Ja też miałam duszności

Ja też się dusiłam Piotr ogłosił to w niedzielny wieczór, gdy Mariola układała na stercie doprasowane koszule. Wszedł do sypialni, usiadł na brzegu łóżka i powiedział to tak, jakby właśnie informował o cieknącym kranie. Mariola, duszę się. Nie podniosła głowy. Odłożyła jedną koszulę, sięgnęła po następną. Od czego? Od tego wszystkiego. Od rutyny. Każdy dzień […]