Rozpoczęło się Triduum Paschalne. Pamiątka męki, śmierci i zmartwychwstania Chrystusa

W Wielki Czwartek (2 kwietnia)

to w Kościele katolickim dzień rozpoczynający Triduum Paschalne. Upamiętnia ustanowienie przez Chrystusa Eucharystii i kapłaństwa. Uroczysta msza św. sprawowana wieczorem jest pamiątką Ostatniej Wieczerzy.

W wielu kościołach kapłan obmywa nogi dwunastu osobom, na pamiątkę gestu Jezusa wobec apostołów. W ten sposób Kościół przypomina o nakazie miłowania bliźniego.

Podczas śpiewu „Chwała na wysokości” biją wszystkie dzwony, które po jego zakończeniu milkną aż do Wigilii Paschalnej (na ten czas zastępują je drewniane kołatki).

Pod koniec wielkoczwartkowej mszy św. następuje przeniesienie Najświętszego Sakramentu do ciemnicy. Tabernakulum pozostaje puste. Ściąga się również obrus z ołtarza. Wszystko to symbolizuje uwięzienie Jezusa i początek jego męki.

Wielki Piątek (3 kwietnia)

to jedyny dzień w roku, w którym w Kościele katolickim nie odprawia się mszy świętej. To dzień upamiętniający mękę i śmierć Jezusa na krzyżu. Zamiast mszy św., wieczorem celebrowana jest uroczysta Liturgia Męki Pańskiej.

Wigilia Paschalna w kościele pw. św. Jadwigi w Tychach; fot. J. Jędrysik

Na początku kapłan pada twarzą na ziemię przed ołtarzem. To gest najgłębszej pokory i smutku. Czytany jest opis Męki Pańskiej według św. Jana. Centralnym momentem uroczystości jest adoracja krzyża. Kapłan stopniowo odsłania krzyż, śpiewając „Oto drzewo krzyża”, a wierni podchodzą, by go ucałować lub skłonić się przed nim. Po rozdaniu Komunii Świętej następuje procesja do Grobu Pańskiego. Najświętszy Sakrament (przykryty przezroczystym welonem na znak śmierci) zostaje przeniesiony do grobu Jezusa. Aż do sobotniej Wigilii Paschalnej trwa adoracja.

W Wielki Piątek obowiązuje post ścisły (wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych, jeden posiłek do syta oraz dwa lekkie).

W Wielki Piątek odprawiana jest również Droga Krzyżowa.

W Wielką Sobotę (4 kwietnia)

po zmroku w kościołach odprawiana będzie liturgia wigilii paschalnej. Jest to centralny moment Triduum Paschalnego i całego roku liturgicznego. Obrzędy tego dnia rozpoczynają się od poświęcenia ognia – symbolu zmartwychwstałego Chrystusa – „Światłości Świata”. Wierni odnawiają też przyrzeczenia chrzcielne.

Księża, służba liturgiczna i wierni wyjdą w procesji na zewnątrz kościoła. Tam kapłan poświęci ogień – symbol zmartwychwstałego Chrystusa i od niego zapali świecę paschalną (paschał). Na świecy kapłan nakreślił krzyż i litery: alfa i omega. Oznacza to, iż na początku był Bóg i on też przyjdzie na końcu jako Sprawiedliwy Sędzia.

Następnie świeca procesyjnie zostanie wniesiona do ciemnej świątyni. Wierni zapalą świece od płomienia paschału, podając sobie światło. To światło symbolizować będzie Jezusa, który przyszedł na świat, aby rozproszyć ciemność (kłamstwo i grzech) poprzez swoją śmierć na krzyżu i zmartwychwstanie, a poprzez to odkupienie wszystkich ludzi, którzy chcą za Nim iść.

Tak zakończy się liturgia światła i rozpocznie się liturgia słowa. W Wielką Sobotę podczas mszy św. jest więcej czytań biblijnych i psalmicznych śpiewów niż podczas co niedzielnych mszy św. Odczytywane są fragmenty ze Starego i Nowego Testamentu, począwszy od stworzenia świata, poprzez przejście Izraelitów przez Morze Czerwone po wizytę kobiet przy pustym grobie Jezusa.

Podczas obrzędów Wielkiej Soboty, po poświęceniu wody, która używana jest później do sprawowania Sakramentu Chrztu Świętego wierni odnawiają przyrzeczenia chrzcielne. To trzecia część wigilii paschalnej – liturgia chrzcielna. Po niej następuje liturgia eucharystyczna, zakończona przyjęciem przez wiernych Najświętszego Sakramentu.

Święta Wielkanocne rozpoczną się w niedzielę rano mszą św. rezurekcyjną (Zmartwychwstania Pańskiego).

(JJ)