Puszcza Romincka znajduje się w północno-wschodniej części województwa warmińsko-mazurskiego, tuż przy granicy z Rosją. Około 2/3 jej powierzchni leży po stronie obwodu kaliningradzkiego, a pozostała część w Polsce. Rozległy kompleks leśny wyróżnia się niezwykłą różnorodnością krajobrazu oraz przyrody, która zachowała wiele cech dawnych, naturalnych puszcz Europy.
REKLAMA
Zobacz wideo Cud Podlasia wygląda jak wyspa na Pacyfiku
Krajobraz puszczy powstał w czasie ostatniego zlodowacenia. Rzeźba terenu jest niezwykle urozmaicona
Na terenie puszczy występują wzgórza kemowe i morenowe, równiny sandrowe oraz liczne zagłębienia wytopiskowe. W dolinach płyną niewielkie rzeki i strumienie o podgórskim charakterze. Zróżnicowana rzeźba terenu wpływa na bogactwo siedlisk. W zachodniej części dominują grądy rosnące na gliniastych morenach, natomiast w części wschodniej przeważają bory mieszane na piaszczysto-żwirowych glebach.
Puszcza Romincka nazywana jest "polską tajgą". Decyduje o tym surowy klimat i duża liczba świerków
Region należy do najchłodniejszych na polskim niżu. Lato jest krótkie, a zimy długie i śnieżne. Takie warunki sprzyjają rozwojowi świerkowych lasów, które przypominają krajobrazy północnej Europy. Świerk występuje w wielu typach lasu i często dominuje w drzewostanie. W niektórych miejscach można zobaczyć rzadkie zbiorowiska przypominające borealne świerczyny rosnące na torfowiskach.
W puszczy występują liczne relikty glacjalne. To gatunki roślin, które przetrwały od czasów epoki lodowcowej
Jednym z najbardziej znanych reliktów glacjanych w regionie jest malina moroszka, rosnąca na torfowiskach i w wilgotnych lasach. Innym przykładem jest wielosił błękitny, który można spotkać na podmokłych łąkach. Wiele roślin występujących w puszczy ma charakter borealny lub górski. Dzięki temu flora różni się wyraźnie od roślinności większości obszarów Polski.
Fauna Puszczy Rominckiej również ma północny charakter. Występują rzadkie gatunki ptaków i nietoperzy
Wśród ciekawych gatunków można spotkać najmniejszą sowę Europy, czyli sóweczkę. W lasach żyją także owady związane z naturalnymi, starymi drzewostanami, w tym rzadkie chrząszcze z rodziny kózkowatych. Jednym z interesujących mieszkańców puszczy jest mroczek pozłocisty. To nietoperz przystosowany do chłodnego klimatu. Gatunek występuje choćby w regionach położonych za kołem podbiegunowym.
Najcenniejsze fragmenty puszczy to starodrzewy i bagienne lasy. Zachowały się tam gatunki związane z pierwotnymi ekosystemami
W miejscach najmniej przekształconych przez człowieka można znaleźć rośliny i zwierzęta określane jako relikty puszczańskie. Do tej grupy należą m.in. rzadkie gatunki mchów oraz owady rozwijające się w próchnie starych drzew. Duże znaczenie mają również torfowiska i mokradła. Stanowią siedlisko dla wielu zagrożonych gatunków roślin oraz zwierząt i są ważnym elementem całego ekosystemu puszczy.
Puszcza Romincka posiada status parku krajobrazowego. Leśnicy dbają m.in. o ścieżki przyrodnicze i edukacyjne. Siedziba Parku Krajobrazowego Puszcza Romincka znajduje się w Żytkiejmach. Miejscowość jest położona około 45-50 minut podróży od Gołdapi i Suwałk.
