WSTĘP

Są takie zupy, które jedni kochają, a inni wspominają z lekkim grymasem. Ale jeżeli była robiona przez babcię, zwykle znikała z talerza do ostatniej łyżki.

Szczaw zbierany przy płocie, ziemniaki z ogródka, jajko ugotowane na twardo i ten charakterystyczny, lekko kwaśny smak. Tak właśnie smakowało dzieciństwo wielu z nas.

Dziś w „Przepisach babci Uli” przygotowujemy prawdziwą domową zupę szczawiową.

Zupa szczawiowa babci Uli

Składniki

• 500 g żeberek lub kawałek wędzonki
• 2 litry wody
• 3 marchewki
• 1 pietruszka
• kawałek selera
• 4 ziemniaki
• 2 duże garście świeżego szczawiu
• 200 ml śmietany 18%
• 4 jajka ugotowane na twardo
• liść laurowy
• ziele angielskie
• sól i pieprz

Przygotowanie

Mięso zalej wodą i gotuj około godziny z liściem laurowym oraz zielem angielskim.

Dodaj pokrojone warzywa i ziemniaki.

Gdy warzywa będą miękkie, dodaj drobno posiekany szczaw.

Gotuj jeszcze około 10 minut.

Śmietanę zahartuj odrobiną gorącej zupy i wlej do garnka.

Dopraw do smaku solą i pieprzem.

Podawaj z połówkami jajek ugotowanych na twardo.

Sekret babci Uli

Babcia Ula nigdy nie gotowała szczawiu długo.

Powtarzała, iż szczaw ma tylko oddać smak i kolor. jeżeli będzie gotowany zbyt długo, straci swój charakterystyczny aromat.

Drugi sekret to odrobina śmietany dodana dopiero pod koniec gotowania. Dzięki temu zupa była delikatna, kremowa i idealnie równoważyła kwaśny smak szczawiu.

ZAKOŃCZENIE

Najlepiej smakuje z jajkiem i kromką świeżego chleba.

A już za tydzień w „Przepisach babci Uli” kolejny smak, który wielu pamięta z wakacji u babci