Czy rozpoznanie psychiatryczne może stać się etykietą, która wpłynie na samoocenę młodego człowieka i jego pozycję w grupie rówieśniczej? Czy powszechność diagnozowania niektórych zaburzeń niesie ryzyko, iż zabraknie zasobów na osoby potrzebujące wsparcia instytucjonalnego? O jakich potencjalnych efektach należy pomyśleć, zanim zdecydujemy się poddać diagnozie?