Dla wielu osób dziedziczenie to „świadectwo” relacji życiowych. Kiedy przybrany rodzic wychowuje dziecko przez dziesięciolecia, istnieje niepisana umowa o empatii i poczuciu przynależności. Jednak siła więzów krwi potrafi być niezwykle mocna, co prowadzi niektórych do priorytetowego traktowania biologicznej „linii”, nie osoby faktycznie obecnej na co dzień.