Nic nie smakuje z rana tak bardzo jak kawa
Świeżo zmielone ziarna mocno wchodzą w obieg
Goryczka z kapką mleka łyżeczką słodziku
Myśli toną w rzeźkości pławią się w esencjach
Życia obudzonego potęgą używki
A nigdy nie myślałam iż bez dymka będą
Tak bardzo balsamiczne mocne i kojące
Że zaskoczy mnie upór który noszę w sobie
I apetyt na wolność od złudnych upojeń
I niszczących wpływów
Zaciągam się zapachem i czystym powietrzem
Z zachłannością doznań i głodem oddechów














