego przez matkę, który po latach musi zmierzyć się z rodzinnymi więzami i trudnym wyborem między lojalnością a przebaczeniem

Jesteś pomyłką mojej młodości: Poruszająca histori...

newsempire24.com 2 miesięcy temu Dziś wieczorem, siedząc w moim salonie na warszawskim Mokotowie, znów wróciły do mnie wspomnienia, których nigdy nie chciałem poruszać. Często zastanawiam się, dlaczego wszystko ułożyło się właśnie w taki sposób. Może gdyby mama była starsza, a tata ...
Korea Płd.: W XXI wieku „zniknęło” niemal 58 proc. uczniów I klas szkół podstawowych

Korea Płd.: W XXI wieku „zniknęło” niemal 58 proc....

rp.pl 2 miesięcy temu Po raz pierwszy w historii gromadzenia takich danych liczba uczniów rozpoczynających w danym roku naukę w I klasie szkół podstawowych w Korei Południowej spadła poniżej 300 tysięcy.
Okazja Cenowa (Marvel) – 76251 Hełm Star-Lorda

Okazja Cenowa (Marvel) – 76251 Hełm Star-Lorda

faniklockow.pl 2 miesięcy temu W sklepie Media Expert pojawiła się właśnie promocja na zestaw: 76251 Hełm Star-Lorda. Możecie go teraz tam zakupić z 6% rabatem w porównaniu do ceny katalogowej. Czyli za 329 zł. Ofertę znajdziecie tutaj: Media Expert Powyższe linki do produktów...
Unia Europejska pod ostrzałem za linkowanie do platform bigtech. Czy Bruksela promuje cyfrowy monopol?

Unia Europejska pod ostrzałem za linkowanie do pla...

mamstartup.pl 2 miesięcy temu Najnowszy raport koalicji organizacji pozarządowych rzuca cień na cyfrową politykę Komisji Europejskiej. Choć Unia forsuje przepisy takie jak Akt o rynkach cyfrowych (DMA), mające ograniczyć dominację gigantów z Doliny Krzemowej, oficjalne portale un...
30 ciekawostek o oknach. Od starożytności po kosmiczne misje

30 ciekawostek o oknach. Od starożytności po kosmi...

sadurski.com 2 miesięcy temu Okna to znacznie więcej niż tylko otwory w ścianach – to nasz codzienny łącznik ze światem zewnętrznym i najważniejszy element każdego domu. Od wieków służą nie tylko do wpuszczania światła, ale także jako świadkowie historii i inżynierskich innowacj...
Z życia wzięte. "Mój mąż zawsze wybiera mamę, a nie mnie": Dłużej tak nie wytrzymam

Z życia wzięte. "Mój mąż zawsze wybiera mamę, a ni...

zycie.news 2 miesięcy temu Zawsze mówiłam sobie, iż to „normalne”.
Codziennie chodzę do szkoły mojego wnuka.

Codziennie chodzę do szkoły mojego wnuka.

newsempire24.com 2 miesięcy temu Codziennie chodzę do szkoły mojego wnuka. Nie jestem ani nauczycielem, ani woźnym tylko dziadkiem z laską i sercem, które nie umie usiedzieć w domu. Nazywam się Stanisław Kowalski, a robię to dla Mateusza mojego wnuka, mojej dumy, mojego światła....

Popularne

Perełka w znanej sieci drogerii. Ten 1 tani krem z aptecznym składem zdetronizował luksusowe kosmetyki i znika z półek w mgnieniu oka

Perełka w znanej sieci drogerii. Ten 1 tani krem z aptecznym...

6 dni temu 646
Sprawdziliśmy Biedronkę w Warszawie. Lawina promocji i gratisów przed weekendem – klienci ruszyli na zakupy

Sprawdziliśmy Biedronkę w Warszawie. Lawina promocji i grati...

5 dni temu 538
Z życia wzięte. "Próbowałam ograniczyć częste wizyty teściowej, ale nic nie pomagało": W końcu posunęłam się do podstępu

Z życia wzięte. "Próbowałam ograniczyć częste wizyty teściow...

4 dni temu 373
BIBLIOTEKA W GLIWICACH

BIBLIOTEKA W GLIWICACH

5 dni temu 326
MW - NIEDAWNO... (Teatr w Gliwicach - 20 lat mojego życia)

MW - NIEDAWNO... (Teatr w Gliwicach - 20 lat mojego życia)

2 dni temu 192
English (US) English (US) · Polish (PL) Polish (PL) · Russian (RU) Russian (RU) ·
Kontakt · Regulamin · O nas ·

© Kobieta 2026. Wszelkie prawa zastrzeżone.