Pocieszenie w Słowie
Gdy ciężar świata przygniata duszę strapioną,
A troski jak ciernie kaleczą serce me,
Szukam Słowa Bożego, jak kropli zbawiennej,
Co koi ból, nadzieję przywraca we śnie.
W nim znajduję ulgę, gdy łzy płyną strumieniem,
Porękę miłości, nektar wonnej róży.
On słyszy mój płacz, zna każde ciche westchnienie,
I szepcze: `Jestem z tobą w życia podróży.
W słowach Ewangelii ukojenie głębokie,
Siła do dalszej walki, co niemoc kruszy.
Jak promyk słońca w mroku, rozprasza zwątpienie,
Wskazuje drogę i jest ostoją duszy.
Bo Słowo Boże to balsam na ran cierpienie,
Daje siłę do walki z aktem pokusy.
