— Mamo, rozbawiliśmy się u nas w domku i wracajcie, — synowa wyrzuciła teściową ze swojego ogródkaZaskoczona teściowa ruszyła w stronę wsi, szukając schronienia u sąsiadów.

Maja wciąż nie mogła uwierzyć w to, co się działo. Czyżby w końcu udało im się zdobyć własną działkę pod domem letniskowym? Marzyli o tym od dziesięciu długich lat, ale życie nieustannie wpychało im pod nogi kamienie: najpierw kredyty hipoteczne, potem dzieci i ich szkoła, kolejne kryzysy W końcu spojrzeli na swoje konta i postanowili: teraz albo nigdy.

Jej mąż Aleksander pracował w firmie ubezpieczeniowej zupełnie zwyczajny zawód a Maja zajmowała się masażem dziecięcym. Zarabiała przyzwoicie, ale zakup domu pod lasem wciąż wydawał się odległy. Los jednak spleciony był inaczej w tym samym czasie zmarły jej babcia i babcia Aleksandra. Każda pościła po jednej kawalerce w prowincjonalnych miastach.

Po wielogodzinnych rozmowach para postanowiła sprzedać obie mieszkania, dodać zgromadzone środki i spełnić swój sen nabyć działkę.

Oferta pojawiła się natychmiast. Zimą nikt nie chce rozstawać się z nieruchomością, woli czekać na sezon wakacyjny. Aleksander jednak nie zamierzał czekać.

Potem się obejdziemy, znajdziemy milion powodów i zostaniemy bez działki mruknął pod nosem.

Maja przytaknęła z pełnym przekonaniem. Wszystko układało się jak w najlepszej komedii losu!

Działka okazała się idealna. Prąd, gaz, woda wszystkie media już doprowadzono. Zostało jedynie postawić mały domek, przynajmniej na letnie noclegi.

Ustalono, iż wraz z nadejściem cieplejszych dni Aleksander weźmie urlop i razem z przyjacielem Nikodzem zabiorą się do budowy.

Pracowali ramię w ramię, bez zbędnych przerw i weekendów. Po miesiącu młode małżeństwo świętowało wprowadzenie się.

Miejsca do spania brakowało rozłożyli na podłodze dmuchane materace, przywiezli z miasta ciepłe koce. Najważniejsze jednak było to, iż w domu stała kuchenka i była woda w kranach. Resztę dopieślą później.

No to, Aleksandrze, gratulacje! wzniósł toast Nikodem.

Mężczyźni rozlali kawałki kiełbasy, obficie posypali je cebulą i ketchupem, po czym zjedli je wesoło.

Kto by pomyślał, iż tak gwałtownie się wszystko ułoży! zachwyciła się Maja. choćby przy wigilijnym stole nie śniłam o własnej działce, a oto ona, proszę! wskazała na mały domek.

Choć zapadał zmierzch, grupa nie spieszyła się z odejściem, kontynuując improwizowany piknik na świeżym powietrzu.

Halo, synku, jak się macie? zapytała łagodnym głosem teściowa Stanisława.

Gdy rozmawiała przy telefonie, w jej tonacji wyczuwało się coś więcej niż zwykłą uprzejmość.

Mamo, wszystko wspaniale! odpowiedział radośnie Aleksander.

Wiem, wnuki mówiły, iż kupiliście działkę?

Tak jest! Nie zwykłą działkę, a wiejską rezydencję! ogłosił dumnie mąż.

No cóż, mówisz tak samo, zaśmiała się teściowa, ale jej głos nagle przygasł. Dobrze, brawo, chłopaki

Mamo, a co u Ciebie? przerwał Aleksander.

O, w moim wieku to już nie ma co liczyć… Lekarze radzą ciszę, spokój, żadnych stresów, bo wtedy organizm może się wytężyć Tylko gdzie znaleźć takie miejsce? Sanatoria są drogie, nie stać mnie dodała z nutą melancholii.

Mamo, przyjedź do nas! zaproponował z entuzjazmem syn.

Ach, synku! Jakbyście bez mnie nic nie robili! A i Maja by się sprzeciwiła zaczęła odmawiać Stanisława.

Mamo, dość. Przyjedź, i punkt!

Dobrze, kochanie, przyjadę, skoro tak nalegasz. Upiekę ci twojego ulubionego napoleonika, mamini.

Kiedy Aleksander oznajmił żonie, iż matka niedługo przyjedzie, Maja nie była zachwycona.

Czyli mamy działkę, a lekarze nagle doradzili jej wypoczynek na wsi? zapytała z sarkazmem.

Tak właśnie odpowiedział po prostu Aleksander.

