— Mamo, świetnie bawiliśmy się na naszej działce, więc wracajcie, — synowa wyganiała teściową ze swojego kawałka ziemiNa koniec, przy dźwiękach skrzypiec, teściowa wymrugała w stronę lasu, zostawiając po sobie jedynie echo swojego gniewu.

Pamiętam, jak Jagoda wciąż nie mogła uwierzyć w to, co wydarzyło się wtedy. Czyżby w końcu udało się nam zdobyć własną działkę? Marzyliśmy o tym już dziesięć długich lat, ale życie nieustannie stawiało przed nami przeszkody kredyty, dzieci z ich szkołą, kolejny kryzys W końcu spojrzeliśmy na nasze konta i postanowiliśmy: czas działać teraz albo nigdy.

Mój mąż, Aleksander, pracował w towarzystwie ubezpieczeniowym, nic nadzwyczajnego, a ja zajmowałam się masażem dla dzieci. Zarabiałam przyzwoicie, ale zakup domu pod miastem wciąż był odległy. Los jednak sprzyjał praktycznie jednocześnie odeszły od nas babcia Jagody i babcia Aleksandra. Każda zostawiła po sobie mieszkanie w małych miastach na prowincji: w Kaliszu i w Zambrówie.

Po długich rozmowach postanowiliśmy sprzedać oba lokum, dorzucić pieniądze i spełnić nasze marzenie kupić działkę.

Ofertę znaleźliśmy szybko. Zimą nikt nie chce rozstawać się z nieruchomością, wszyscy czekają na sezon wczasowy. Ale Aleksander nie zamierzał zwlekać.

Później będziemy żałować, znajdziemy milion wymówek i zostaniemy bez działki mruknął.

Jagoda zgadzała się w stu procentach. Wszystko układało się jak złoto w dłoni!

Działka okazała się wręcz idealna. Prąd, gaz, media już doprowadzono. Zostało tylko postawić mały domek, przynajmniej na letni pobyt.

Ustaliliśmy, iż wraz z nadejściem cieplejszych dni Aleksander weźmie urlop i razem ze swoim przyjacielem Michałem ruszy na budowę.

Pracowaliśmy ramię w ramię, bez zbędnych przerw i weekendów. Po miesiącu młoda rodzina świętowała wprowadzenie się.

Miejsca do spania brakowało położyliśmy dmuchane materace na podłodze i przywiezliśmy z miasta ciepłe koce. Najważniejsze jednak było, iż w domu już były kuchenka i wodociąg. Resztę dokończymy później.

No więc, Aleksandrze, serdeczne gratulacje! wznieść toast Michał.

Mężczyźni rozruciło talerz, chwycił po kawałek kiełbasy, obficie posypał ją cebulą i keczupem i zasnaczył.

Kto by pomyślał, iż tak gwałtownie wszystko się ułoży! zachwyciła się Jagoda. Za wigilijnym stołem nie marzyłam jeszcze o działce, a oto ona, proszę! wskazała na domek.

Choć już zapadał zmierzch, grupa nie spieszyła się z opuszczeniem podwórka i kontynuowała improwizowany piknik na świeżym powietrzu.

Halo, synu, co u Was? zapytała łagodnym głosem Staszka, matka Aleksandra.

A jeżeli tak miło rozmawiała przez telefon, to znaczy, iż knuje coś ciekawego.

Mamo, wszystko wspaniale! odpowiedział radośnie Aleksander.

Słyszałam, iż kupiliście działkę?

Tak jest! Nie zwykłą działkę, a wioskową rezydencję! dumnie oznajmił mąż.

No więc, powiesz i tak rozbawiła się teściowa, ale jej głos nagle przygasł. Dobra, brawo

Mamo, co u Ciebie? dopytał Aleksander.

Ach, w moim wieku lekarze radzą spokój, ciszę, brak stresu. Tylko gdzie taki spokój znaleźć? Sanatoria kosztują majątek, a ja nie dam rady wyznała.

Mamo, przyjedź do nas! zaproponował z entuzjazmem syn.

Och, synu! Jakbyście bez mnie nic nie zrobili! A Jagoda i tak nie dałaby się przekonać zaczęła odmawiać Staszka.

Mamo, przestań. Przyjedź, i koniec!

Dobrze, kochanie, przyjadę, skoro tak nalegasz. Upiekę ci naleśniki, jak lubisz, od mamy.

Kiedy Aleksander poinformował żonę o niedługo nadchodzącej wizycie matki, nie był zachwycony.

Czyli mamy działkę, a lekarze nagle zalecają jej wypoczynek na wsi? z sarkazmem spytała Jagoda.

No właśnie odpowiedział krótko Aleksander.

Nic dziwnego, prawda?

Nie, ona ma nadciśnienie.

