Ojciec ruszył do wioski z chłodną pewnością siebie człowieka, który przywykł zawsze mieć rację.

Ojciec szedł w stronę wioski ze spokojną pewnością siebie człowieka, który przywykł mieć zawsze rację. Trzy miesiące tyle wystarczy, żeby złamać zarozumiałość, by tęsknota za luksusem zamieniła się w złość, gorycz i żal za utraconym życiem. Widok miał już przed oczami: syn nieogolony, przygarbiony, z pustym spojrzeniem; obok niego zmęczona, rozczarowana dziewczyna; wymuszone małżeństwo, niekończące […]