To nie brzmi dziwnie, prawda?

Nie, bo ma nadciśnienie.

Słuchaj, ona nie jedzie leczyć się, a zobaczyć nową działkę!

Przestań. Zobaczy, spędzi tydzień, a potem wróci.

Pamiętasz, co się stało przy jej ostatniej wizycie?

Aleksander naprawdę zapomniał, ale Maja pamiętała doskonale. Stanisława wtedy próbowała rozbić ich małżeństwo: roznosiła plotki, podżegała, sugerowała, iż starszy syn nie jest ich rasą. Nie szczędziła drobnych podstępów: raz przesoliła zupę, innym razem wsypała sodę zamiast cukru pudru. Maja nie wytrzymała i wysłała teściową pierwszym odlotem.

Maja nie wątpiła, iż tym razem teściowa znów postanowi wprowadzić zamieszanie. Nie chciała jednak zastraszać Aleksandra. Może tym razem los się uśmiechnie?

O mój Boże, jak pięknie tutaj! Rajski zakątek! Powietrze, drzewa, ten uroczy domek zachwycała się teściowa, podkreślając nowy teren. To chyba Maja wymyśliła! Jesteś prawdziwą matką chrzestną! Trzymaj się jej, Aleksandrze, takiej żony nie znajdziesz nigdzie!

Coś nowego, teściowo, co się stało? zapytała Maja.

Zawsze byłaś moją ulubienicą. Syn trochę tupet, ale synowa złota. Mieliśmy trudności, ale je przetrwaliśmy. Kto pamięta stare chmury

Czyli jestem tupetem? roześmiał się Aleksander.

Tak, ale kochany uśmiechnęła się Stanisława. A co dziś na kolację?

Mamy tu codzienny grill! odpowiedziała Maja z uśmiechem. Mam nadzieję, iż nie macie nic przeciwko? Po prostu nie możemy przestać gotować na świeżym powietrzu.

Z przyjemnością się najadę. Ostatni raz jadłam szaszłyk w Gdańsku. Aleksander wtedy jeszcze chodził do szkoły. Pamiętasz, jak to było dawno temu?

No to, Aleksandrze, zajmij się grillem, a ja pójdę po mięso do lodówki.

Mogę iść z Tobą? Chcę jeszcze raz zobaczyć domek.

Oczywiście, proszę! skinęła Maja w stronę teściowej.

Tym razem Stanisława wydawała się zmieniona. Była wesoła, żartowała i szczególnie cieplutko rozmawiała z Mają. Maja doszła do wniosku, iż czas zmienia ludzi; dawne konflikty skłoniły ją do przemyśleń. Po co psuć ich związek? Przecież byli razem od lat, mają dorosłe dzieci, a teraz własną działkę. Maja była dobrą synową: zaradną, wierną, pracowitą i świetną kucharką.

Gdy Aleksander i teściowa szukali talerzy, telefon zadzwonił i leżał ekranem do góry. Maja przypadkowo spojrzała na wiadomość i nie mogła oderwać oczu.

Kiedy wrócisz do miasta? Czy opowiedziałeś jej o nas? Czekam na wieści. Całuję.

Maja upuściła telefon, który miękko spadł na trawę. Myśli się mieszały, jedna straszniejsza od drugiej.

Jak powiedzieć dzieciom? Co z podziałem mieszkania? Kim jest ta kobieta? I co, iż Aleksander mógł tak postąpić?

A oto naczynia! postawił talerze na stole Aleksander.

Muszę na chwilę wyjść rzekła Maja, nie mogąc dłużej przy nim przebywać. Potrzebowała ochłodzić twarz zimną wodą i odetchnąć.

Wpadła do domu, rzuciła się do zlewu.

Co się stało? Stanisława ledwo zdążyła się odskoczyć, rozlewając butelkę ketchupu.

Maja gorączkowo myła twarz, mieszając łzy z wodą. Po minucie wytarła twarz ręcznikiem.

Aleksander ma kogoś.

Dziewczyno moja, chodź tutaj objęła synową teściowa.

Maja poczuła, iż teściowa nie była wcale zaskoczona.

Dlaczego milczałaś?

Wiedziałam, ale liczyłam, iż się namysli. Przecież znacie się od studiów, macie dzieci, działkę. Mówię, iż jesteś tupetem.

Maja znów rozpadła się łzami. Gdyby powiedział to matce, to już na poważnie, a ich małżeństwo nie da się uratować.

Słuchaj mnie. Uspokój się, wytrzyj łzy. Nie chcesz przecież robić sceny?

Maja skinęła głową, wycierając twarz.

Później zdecydujemy, co robić. Nie oddamy go tej kobiecie.

