Mamo, przecież twój syn jest już dorosłym mężczyzną!
Wypowiedziałam te słowa Ewie, mojej teściowej, gdy po raz kolejny przy obiedzie zaczęła wypytywać Piotrka, czy ma na sobie czyste skarpetki i jaką bieliznę dziś założył. A przy tym jej synek dopiero co obchodził swoje trzydzieste urodziny. Każdy jego krok jest przez nią nadzorowany, każde słowo waży, a ja w jej oczach nic nie znaczę.
Czasami naprawdę nie mogę uwierzyć, jaką kontrolę potrafi mieć nad naszym życiem. Dość już tego mam. Piotrek potrafi rzucić pracę, tylko dlatego, iż jego matce nie spodobało się, gdzie pracuje. jeżeli akurat nie zarabia, Ewa wyciąga portfel i sypie mu złotówkami. Ona nie musi się liczyć z pieniędzmi, ale ja nie potrafię patrzeć na swojego zdrowego, silnego męża, który korzysta z cudzych pieniędzy jak dziecko.
W dzień, kiedy wybieraliśmy się na wesele do kuzyna, Piotrek kupił sobie garnitur. Niby prosty, ale schludny i w dobrej cenie. Teściowa, jak zobaczyła go w tym garniturze, niemal eksplodowała z oburzenia. Gardziła nim, bo nie pochodził od znanego projektanta. Kazała mu oddać garnitur, dała mu kopertę z pieniędzmi Idź i kup coś porządnego, synku.
Ostatnio teściowa sprezentowała nam mieszkanie w Warszawie. Ale mieszkanie jest zapisane tylko na nią. Niby to jej nie przeszkadza, a jednak urządza każdy kąt kompletnie według własnego gustu. choćby deski sedesowej nie wolno mi była wybrać. Jak mam tam poczuć się jak u siebie, skoro nic nie należy do mnie?
Z jednej strony powinna być wdzięczna, ale z drugiej, mam wrażenie, iż celowo chce nam pokazać, kto tu rządzi. Wszystko robi dla Piotrka. A on? Jakby mu to pasowało, nie potrafi postawić matce żadnych granic ani nie wypowie jednego słowa protestu.
Kilka tygodni temu moja mama, Halina, przyjechała do nas z Radomia, gdzie mieszka na wsi. Chciała zatrzymać się u mnie, odwiedzić córkę. Gdy Piotrek ją zobaczył, rzucił zimno:
Podajmy mamie herbatę, zamówię jej taksówkę do cioci Zosi.
Dopiero później dowiedziałam się, iż to Ewa nakazała Piotrkowi nie pozwolić mojej mamie na nocleg u nas. Bo podobno zły wpływ, kto to wytrzyma. Mama Halina ma wprawdzie rodzinę w mieście, ale przyjechała do mnie a nie po to, by znów wędrować po Warszawie.
Wtedy podjęłam decyzję. Spakowałam walizki, wzięłam mamę pod rękę i sama wyprowadziłam się z mieszkania Ewy, nie oglądając się za siebie. Nie pożałowałam tego ani przez chwilę, bo w końcu przestałam się kłaniać komuś, komu nigdy nie dogodzę.
Nigdy nie wiążcie swojej przyszłości z maminsynkiem to tylko łzy i rozczarowanie!
