Mam 27 lat i mieszkam w domu, w którym ciągle przepraszam, iż istnieję. Najgorsze jest to, iż mój mą…

Mam 27 lat i mieszkam w mieszkaniu, w którym nieustannie przepraszam za to, iż w ogóle istnieję. Co najgorsze, mój mąż twierdzi, iż to normalne. Mam 27 lat i od dwóch lat jestem mężatką. Nie mamy dzieci. Nie dlatego, iż nie pragnę, ale bo powiedziałam sobie od początku: najpierw dom, który jest domem. Spokój. Szacunek. […]