On jej nienawidził. Nienawidził przez piętnaście lat wspólnego życia… Każdego ranka widział ją w łóżku, a jej codzienne „Dzień dobry, słoneczko! Dziś będzie piękny dzień” zaczęło go drażnić do granic wytrzymałości. choćby jej ciało, które kiedyś podziwiał, teraz wywoływało w nim złość. Miał romans od trzech lat, a ona o wszystkim wiedziała — i mimo to nie pozwoliła zniszczyć sobie spokojnych chwil. Długo ukrywała przed nim swoją śmiertelną chorobę. Dopiero znalezione przypadkiem wyniki badań i diagnoza „6-18 miesięcy życia” sprawiły, iż zwaliła mu się ziemia spod nóg. W ostatnich miesiącach znów nauczył się ją kochać… Ona zmarła dwa miesiące później, zostawiając pod poduszką noworoczne życzenie: „Być szczęśliwą z Nim do końca swoich dni”. On zrozumiał wszystko, gdy przeczytał swoje pragnienie z tamtej nocy: „Być wolnym”. Każdy dostał to, czego niby chciał…