Tajemnica wielkanocnego koszyczka

Zdjęcie: Tajemnica wielkanocnego koszyczka

Wielka Sobota w Kościele rzymskokatolickim jest dniem zadumy, wyciszenia, żałoby po ukrzyżowanym Chrystusie, ale też i czasem oczekiwania na Jego Zmartwychwstanie. Tradycyjnie w tym dniu katolicy udają się do kościołów, by kapłan błogosławił pokarmy na stół wielkanocny.

Ksiądz Stanisław Słowik, dyrektor Caritas Diecezji Kieleckiej przypomina, iż w święconce nie może zabraknąć baranka.

– Baranek jest nawiązaniem do baranka wielkanocnego, czy choćby do tradycji Paschy Żydowskiej. Wtedy to na pamiątkę tej Paschy, wyjścia z Egiptu Izraelici spożywali baranka. On stał się też symbolem Chrystusa Zmartwychwstałego, więc jest to jeden z głównych symboli Świąt Wielkanocnych. Bardzo często w ikonografii, na kartkach świątecznych spotykamy właśnie ten symbol baranka – mówi duchowny.

Bardzo ważnym symbolem Świąt Wielkanocnych jest jajko, symbol odradzającego się życia – podkreśla ksiądz Stanisław Słowik.

– To jajko kryje w sobie tajemnicę życia, a Wielkanoc jest właśnie świętem triumfu życia, zwycięstwa życia nad śmiercią. Dlatego w sposób oczywisty to jajko do tej wymowy, do tej symboliki nawiązuje albo jest tym symbolem utajonego, ukrytego życia, które w tej skorupie się zawiera – dodał duchowny.

W święconce nie może zabraknąć także chleba, chrzanu i soli oraz wędliny i słodkich wypieków.

Wzmianki o święceniu pokarmów związanych z Wielką Nocą sięgają już VIII wieku naszej ery. Zwyczaj ten ewaluował. Pierwotnie związane był z Niedzielą Zmartwychwstania Pańskiego. W ten dzień, w który Chrystus Zmartwychwstał spożywano na chwałę Pana dary Boże.

Pierwsze poświadczone wzmianki o święceniu pokarmów na polskich ziemiach pochodzą z początku XIV wieku.

---