Sardynia najczęściej kojarzy się z turkusową wodą, jasnym piaskiem i kurortami tętniącymi życiem. Wystarczy jednak zboczyć z popularnych szlaków, aby odkryć krajobraz zupełnie odmienny - wyciszony, surowy i niemal księżycowy. Valle della Luna nie kusi rozbudowaną infrastrukturą ani rozrywkami tworzonymi pod masowego odbiorcę. Miejsce to przyciąga autentycznością oraz brakiem komercyjnego zgiełku, co sprzyja niespiesznemu kontemplowaniu natury i obserwowaniu otoczenia. Od lat dolina funkcjonuje poza głównym nurtem wakacyjnych wycieczek, dzięki czemu dla wielu podróżników pozostaje jednym z najbardziej wyrazistych i szczerych punktów na mapie wyspy.
REKLAMA
Zobacz wideo Ile powinniśmy mieć wolnego? [SONDA]
Gdzie jest najpiękniej we Włoszech? Kamienny krajobraz przypomina inną planetę
Jak podaje portal LetsGoToSardinia, Valle della Luna, znana również jako Dolina Księżyca, położona jest w północnej części wyspy, nieopodal Santa Teresa di Gallura. Ten niezwykły obszar, rozciągający się między Capo Testa a Rena Majore, tworzy naturalny amfiteatr z jasnych, granitowych skał. Przez wieki były one rzeźbione przez wiatr i wodę, dzięki czemu przy odpowiednim świetle formacje te rzeczywiście przywodzą na myśl pozaziemski krajobraz. Pomiędzy głazami skryte są kameralne zatoczki z widokiem na morze, które często pozostają niemal puste, choćby w szczycie sezonu.
Oficjalny serwis SardegnaTurismo podkreśla, iż Dolina Księżyca to teren wciąż dziki i niezagospodarowany. Próżno tu szukać barów, rzędów leżaków czy typowej infrastruktury. Zamiast tego na odkrywców czekają wydeptane przez lata ścieżki oraz cisza, przerywana jedynie odgłosami przyrody. Dzięki temu miejsce to zachowało swój pierwotny charakter i uniknęło przekształcenia w kolejną, głośną atrakcję masowej turystyki.
Sardynia - co zobaczyć? Tu muzyka pojawia się bez zapowiedzi
Najbardziej magiczna pora dnia nadchodzi wraz z wieczorem, o czym możemy przeczytać w serwisie Mediterranean Destinations. Gdy słońce chowa się za granitowymi masywami, dolina zaczyna tętnić życiem w subtelny, niemal mistyczny sposób. Od lat właśnie o tej porze gromadzą się tu muzycy i wędrowcy, tworząc spontaniczną przestrzeń wypełnioną dźwiękiem. Czasami można tu usłyszeć harfę celtycką lub inne nastrojowe instrumenty, choć warto pamiętać, iż te występy nie mają ustalonego grafiku - zależą wyłącznie od obecności i nastroju odwiedzających. Nie ma tu sceny ani biletów, każdy zajmuje wolne miejsce na skałach.
Włoski portal podróżniczy The Wom sugeruje, iż choć Dolinę Księżyca można odwiedzać przez całe lato, najbardziej sprzyjający czas przypada na przełom sierpnia i września. Upały stają się wtedy łagodniejsze, a ruch turystyczny wyraźnie maleje, co pozwala lepiej poczuć naturalny rytm tego miejsca. Wybierając się na wyprawę, należy się odpowiednio przygotować. Niezbędny będzie zapas wody, solidne obuwie oraz mata do siedzenia. Dojście z rejonu Capo Testa prowadzi pieszo i momentami wymaga sprawnego poruszania się po głazach.
