Teściowa niecierpliwie wyczekiwała, kiedy dziadek wreszcie odejdzie, by móc przejąć jego mieszkanie.

Opiekowałem się dziadkiem mojego żony przez dziesięć lat. Wtedy mieszkaliśmy razem z dziećmi i dziadkiem w wynajętym mieszkaniu w Krakowie. Siostra mojej żony, Iwona, mieszkała w mieszkaniu dziadka, które znajdowało się w centrum. Nikt go nie potrzebował ani teściowa, ani wnuki. Moje życie nie potoczyło się zgodnie z marzeniami nie skończyłem studiów, wcześnie założyłem rodzinę i nigdy nie zrobiłem wielkiej kariery.
Moja codzienność była monotonna: przeplatałem opiekę nad dziadkiem z zajmowaniem się dziećmi.
Moją żonę męczyła ta atmosfera w domu, więc często znikała. Jednak inne kobiety nie były nią zainteresowane miała dzieci i nie miała własnego mieszkania, więc zawsze wracała do mnie.
Wybaczyłem jej te wszystkie odejścia, chociaż uczucia dawno wygasły. Robiłem to tylko dlatego, żeby dawała pieniądze na dzieci i schorowanego staruszka. Iwona zaglądała do nas niezwykle rzadko i miała tylko jeden cel: prosić dziadka o jego emeryturę albo pożalić się na swoje rzekome kłopoty finansowe. Choć nie oszukujmy się ona i jej rodzina nie wiedli skromnego życia. Nie musieli płacić czynszu, więc było ich stać choćby na wakacje w ciepłych krajach.
Pięć lat temu dziadek sporządził testament, w którym zapisał mi mieszkanie:
Stałeś się dla mnie ważniejszy niż wszyscy członkowie mojej rodziny razem wzięci. Wnuk jest egoistą, oddałby mieszkanie matce albo siostrze. Niech twoje dzieci, moje prawnuki, wreszcie zamieszkają na swoim. To będzie nagroda za twoją opiekę. Chcę mieć pewność, iż przez mnie nie będziecie przeklinać swojego życia.
Nikt z rodziny nie wiedział wtedy o testamencie. Gdy stan zdrowia dziadka się pogorszył, zarówno jego córka, jak i wnuczka nagle zaczęły go odwiedzać. Zorientowały się, do czego to wszystko prowadzi i zaczęły udawać troskę. Dziadek jednak dobrze wiedział, o co im chodziło.
Po jego śmierci gwałtownie podzielono majątek. Teściowa i Iwona przekonały moją żonę, żeby zrezygnowała z mieszkania, bo Iwona tam mieszka. Żona się zgodziła, ale wtedy nikt jeszcze nie wiedział o testamencie.
Następnego dnia żona zaczęła się pakować i oznajmiła mi, iż ma już kogoś innego mieszkała ze mną tylko dlatego, żebym został przy dziadku. Wyprowadziła się, a ja poczułem, iż z moich barków spadł ogromny ciężar. Kiedy rodzina dowiedziała się o testamencie, rozpoczęli prawdziwą wojnę i sypnęły się groźby.
Słuchaj, nigdy nie dostaniesz tego mieszkania! Nie wiem, jak opiekowałeś się dziadkiem, jak go przekonałeś, żeby ci je zapisał, ale nie pozwolimy na to. Jesteś oszustem i udowodnimy to w sądzie.
A ja wtedy uświadomiłem sobie, iż już mogę pozwolić sobie na odcięcie się od nich wszystkich. Powiedziałem tylko: Wynocha stąd!.
Ich słowa zupełnie mnie nie ruszyły. Jestem teraz spokojny mam nową pracę, moje dzieci i ja mamy własny dach nad głową, a co najważniejsze: nie muszę mieć już do czynienia z tą rodziną.
A jak ty byś się zachował na moim miejscu?