Płyta MDF w domu: do czego się nadaje, a gdzie lepiej jej nie używać

slupca.pl 2 dni temu

Fronty szafek, zabudowa wnęki w salonie, obudowa grzejnika, półki na książki – w wielu takich projektach ktoś w końcu zadaje pytanie: „a może z MDF?”. I często jest to bardzo dobry pomysł. Płyta MDF ma jednak swoje mocne strony i kilka słabszych, o których lepiej wiedzieć, zanim potniemy pierwszy arkusz. Poniżej zebraliśmy to, co najczęściej przydaje się w praktyce.

Czym MDF różni się od zwykłej płyty wiórowej

MDF powstaje z drobnych włókien drzewnych sprasowanych z żywicą pod wysokim ciśnieniem. W odróżnieniu od płyty wiórowej, która składa się z wyraźnych kawałków drewna, MDF ma jednolitą strukturę w całym przekroju. Widać to od razu po przecięciu: krawędź jest gęsta i gładka, bez dziur i odstających wiórów.

Właśnie ta jednorodność decyduje o wszystkim. MDF da się frezować, profilować i malować tak, iż efekt wygląda jak z zakładu stolarskiego. Z płytą wiórową taki numer się nie uda – po frezowaniu zostanie poszarpana, chropowata krawędź.

Gdzie MDF sprawdza się najlepiej

Najwięcej korzyści daje tam, gdzie liczy się wygląd i gładka powierzchnia:

  • fronty mebli kuchennych i szaf – zwłaszcza frezowane i malowane, np. w stylu ramiakowym;
  • zabudowy na wymiar – wnęki, szafki pod telewizor, obudowy grzejników i rur;
  • panele i lamele ścienne – MDF łatwo pomalować na dowolny kolor, a połączenia można dobrze zaszpachlować;
  • elementy dekoracyjne – listwy, cokóły, ozdobne panele, a choćby duże litery czy dekoracje cięte na ploterze.

Do tego dochodzi cena. MDF jest zwykle tańszy od litego drewna i sklejki, a przy malowanych frontach różnicy w wyglądzie praktycznie nie widać.

Surowa, laminowana, wilgocioodporna – którą wybrać?

W sklepach spotkamy kilka odmian płyty MDF i każda ma trochę inne zadanie.

Surowa płyta MDF to najlepszy wybór, jeżeli zamierzamy ją malować albo frezować. Daje pełną swobodę, ale wymaga wykończenia – bez farby czy lakieru gwałtownie się brudzi i chłonie wilgoć.

Płyty laminowane, np. białe, mają już gotową powierzchnię. Oszczędzają czas, kiedy potrzebujemy prostych, gładkich elementów bez malowania.

Osobną grupę stanowi MDF wilgocioodporny, zwykle rozpoznawalny po zielonkawym rdzeniu. To on trafia do łazienek, pralni i kuchni w okolice zlewu. Trzeba jednak pamiętać, iż choćby ta wersja jest odporna na wilgoć, a nie na wodę. Zalana będzie się pęcznieć, więc krawędzie i tak warto starannie zabezpieczyć.

Gdzie MDF nie jest najlepszym pomysłem

Uczciwie trzeba powiedzieć, iż są zastosowania, w których MDF się nie sprawdzi:

  • długie, mocno obciążone półki – MDF jest ciężki i z czasem ugina się pod książkami, jeżeli rozpiętość jest duża. Pomaga grubsza płyta, dodatkowa podpora albo listwa wzmacniająca od spodu;
  • konstrukcje na zewnątrz – choćby wilgocioodporna odmiana nie jest materiałem na deszcz i mróz;
  • miejsca, gdzie wkręty wchodzą w krawędź – MDF słabo trzyma wkręty wkręcane czołowo. Lepiej użyć łączników meblowych, kołków albo konfirmatów i zawsze nawiercać otwór pilotowy.

Jeśli projekt ma być lekki i wytrzymały jednocześnie, często lepiej wypada sklejka. MDF wygrywa za to wszędzie tam, gdzie efekt wizualny jest ważniejszy niż nośność.

Gdzie kupić płyty MDF

Kiedy potrzebujemy jednego arkusza na obudowę grzejnika, market budowlany zwykle wystarczy. Inaczej jest przy całej kuchni czy zabudowie salonu: wtedy liczy się wybór grubości, dostępność wersji wilgocioodpornej i to, iż wszystkie płyty przyjadą z jednej partii.

W takiej sytuacji wygodniej zamówić materiał w sklepie, który zajmuje się płytami drewnopochodnymi na co dzień. Jednym z nich jestartekon.pl – sklep i hurtownia ze sklejką, płytami OSB, płytami meblowymi i MDF, z dostawą na terenie całej Polski. W kategorii płyty MDF są zarówno płyty surowe, jak i wilgocioodporne oraz laminowane, więc cały projekt można skompletować w jednym miejscu. Przy większym zamówieniu warto też zapytać o rozkrój – docinanie arkuszy w domu bez porządnej piły to sporo pyłu i niekoniecznie równe krawędzie.

Kilka rad przy obróbce i malowaniu

  • Chroń płuca. Pył z MDF jest bardzo drobny i unosi się w powietrzu długo po cięciu. Maska przeciwpyłowa i odkurzacz podłączony do piły to absolutna podstawa.
  • Używaj ostrych narzędzi. Tępa piła przypala krawędź i zostawia zadziory, które potem trzeba długo szlifować.
  • Zagruntuj przed malowaniem. Krawędzie MDF chłoną farbę jak gąbka. Najlepiej przeszlifować je drobnym papierem i dać dwie warstwy podkładu – dopiero wtedy kolor wyjdzie równo.
  • Nie oszczędzaj na farbie. Do frontu, który codziennie będzie dotykany, lepiej sprawdzi się farba do mebli lub emalia niż zwykła farba ścienna.

Płyta MDF nie jest materiałem do wszystkiego, ale tam, gdzie pasuje, trudno o lepszy stosunek efektu do ceny. Wystarczy dobrać odpowiednią odmianę do pomieszczenia, przemyśleć mocowania i poświęcić chwilę na gruntowanie. Wtedy choćby samodzielnie zrobione fronty będą wyglądać jak z dobrej pracowni stolarskiej.

Idź do oryginalnego materiału