Aleksandrze, nie rozumiesz. Nie jedzie tam leczyć się, a po prostu zobaczyć nową działkę własnymi oczami!

Przestań. Odbędzie się tam tydzień, po czym wróci.

Czy pamiętasz, co stało się przy jej ostatniej wizycie?

Aleksander naprawdę zapomniał, ale Jagoda pamiętała doskonale. Staszka wtedy starała się podważyć ich małżeństwo: siala plotki, próbuje rozstać ich, podpowiadała, iż starszy syn nie jest z ich krwi. Nie szczędziła też drobnych podstępów: raz przesoliła zupę, innym razem zamiast cukru włożyła sodę. Jagoda nie wytrzymała i odesłała teściową pierwszym dostępnym pociągiem.

Jagoda nie wątpiła, iż tym razem Staszka znów zamierza zrobić im miłą niespodziankę, ale nie chciała drażnić Aleksandra przeciwko matce. Może tym razem los się odmieni?

Ojej, jak tu pięknie, chłopaki! To prawdziwy raj! Powietrze, drzewa, uroczy domek zachwyciła się Staszka, podziwiając nowy teren. To chyba Jagoda wpadła na ten pomysł! Jest naszą małą geniuszką! Trzymaj się jej, Aleksandrze, takiej żony nie znajdziesz wszędzie!

Coś nowego w twoim zachowaniu, Staszko? zdziwiła się Jagoda.

Zawsze byłaś moją ulubioną. Syn może i wygłup, ale synowa złota. Mieliśmy trudności, ale je pokonaliśmy. Kto nie pamięta starego…

Czyli jestem głupkiem? zaśmiał się Aleksander.

Tak, ale kochany uśmiechnęła się Staszka. A co dziś na kolację?

Mamy tu kiełbaski codziennie! odparła Jagoda z uśmiechem. Mam nadzieję, iż nie macie nic przeciwko? Po prostu nie możemy przestać grillować na świeżym powietrzu.

Z przyjemnością zjem. Ostatni raz jadłam kebab w Gdańsku, kiedy Aleksander jeszcze chodził do szkoły. Pamiętasz, jak dawno to było?

No tak, Aleksandrze, zajmij się grillem, a ja zajmę się mięsem w lodówce.

Mogę z tobą? Chcę jeszcze raz zobaczyć domek.

Oczywiście, proszę! skinęła Jagoda w stronę teściowej.

Staszka tym razem wydawała się zmieniona. Była wesoła, żartowała i szczególnie ciepło rozmawiała z Jagodą. Jagoda uznała, iż czas zmienia ludzi; może stare konflikty skłoniły ją do przemyśleń. Nie chciała psuć ich związku z Aleksandrem byli razem latami, mają dorosłe dzieci, a teraz własną działkę. Poza tym Jagoda była dobrą synową: zaradną, lojalną, pracowitą i świetną kucharką.

Gdy Aleksander i teściowa szukali talerzy, telefon zadzwonił i leżał ekranem do góry. Jagoda przypadkowo zauważyła wiadomość i nie mogła odwrócić wzroku.

Kiedy wrócisz do miasta? Opowiedziałeś jej o nas? Czekam na wieści. Całuję.

Jagoda upuściła telefon, który miękko spadł na trawę. Myśli mieszały się, każda gorsza od poprzedniej.

Jak powiedzieć dzieciom? Co zrobić z mieszkaniem? Kim jest ta kobieta? I najważniejsze jak Aleksander mógł tak postąpić?

Oto naczynia! położył talerze na stół Aleksander.

Muszę na chwilę wyjść, powiedziała Jagoda, nie mogąc dłużej przy nim przebywać. Potrzebuję się odświeżyć zimną wodą i złapać oddech.

Wpadła do domu i pobiegła do zlewu.

Co się stało? Staszka ledwo zdążyła się odsunąć, upuszczając butelkę keczupu.

Jagoda gorączkowo myła twarz, mieszając łzy z wodą. Po minucie stała, dłonią osuszając twarz ręcznikiem.

Aleksander ma kogoś.

Dziewczynko moja, chodź tutaj. objęła ją teściowa.

Jagoda poczuła, iż teściowa nie była wcale zdziwiona.

Dlaczego milczałaś?

Wiedziałam, ale liczyłam, iż się obejdzie. Przecież znacie się od studiów, macie dzieci, działkę. Mówię wam głupiec.

Jagoda ponownie rozpadła się łzami. jeżeli powiedział to matce, to już poważnie ich małżeństwo nie da się uratować.

Posłuchaj mnie. Uspokój się, wytrzyj łzy. Nie chcesz tu robić sceny, prawda?

Jagoda skinęła, wycierając twarz.

Później zdecydujemy, co robić. Nie oddamy go tej kobiecie.

Słowa te nieco ulżyły Jagodzie.

