– W orędziu na Światowy Dzień Ubogich papież nam podpowiada, byśmy zaoferowali Jezusowi swoją służbę ubogim – mówił w kazaniu biskup opolski. – Byśmy spieszyli z pomocą tym, którzy bardzo tej pomocy potrzebują. To jest wspaniała droga rozwoju. Szansa na stawanie się coraz bardziej jak Jezus. To jest jedna z ważniejszych dróg, których Bóg od nas oczekuje.
Biskup podziękował wszystkim, którzy angażują się w pomoc ubogim. – Cieszy mnie kooperacja podmiotów miejskich, gminnych, różnych organizacji z kościelnymi misjonarzami miłosierdzia. Dziękuję też wam, siostry i bracia ubodzy. Bywacie bezdomni, nieraz głodni, wzgardzeni, poturbowani życiem, chorzy. Dziękuję za wiarę, jakiej nie straciliście. Za to, iż w Bogu szukacie nadziei. I za wdzięczność, jaką okazujecie. Chcemy się dziś z wami przełamać miłością, która jest bez granic.
Grochówka, bigos i ciasto
Przed głównym wejściem do katedry ustawiono stoły przy których wszyscy chętni mogli zjeść bigos i grochówkę. Miejsca przy nich gwałtownie się zapełniły mimo chłodu i przenikliwego wiatru. Żeby złagodzić skutki zimna, między stołami ustawiono koksowniki.
– To miejsce, które jest w Opolu najważniejsze, gdy chodzi o wiarę, jest dziś otwarte na tych, którzy potrzebują pomocy. Otrzymują nie tylko wsparcie duchowe. Dziękuję wszystkim, którzy na co dzień pracują na rzecz osób bezdomnych, ubogich. Tu można dzisiaj zapełnić i serce, i żołądek. Chciałbym, by to był dzień, który zwróci uwagę wszystkich na to, iż pomaganie jest potrzebne. I jest dobre. Najszczęśliwsze osoby, jakie spotkałem, nie cieszyły się z własnych sukcesów, ale z pomagania innym.
Dzień Ubogich obchodzony był w niedzielę na świecie z inicjatywy papieża Franciszka po raz dziesiąty (odbywa się zawsze w ostatnią niedzielę zwykłą roku kościelnego). W Opolu ubodzy zaczęli się tego dnia zgromadzili się w centrum miasta rok później.
To więcej niż jedzenie
Pan Andrzej ma ponad 70 lat. Przyznaje, iż Dom Nadziei bardzo dużo zmienił w jego życiu.
– Jestem naprawdę ubogi. Trudno mi związać koniec z końcem. Od jakiegoś czasu błąkam się po pustostanach. Przychodzę regularnie do Domu Nadziei. Czuję się dobrze. Nie tylko o jedzenie czy ubranie chodzi. Tam jest punkt życiowego zaczepienia. Tam się idzie nie tylko po to, by się ogrzać, ale też znaleźć się wśród innych, porozmawiać..
Prowadzonymi przez diecezję opolską Domami Nadziei w Opolu i w Dylakach kieruje siostra Aldona Skrzypiec, jałmużnik biskupa opolskiego.
– Spotykamy się wokół katedry, bo bardzo chcieliśmy tu wrócić, odkąd jest otwarta – powiedziała „O!Polskiej” siostra Aldona. – Posiłek został przygotowany przez różne organizacje, m. in. PCK i MONAR. Wydawana jest ciepła odzież, czapki, rękawiczki. Do dyspozycji bezdomnych są pracownicy MOPR-u. Jest też nasz fryzjer z Domu Nadziei. Z jego usług można skorzystać. Na co dzień pomagamy w Domu Nadziei w Opolu. Jest on dedykowany ubogim i ludziom w kryzysie bezdomności. Udzielamy tam kompleksowej pomocy: posiłki, odzież, pranie, kąpiel, lekarstwa opatrunki. Towarzyszenie osobom w potrzebie w docieraniu do różnych instytucji. Odwiedzamy osoby w szpitalach i troszczymy się o godny pochówek zmarłych.
– W Dylakach przebywają osoby, które podejmują próbę wyjścia z kryzysu bezdomności i uzależnień. Przez ten dom przewinęło się 60 osób. Część przebywa w DPS-ach, część się usamodzielniła. Niektórzy zmarli – dodaje siostra Aldona Skrzypiec.
Nie rywalizacja, tylko współpraca
– Fantastyczne jest to, iż święto jest adresowane pod patronatem tak biskupa, jak prezydenta miasta – powiedziała „O!Polskiej” Małgorzata Kozak, dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie. – A organizatorami są wszystkie organizacje, które na co dzień troszczą się o osoby dotknięte kryzysem bezdomności i mają trudności ekonomiczne. MOPR przez wiele miesięcy zbierał ciepła odzież, czapki z myślą o bezdomnych. Mieszkańcy miasta pięknie odpowiedzieli. Organizacje pomocowe w Polu nie rywalizują, ale współpracujemy ze sobą. W naszym mieście przebywa około 300 osób dotkniętych kryzysem bezdomności. Coraz częściej są to także osoby w kryzysie psychicznym. Przybywa bezdomnych kobiet. Wszystko to jest wyzwaniem.
O ciasto na Dzień Ubogich zadbała tradycyjnie gmina Łubniany.
– Mieszkańcy z wielką euforią przygotowują ciasta, by wesprzeć ten wyjątkowy dzień. Pieką je grupy seniorów, przedszkola, szkoły, sołectwa. Jesteśmy za to zaangażowanie i pomoc bardzo wdzięczni. W tym roku mogliśmy przywieźć około stu blach – powiedziała Sylwia Brzana, kierownik Referatu Współpracy Lokalnej, Promocji Urzędu Gminy Łubniany.
***
Odważne komentarze, unikalna publicystyka, pasjonujące reportaże i rozmowy – czytaj w najnowszym numerze tygodnika „O!Polska”. Do kupienia w punktach sprzedaży prasy w regionie oraz w formie e-wydania
