Gdy miałam się spodziewać przyjazdu moich rodziców, zaczęłam sprzątać mieszkanie.

Pamiętam wszystko jak przez mgłę, choć minęło już tyle lat. Byłam wtedy od dwóch lat w związku z moim narzeczonym, Sebastianem Kowalskim. Oświadczył mi się któregoś letniego wieczoru, a ja przyjęłam zaręczyny bez wahania. Byłam szczęśliwa, ale z czasem zaczęło mnie dziwić, iż nie spieszy mu się z przeprowadzką do wspólnego mieszkania.

Sebastian mieszkał z rodzicami w ich trzypokojowym mieszkaniu w Warszawie, ja zaś mieszkałam w akademiku. Uważałam, iż zanim się pobierzemy, powinniśmy zamieszkać razem, by lepiej się poznać i zobaczyć, czy potrafimy ze sobą funkcjonować na co dzień. Gdy mu o tym mówiłam, udawał, iż nie rozumie moich obaw. Wszystko jednak zmieniło się pewnego dnia, kiedy rodzice Sebastiana wyjechali na dwa tygodnie do Zakopanego. Dzięki temu mogliśmy wspólnie zamieszkać przez te kilkanaście dni.

Starałam się być wzorową gospodynią. Gotowałam polskie dania, sprzątałam, dbałam o porządek. Codziennie raczyłam mojego narzeczonego smakołykami, starałam się, by był zadowolony.

Niestety, problem pojawił się przy pierwszej prośbie o pomoc. Poprosiłam Sebastiana, aby odkurzył mieszkanie, a on odpowiedział, iż nie zamierza wykonywać kobiecych obowiązków. Powiedział, iż u nich w domu mężczyzna dba tylko o sprawy materialne, a nie pomaga żonie przy pracach domowych. Milczałam, myśląc, iż kiedy zamieszkamy razem na stałe, wszystko się zmieni.

Do powrotu jego rodziców mieszkanie było naprawdę lśniące. Chciałam zrobić dobre wrażenie. Upiekłam szarlotkę, przygotowałam kolację i wróciłam do swojego akademika.

Następnego dnia Sebastian poinformował mnie, iż jego mama nie jest ze mnie zadowolona. Okazało się, iż według niej nie byłam dobrą gospodynią. Byłam zaskoczona pamiętam, iż kiedy byłam u nich po raz pierwszy, było znacznie brudniej. Dlaczego mnie oczerniła? choćby nie doceniła moich wypieków, uznała je za nieprzyjemne. Czułam się bardzo urażona.

Sądzę, iż po prostu nie chce, by Sebastian opuścił rodzinny dom, dlatego mnie nie polubiła. Może znalazła dla niego lepszą kandydatkę? Zastanawiałam się nad tym, bo po powrocie jego rodziców Sebastian stał się oziębły, rzadko się widujemy, prawie się nie odzywa. Nie wierzę, iż nasz ślub się jeszcze odbędzie.

Co o tym myślicie?