Mój brat z rodziną planowali przyjechać do Warszawy i liczyli, iż pokryję wszystkie koszty – na szczęście uprzedziłem ich zamiary, zanim zdążyli się rozgościć!

Mój brat jest ode mnie starszy o sześć lat. Trzy lata temu ożenił się i zamieszkał z żoną w jej mieszkaniu zamiast z naszymi rodzicami. Biorąc pod uwagę wysokie ceny wynajmu w Krakowie, była to dla nich jedyna rozsądna opcja. Ja byłem już żonaty od sześciu lat i mam dwoje dzieci sześcioletniego syna i czteroletnią córkę. Moja żona pochodzi z Warszawy, więc to tutaj zdecydowaliśmy się żyć. Oboje pracujemy i dlatego mogliśmy sobie pozwolić na kupno małej kawalerki na kredyt.
Kilka dni temu zadzwonili do mnie rodzice z informacją, iż mój brat wraz z rodziną zamierza przyjechać do nas na tydzień i liczą, iż ich ugościmy oraz przenocujemy w naszym mieszkaniu. Choć bardzo się cieszyłem z ponownego spotkania z bratem, nie mogłem ich przenocować, bo nasza czteroosobowa rodzina ledwie mieści się w jednopokojowym mieszkaniu.
Po odebraniu gości z Dworca Centralnego spędziliśmy cały dzień zwiedzając Warszawę. Wieczorem rodzice ponownie wspomnieli, iż powinniśmy ugościć brata z żoną i synem, bo wynajem w stolicy jest bardzo kosztowny. Niestety, naprawdę nie miałem takiej możliwości. Przy kolacji zaproponowałem, iż mogę pomóc im załatwić nocleg w hotelu, ale brat się oburzył, upierając się, iż powinni zostać w naszym mieszkaniu.
Próbowałem znaleźć inne rozwiązania zaproponowałem hostel, hotel, a choćby wynajem mieszkania przez znajomych, ale każda opcja została odrzucona. Stało się jasne, iż liczą na darmowy pobyt i spanie, i jedzenie na mój koszt. Jednak wiem, iż mam prawo odmówić, bo wygoda i spokój mojej rodziny są dla mnie najważniejsze. Moja żona i dzieci mają prawo do godnych warunków życia. W końcu nikt nie jest zobowiązany do zapewniania dachu nad głową choćby najbliższym, jeżeli wiąże się to z poświęceniem własnej rodzinnej przestrzeni.
Ta sytuacja uświadomiła mi, jak ważne jest, by szanować granice innych, choćby jeżeli są to nasi najbliżsi. W trosce o siebie i swoją rodzinę nie należy bać się powiedzieć nie prawdziwe relacje oparte są na wzajemnym zrozumieniu i poszanowaniu potrzeb każdego członka rodziny.