Teściowa z niecierpliwością czekała, aż dziadek odejdzie, licząc na odziedziczenie mieszkania

Opiekuję się dziadkiem mojego męża już od dziesięciu lat. Cały czas mieszkamy z dziećmi i z dziadkiem w wynajmowanym mieszkaniu gdzieś na obrzeżach Warszawy. Siostra mojego męża, Jadwiga, mieszka w kawalerce, którą jej udostępnił właśnie ten dziadek. Nikt się staruszkiem nie interesował ani teściowa, ani reszta wnuków. Moje życie też nie potoczyło się tak, jak sobie wyobrażałam nie skończyłam nigdy studiów, gwałtownie zaszłam w ciążę, nie zrobiłam żadnej kariery.
Każdy dzień wygląda podobnie: staram się pogodzić opiekę nad dziadkiem z wychowywaniem dzieci.
Mój mąż nie znosił napiętej atmosfery w domu, więc często znikał po pracy albo na weekendy. Jednak żadna kobieta nie była nim szczególnie zainteresowana miał gromadkę dzieci, nie miał własnego mieszkania, więc zawsze wracał do mnie. Pogodziłam się z tym, chociaż miłość dawno minęła. Wszystko robiłam głównie po to, żeby dawał pieniądze na dzieci i na dziadka. Jadwiga wpadała do nas rzadko i miała tylko jeden cel: wyciągnąć od dziadka jego emeryturę albo ponarzekać na swoje kiepskie finanse. Mimo to nie żyli skromnie dzięki temu, iż nie płacili czynszu, co lato wyjeżdżali na wczasy do Chorwacji albo Grecji.
Pewnego dnia dziadek zapisał mi w testamencie mieszkanie pięć lat temu:
Jesteś mi bliższa niż cała reszta mojej rodziny razem wzięta. Wnuk to łajza, oddałby mieszkanie matce albo siostrze. Niech twoje dzieci, moje prawnuki, tam zamieszkają. To dla ciebie nagroda za to, co dla mnie zrobiłaś. Żebyś nigdy nie musiała mnie przeklinać, iż przez mnie ci było ciężej w życiu.
Nikt o tym oczywiście nie wiedział. Kiedy zdrowie dziadka gwałtownie się pogorszyło, jego córka i wnuczka nagle zaczęły go odwiedzać, udając wielką troskę. Dziadek jednak wiedział doskonale, po co przychodzą.
Po jego śmierci od razu zaczęło się dzielenie spadku. Teściowa i Jadwiga namówiły mojego męża, żeby zrzekł się praw do kawalerki na rzecz siostry, bo ona tam mieszka. Zgodził się nie wiedząc jeszcze o testamencie.
Następnego dnia mąż zaczął się pakować, oznajmiając mi, iż ma inną kobietę i adekwatnie był ze mną tylko dlatego, żebym opiekowała się dziadkiem. Wyprowadził się, a ja odczułam ogromną ulgę, jakby ktoś zdjął mi z serca ciężar. Kiedy rodzina dowiedziała się o testamencie, zaczęła się prawdziwa wojna. Posypały się groźby:
Słuchaj, nigdy nie dostaniesz tego mieszkania! Wcale nie wiem, jak niby opiekowałaś się dziadkiem, jak go zmanipulowałaś, iż przepisał ci mieszkanie, ale nie pozwolimy ci tam mieszkać. Jesteś cwaniarą, udowodnimy wszystko w sądzie!
Ale ja sobie pomyślałam: mogę was wszystkich posłać do diabła. A więc: wynoście się z mojego życia!
Ich słowa w ogóle mnie nie zabolały. Wiem, iż teraz będę miała normalne życie. Dostałam pracę, mamy z dziećmi swoje własne mieszkanie, a przede wszystkim nie mam już nic wspólnego z tą rodziną.
A Ty co byś zrobiła będąc na moim miejscu?