Te słowa przyniosły Mai odrobinę ulgi.

Następnego dnia Aleksander spakował się do miasta. Po ciepłe rzeczy rzekł, słysząc prognozę o nadchodzącym ochłodzeniu.

Maja jednak znała prawdziwy powód i, jak umówili się, nie okazywała go.

Gdy auto zniknęło za zakrętem, teściowa usiadła obok Mai na werandzie i przedstawiła swój plan.

Musisz znaleźć mężczyznę.

Co?!

Niekoniecznie na poważnie. Ważne, żeby Aleksander cię pozazdrościł. Czasem uczucia ochładzają się, żona staje się zwykłą rzeczą, a mąż patrzy na inne. jeżeli zobaczy, iż potrafisz także przyciągać uwagę, może się zamieni i znów dostrzeże w tobie kobietę.

Mimo absurdalności pomysłu, w słowach Stanisławy tkwił pewien sens.

Kogo mamy na oku?

Może Kacpra? Jest wolny. Pomagał wam przy budowie.

Zadzwoń i zaproś. Grill, napoje, krótką sukienkę. Niech Aleksander, wracając, zobaczy, iż ktoś już zajmuje jego miejsce! wytryskała teściowa z kiczem.

Ku zaskoczeniu, Kacper zgodził się przyjechać, choć wcześniej nie mieli ze sobą wiele wspólnego. Gdy przybył, od razu zapytał:

Gdzie jest Aleksander?

Dopiero wieczorem. Nie umiem smażyć mięsa, potrzebuję męskich rąk odpowiedziała skromnie Maja.

Stanisława obserwowała ich zza okna.

Dodać wina? Kacper sięgnął po butelkę.

Chętnie, ale jedzcie szybciej, bo się rozgrzeję flirtowała Maja.

Piękna jesteś, Majeczko podał mu kosz z owocami. Szkoda, iż nie mam takiej kobiety. Tylko nie mów Aleksandrowi, iż to ja tak pomyślałam.

Maja zarumieniła się. Nie spodziewała się takiego zwrotu. Co, jeżeli zacznie się z nią flirtować? Aleksander niedługo wróci. A co jej teraz zależy?

W głowie Mai zamieszało. Wzięła kolejny łyk, gdy nagle usłyszała zbliżający się silnik.

Aleksander przyspieszył i gwałtownie zahamował, ledwie nie wjeżdżając w własny płot.

Co tu się dzieje w mojej nieobecności?! wykrzyknął, wyskakując z auta.

Aleksandrze, po co wróciłeś tak wcześnie? zdziwiła się Maja.

Mama dzwoniła i mówiła, iż po moim odejściu przyjechał jakiś adorator! A to kto? Mój najlepszy przyjaciel Kacper!

A co Cię to obchodzi? Rozwiąż swoją pasję. Ja niedługo będę wolną kobietą.

Jaką pasję?

Tą, którą dziś pędzisz do miasta! Widziałam Twoją wiadomość.

Ja też widziałam tę smsy, ale myślałam, iż ktoś pomylił numer. Nie mam nikogo zaczął się uspokajać Aleksander, ale sytuacja wciąż była niejasna.

Maja po raz pierwszy wzięła się w garść i spojrzała w okno domku. Stanisława pośpiesznie pociągnęła zasłony.

Mamo! Wyjdź natychmiast!

Och, tylko żartowałam! rozbrajała się teściowa, wycierając łzy chusteczką. Gdybyście widzieli te twarze!

Czyżby rozbijanie rodziny było dla Was zabawą? wściekła się Maja.

Dobrze, ja pójdę, potem się ogarniemy pospieszył się Kacper, ale już nikt nie zwracał na niego uwagi.

To wszystko podłożyłaś? A wiadomość?

No tak, moja. Mam dwa telefony przy sobie Stanisława nie czuła wstydu.

Mamo, to nie żart. Ledwo nie straciłem rodzinę i przyjaciela powiedział poważnie Aleksander.

Ale nie straciłaś! Po prostu wzmacniam wasze małżeństwo! Jednocześnie rozrywam się na starość. Co zrobić, jak się nudzi na emeryturze?

Bawcie się dalej, ale nie tutaj. Aleksander zabierze Wam rzeczy, które przywiózł, a rano odwiezie na dworzec stanowczo odparła Maja, biorąc teściową pod ramię i prowadząc ją do bramy.

Wyrzucacie mnie? dopiero teraz Stanisława pojęła, co się dzieje.

Mamo, już się wystarczająco zabawiłaś na naszej działce. ZnikMaja i Aleksander zamknęli bramę, a wschodzące słońce rozświetliło nowy początek ich wspólnego życia.