Teściowa z niecierpliwością wyczekiwała, aż dziadek odejdzie, licząc potajemnie na przejęcie mieszkania

Przez dziesięć lat opiekowałem się dziadkiem mojej żony. W tamtym czasie mieszkaliśmy z dziećmi i staruszkiem w wynajmowanym mieszkaniu w Łodzi. Siostra mojej żony, Dorota, zajmowała mieszkanie należące do dziadka w Warszawie. Nikt się nim nie interesował ani teściowa, ani dalsza rodzina. Moje życie nie potoczyło się najlepiej nie ukończyłem studiów, gwałtownie zostałem ojcem i nie zrobiłem kariery, jaką planowałem.
Dzień za dniem wyglądał podobnie: zmagałem się z opieką nad dziadkiem oraz wychowaniem dzieci.
Żona źle znosiła ciągłe napięcia w domu i często znikała na całe wieczory. Jednak związek z innym mężczyzną jej nie interesował miała dzieci, nie miała własnego lokum, więc zawsze wracała do mnie. Przebaczałem jej, choć uczucia już dawno wygasły. Zależało mi głównie na tym, by wspierała nas finansowo mnie, dzieci i dziadka. Dorota zjawiała się u nas bardzo rzadko i tylko wtedy, gdy potrzebowała pieniędzy na życie albo chciała pożalić się na własną sytuację, chociaż wcale nie można było powiedzieć, by jej się źle powodziło. Mieszkała bez czynszu, więc mogli sobie pozwolić na wakacje w Chorwacji.
Dziadek pięć lat temu sporządził testament i zapisał mi mieszkanie:
Jesteś mi bliższy niż cała moja rodzina razem wzięta. Twój teść nie nadaje się do niczego, a żona oddałaby mieszkanie matce lub siostrze. Niech twoje dzieci, moje prawnuki, mają gdzie mieszkać. Niech to będzie nagroda za twoją troskę. Chcę, byście nie wspominali mnie źle i nie mieli do mnie żalu za ciężkie życie.
Nikt z rodziny o tym nie wiedział. Gdy stan dziadka się pogorszył, nagle i córka, i wnuczka zaczęły bywać u niego częściej. Czuły, iż nie zostało mu wiele czasu nagle zaczęły okazywać troskę. Ale dziadek nie był naiwny wiedział, o co chodzi.
Po jego śmierci spadek najpierw podzielili bez większych rozmów. Teściowa i Dorota namówiły żonę, żeby zrezygnowała z mieszkania, bo mieszkała tam Dorota. Żona się zgodziła, nie wiedząc jeszcze o testamencie.
Na drugi dzień żona zaczęła się pakować i powiedziała mi wprost, iż ma kogoś innego, a ze mną została tylko z powodu dziadka. Wyprowadziła się, a ja poczułem ulgę jakby z barków spadł mi ogromny ciężar. Gdy rodzina dowiedziała się o testamencie, rozpętało się piekło zaczęły się groźby i awantury.
Posłuchaj, nigdy tego mieszkania nie dostaniesz! Wiem, jak się opiekowałeś dziadkiem, pewnie coś wykombinowałeś, by ci przepisał mieszkanie! Nie damy za wygraną, spotkamy się w sądzie, oszuście!
A ja wtedy zrozumiałem, iż mogę nareszcie odpocząć od tych ludzi.
Wiecie co? Możecie mnie już nie nachodzić. Wynoście się wszyscy z mojego życia!
Ich słowa zupełnie mnie nie ruszyły. Jestem spokojny udało mi się znaleźć dobrą pracę, mam własne mieszkanie, a moje dzieci mają dach nad głową. Najważniejsze, iż nie muszę mieć już nic wspólnego z tą rodziną.
Ciekawe, co Ty zrobiłbyś na moim miejscu?