Dziennik: Nowa rodzina ważniejsza od starej
Mamo, poznaj, to Jagoda, moja narzeczona powiedziałem z progu, obejmując delikatnie dziewczynę w pasie. Dzisiaj złożyliśmy wniosek o ślub cywilny.
Gratuluję odparła niepewnie mama, pani Wiesława, wycierając dłonie w kuchenny ręcznik. Właśnie kończyła gotować kolację. No wejdźcie, po co stać w korytarzu?
Byłem jej dumą i sensem życia Zawsze byłem posłuszny i uprzejmy, a tu nagle stawiam mamę przed faktem dokonanym. Bardzo ją uraziło, iż dowiedziała się o tym ostatnia. Przecież nie jest jakąś potworą, zrozumiałaby pragnienie założenia rodziny wręcz przeciwnie, cieszyłaby się ze mną i pomogłaby z weselem.
Mamo, wybacz, iż wcześniej nic nie mówiłem powiedziałem cicho, obejmując ją niezręcznie. Wszystko stało się tak gwałtownie Zakochałem się jak dzieciak! Od pierwszego wejrzenia i na zawsze.
Ty przez cały czas jesteś dzieciakiem, przecież dwadzieścia pięć to młody wiek odpowiedziała z wymuszonym uśmiechem, skrywając żal gdzieś głęboko. Porozmawiajmy lepiej o przyszłości. Gdzie zamierzacie mieszkać?
Na razie u nas, jeżeli nie masz nic przeciwko odetchnąłem z ulgą, widząc, iż mama się nie złości. Potem coś sobie kupimy.
Dlaczego miałabym mieć coś przeciwko? zdziwiła się mama. Mamy dużą kawalerkę, dla wszystkich się znajdzie miejsce.
Jagoda, stojąca nieśmiało w progu, uśmiechnęła się cicho, gwałtownie przybierając poważniejszą minę. Najważniejsze było zrobić na mamie wrażenie, a swój charakter mogła pokazać później, po ślubie.
******************************************
Wesele urządziliśmy z rozmachem. Mama nie żałowała pieniędzy z długo zbieranych oszczędności. Opłaciła nam choćby wyjazd nad Bałtyk, byśmy mogli porządnie odpocząć. Trzeba korzystać, bo Jagoda ogłosiła, iż spodziewa się dziecka.
Mama nie tyle nie pochwalała mojego wyboru, co po prostu miała wątpliwości co do Jagody. Zawsze się zgadzała, na wszystko uśmiechała
Moja ciotka Teresa, siostra mamy, tylko się z tego śmiała.
Powinieneś się cieszyć, bo trafiła ci się spokojna synowa! Ale poczekaj, aż poczuje się gospodarzem, zobaczysz inną stronę. A potem spoważniała. Jak czujesz niepokój, miej na nią oko. Może przy Arku udaje anioła, a w rzeczywistości jest diablicą.
Niestety, ciotka miała rację. Po ślubie Jagoda bardzo się zmieniła. Kiedy większość czasu spędzałem w pracy, ona coraz wyraźniej dawała mamie do zrozumienia, iż jest tu niechciana.
Miała czelność powiedzieć, iż w naszym własnym gniazdku nie ma miejsca dla obcych. Mama była tym zszokowana. Ona obca? Poszła do mnie prosić, żebym przemówił żonie do rozsądku.
Mamo, źle ją zrozumiałaś machnąłem ręką, nie mogąc uwierzyć, iż Jagoda mogłaby tak powiedzieć. Jest dobra, życzliwa, najlepsza z możliwych!
Jagoda, słysząc to, tylko się uśmiechnęła, jakby wiedziała, iż wszystko idzie po jej myśli.
Kilka dni później przywitała mnie po pracy ze łzami w oczach. Twierdziła, iż boi się zostawać sama z mamą w mieszkaniu, bo ta próbowała ją otruć.
Wiesz, iż mam straszną alergię na miód łkała. Wstałam dziś wcześnie, chciałam pomóc twojej mamie przy śniadaniu. Podchodzę do kuchni, a ona do ciasta na racuchy dodaje miód! Boję się
Nie wytrzymałem. Rzuciłem się do mamy z pretensjami. Krzyczałem, iż jestem dorosły, iż sam wybieram swoją drogę, iż nie pozwolę szkodzić tym, których kocham.
Mama blada nie rozumiała, skąd ta histeria. Każda próba wyjaśnień była zbijana agresją. Drżały jej ręce, sięgnęła po leki jakby tego nie zauważyłem, ciągle krzyczałem.
Nie wytrzymała. Wzięła kurtkę i poszła do ciotki Teresy. Siedziała tam długo, przybita do granic.
Jeszcze przed blokiem ciotki Teresa mama poczuła się coraz gorzej i straciła przytomność.
******************************************
Od pogrzebu minęły dwa tygodnie. Ledwie funkcjonowałem, winę czułem tylko wobec siebie. Jagoda starała się mnie pocieszyć, podając szklankę z wodą.
Skarbie, wiem, jak ci źle, ale żyć trzeba dla tych, co zostali mówiła, głaskając widoczny już brzuch. Gdy patrzę na ciebie takiego, sama czuje się fatalnie.
Milczałem. Wściekłość narastała w Jagodzie. Plan zadziałał choć nie chciała doprowadzić aż do tego. Liczyła na zwykłe przepisanie mieszkania. Ale Może tak choćby lepiej.
Nagle ktoś wszedł do mieszkania. To była ciotka Teresa, otworzyła własnym kluczem.
Jak pani śmie wchodzić tutaj jak do siebie? syknęła Jagoda.
Bo jestem u siebie Teresa uśmiechnęła się ironicznie. A nie wiedziałaś? Mieszkanie należy do mnie.
Szklanka wypadła Jagodzie z ręki. To niemożliwe! Tyle czasu, tyle wysiłku na nic?
Arek, co to ma znaczyć? zapytała histerycznie.
To co słyszysz odpowiedziałem chłodno. Mama chciała wykupić to mieszkanie od ciotki Teresy długo zbierała pieniądze.
I wszystko wydała na wasze wesele! dokończyła za mnie ciotka. Chciałam potem przepisać je na wasze dziecko, ale teraz nie ma mowy. Macie trzy dni na wyprowadzkę. Potem wzywam policję.
****************************************************
P.S.
Zostałem w mieszkaniu ciotki. Sam. Jagoda tego samego wieczoru zabrała rzeczy i wyszła, rzucając na odchodne, iż dziecko wcale nie jest moje.
Nauczyłem się na własnej skórze, iż rodzina, którą znasz od zawsze, czasem znaczy więcej niż nowa, choćby jeżeli serce podpowiada inaczej. Takie doświadczenia zostają na całe życie.
