Od mniej więcej roku mój syn mieszkał z Kingą, ale do tej pory nie poznaliśmy jej rodziców. Dziwne, prawda? Jakoś nie dawało mi to spokoju, więc postanowiłam sprawdzić, o co chodzi.
Od zawsze starałam się wychować syna w szacunku do kobiet do babci, mamy, żony, córki Uważam, iż to najważniejsza cecha prawdziwego mężczyzny. Mój mąż i ja zrobiliśmy naprawdę dużo, by nasz syn wyrósł na porządnego człowieka: dostał świetne wykształcenie, wychowanie, wszystkie możliwe narzędzia, by w dorosłości poradzić sobie bez potknięć. Niczego więcej już od nas nie oczekiwał no, może poza mieszkaniem. Zapracować na własne lokum to jedno, ale ceny w Warszawie są takie, iż choćby Zygmunt z Kolumny by się popukał w czoło. Dlatego kupiliśmy mu dwupokojowe mieszkanie za kilkaset tysięcy złotych.
Ale nie, nie wręczyliśmy mu od razu aktu własności niech sobie myśli, iż musi na wszystko sam zapracować. Po co miał wiedzieć, skoro i tak na razie urządzał sobie gniazdko z Kingą? A z Kingą to już od roku, a my najbliżsi syna nie poznaliśmy choćby jej ojca ani matki. Trochę dziwne, prawda?
Później przypadkiem wygrzebałam informacje, iż matka Kingi to dawna sąsiadka mojej koleżanki z liceum z Radomia. I co się okazało! Ta kobieta wyrzuciła męża z domu, gdy tylko trochę mu się pogorszyło zawodowo, ot, typowa polska telenowela. Ale cyrk zaczął się, gdy zaczęła romansować z żonatym, ale za to dobrze sytuowanym panem. Co ciekawe, babcia Kingi to jeszcze większa spryciara całe życie miała słabość do cudzych mężów, a z wnuczką i córką jeździła na działkę pomagać w gospodarstwie tegoż amanta.
W związku z tym mój syn miał już kilka nieco niezręcznych przeżyć z przyszłą teściową. Najbardziej martwi mnie jednak fakt, iż mama i babcia Kingi bez przerwy nastawiają ją przeciwko ojcu.
Widać, iż Kinga ma spory sentyment do taty, a te dwie kobietki nieźle mieszają jej w głowie. No i na dokładkę: Kinga rzuciła studia, bo stwierdziła, iż facet powinien zapewnić byt rodzinie. Też tak sądzę przygotowałam syna na wszelkie możliwe życiowe zawieruchy, ale wiadomo jak to jest A jeżeli podwinie mu się noga? Kto wtedy pomoże tej rodzinie? Słowo daję, ubezpieczenia ich nie uratują.
Tak czy siak, przerejestrowałam mieszkanie na siebie, bo wiem, iż mój Bartoszek to taki, co serce na dłoni, a rozumu w kieszeni. W Polsce i tak wszystko, co się kupiło przed ślubem, nie podlega podziałowi przy rozwodzie, ale Kinga to taka sprytna dziewczyna, iż już widzę, jak po wszystkim Bartoszka zostawi w samych skarpetkachAle wiecie co? Im dłużej to wszystko trwało, tym bardziej widziałam, iż mój syn wbrew tej swojej dobroduszności potrafi być uparty. W końcu pewnego wieczora przyszedł do nas sam. Usiadł przy stole w kuchni i powiedział spod czapki, iż Kinga zaprosiła nas wreszcie do siebie na obiad, do jej ojca. I iż mamy nie udawać wszystkowiedzących, tylko po prostu pójść i chcieć ich poznać.
Nie powiem, bałam się tego spotkania. A jednak, gdy zobaczyłam oczekiwanie w oczach Bartoszka, zrozumiałam, iż to trzeba zostawić już jemu. To on dokona wyboru, nie ja i dobrze, iż nie wszystko jest z góry ukartowane, choćby przez najbardziej zapobiegliwą mamę. W końcu czasem trzeba uwierzyć, iż nasze dzieci są gotowe na świat, choćby jeżeli ten świat bywa krzywy, pogmatwany i pełen sekretów.
Następnego dnia wyciągnęłam z szafy babciny obrus, który zawsze miał być na specjalną okazję. Zapakowałam mój najlepszy sernik do transportera i po raz pierwszy od dawna czułam, iż to nie ja gram tu pierwsze skrzypce. Idąc do tych ludzi, których tak się wcześniej bałam, pomyślałam tylko jedno: ważne, żeby mój syn był szczęśliwy, a cała reszta? Cóż, życie i tak napisałoby swój scenariusz czasem lepszy, niż najdroższy akt notarialny.
