Kobieta, która wysłuchała opowieści babci Eli, zapłaciła za zakupy dla biednej staruszki. Babcia Eli była serdecznie wdzięczna swojej przyjaciółce i wyznała, iż jest jedyną osobą, na którą może liczyć w potrzebie.

Kobieta powiedziała drugiej ze współczuciem, iż jest sama i nie ma nikogo, kto mógłby jej pomóc. Opowiedziała, iż jej skromna emerytura idzie na czynsz i leki, a na jedzenie już kilka zostaje. Przyjaciółka zapłaciła za zakupy dla biednej babci.

Pewnego dnia zadzwoniła do mnie koleżanka z dzieciństwa i zapytała, czy wszystko w porządku u nas w domu. Okazało się, iż jej znajomy przypadkowo spotkał moją babcię w sklepie, chociaż ona mieszka całkiem daleko od tego miejsca.

Moja babcia Ela jest jak na swój wiek bardzo żwawa. Kiedyś była nauczycielką matematyki. Teraz jest już na emeryturze, ale dawni uczniowie ciągle ją pamiętają z szacunkiem. Tymczasem w tym sklepie znajoma zobaczyła nie energiczną matematyczkę Elę, ale smutną starszą panią.

Babcia Ela, cicho, prawie szeptem, powiedziała zrozumiałej rozmówczyni, iż jest samotna i trudno jej sobie poradzić. Opisała, jak skromna emerytura ledwie wystarcza na opłaty i leki, a na jedzenie brakuje. Przyjaciółka zaoferowała jej siatkę zakupów i uratowała sytuację jak prawdziwy rycerz w aureoli z siatek Biedronki.

Koleżanka wychodziła ze sklepu z jakąś starszą panią i postanowiła pogadać. Ale staruszka tylko rzuciła: “Wróć do siebie” i uciekła. Pomyślałam, iż jakaś pomyłka. Babcia tej znajomej przecież nie narzeka na biedę, zawsze jej pomagamy. Okazało się jednak, iż ta kobieta chciała po prostu kupić sobie coś do jedzenia.

Wieczorem odwiedziłam babcię. Nie owijałam w bawełnę i zapytałam wprost. Kiedy odpowiedziała, nie bardzo wiedziałam, jak mam zareagować.

Okazało się, iż testuje nową życiową sztuczkę. Idzie możliwie najdalej od domu, żeby nie natknąć się na znajomych, a potem sprawdza, czy ktoś się zlituje i kupi jej zakupy taki polski eksperyment społeczny. Z matematyczną precyzją stwierdziła, iż wynik pozytywny jest sześć razy na dziesięć prób. Produkty, które dostaje, informuje na plebanię, więc można powiedzieć, iż ci ludzie przez przypadek pomagają innym potrzebującym!

Nie łapię tej pasji do szalonych eksperymentów na stare lata. Jak się nudzi, lepiej już naprawdę kupić psa albo chociaż chomika. Przykro mi trochę! Przyjaciółka przysięgła, iż nie piśnie o tym nikomu. Szczególnie przy herbacie i papieskich kremówkach!