Następnego dnia Aleksander spakował się i pojechał do miasta po ciepłe rzeczy, jak mówił, patrząc na prognozę chłodnej pogody.

Jednak Jagoda znała prawdziwy powód. Jak się umówili, nie dała się zwieść.

Gdy samochód zniknął za zakrętem, teściowa usiadła obok Jagody na progu i przedstawiła swój plan.

Musisz znaleźć mężczyznę.

Co?!

Niekoniecznie na stałe. Ważne, by Aleksander poczuł zazdrość. Czasem żona staje się zwykłą rzeczą, a mąż patrzy w stronę innych. Gdy zobaczy, iż i ty potrafisz być atrakcyjna, może się obudzi. Znów zauważy w tobie kobietę.

Choć pomysł wydawał się absurdalny, w słowach Staszki kryło się coś sensownego.

Kogo mamy na oku?

Może Kacpra? On jest wolny. Pomagał wam przy budowie.

Zadzwońcie i zaproście go. Grill, napoje, krótką sukienkę. Niech Aleksander, wracając, zobaczy, iż jego miejsce jest zajęte! złośliwie uśmiechnęła się teściowa.

Ku zdziwieniu, Michał zgodził się przyjechać, mimo iż wcześniej rzadko rozmawiali. Gdy przybył, od razu zapytał:

Gdzie jest Aleksander?

Dopiero wieczorem będzie. Nie umiem smażyć mięsa, potrzebne są męskie ręce skromnie odpowiedziała Jagoda.

Staszka obserwowała ich przez okno.

Dodać wino? sięgnął Kacper po butelkę.

Chętnie, ale jedzcie szybciej, bo gwałtownie się napiję kontynuowała Jagoda, flirtując.

Ładna jesteś, Jasiu podał mu talerz z owocami. Szkoda, iż nie mam takiej żony. Nie powiedz Aleksandrowi, to tylko myśli na głos.

Jagoda zarumieniła się. Nie spodziewała się takiego zwrotu. Co, jeżeli zacznie nachodzić? A Aleksander i tak już wróci. Cóż, co jej teraz zależy?

W głowie Jagody wszystko się mieszało. Wzięła kolejny łyk, gdy nagle usłyszała dźwięk podjeżdżającego auta.

Aleksander przyspieszył i gwałtownie zahamował, ledwie nie wjeżdżając w własny płot.

Co tu się dzieje w mojej nieobecności?! wykrzyknął, wyskakując z samochodu.

Aleksandrze, po co tak wcześnie wróciłeś? zdziwiła się Jagoda.

Mama zadzwoniła i powiedziała, iż zaraz po moim wyjeździe przyjechał jakiś adorator! Kto to? Mój najlepszy przyjaciel Kacper!

A ty co z tego masz? Zajmij się swoją pasją. Ja niedługo będę wolną kobietą.

Z jaką pasją?

Z tą, którą dziś pędziłaś do miasta! Widziałam twoją wiadomość.

Ja też widziałem tę sms, ale pomyślałem, iż to pomyłka. Nie mam nikogo startował Aleksander, próbując się uspokoić, choć sytuacja była niejasna dla wszystkich.

Pierwsza odzyskała przytomność Jagoda i spojrzała w okno domu. Staszka poszybowała zasłony.

Mamo! Wyjdź natychmiast!

Och, to tylko żart! wybuchła teściowa, wycierając łzy chusteczką. Gdybyście zobaczyli nasze miny!

Uważacie, iż rozbicie rodziny to zabawa? podniosła głos Jagoda.

Dobrze, idę, później się ogarniemy pośpieszył się Kacper, ale już nikt nie zwracał na niego uwagi.

Czy to ty wszystko tak podgotowałeś? A wiadomość?

No tak, to ja. Mam dwa telefony przy sobie Staszka nie odczuwała wstydu.

Mamo, to nie śmieszne. Ledwo nie straciłem rodzinę i przyjaciela poważnie rzekł Aleksander.

Ale nie straciłem! W sumie wzmacniam wasz związek! Po prostu trochę się bawię na starość. Co zrobić, nudno jest po przejściu na emeryturę.

To chodźcie dalej się bawić, ale nie tutaj. Aleksander wyniesie wam rzeczy, które przywiózł, a rano odwiezie na dworzec stanowczo odparła Jagoda.

Wzięła teściową pod ramię i zdecydowanie popchnęła ją w stronę bramy.

Czy mnie wyganiasz? dopiero teraz Staszka zaczęła rozumieć, co się dzieje.

Mamo, już wystarczająco się rozbawiłaś na naszej działce. Rzuć się w drogę odpowiedziała nieczuła nieślubna synowa.

A gdzie będę nocować?

W samochodzie. Nie jest zimno, nie zamrozisz się.

Rano Aleksander zawiózł teściową na dworzec i wsiadł ją do pociągu. Całą podróż spędzili w milczeniu.