Dzień Całowania Złotowłosych, obchodzony 12 stycznia, jest przykładem współczesnego, nieformalnego święta o charakterze żartobliwym i towarzyskim. Nie posiada oficjalnego uznania, historycznego rodowodu ani patronów – funkcjonuje dzięki umowie kulturowej: jeżeli ludzie uznają, iż dana data „coś znaczy”, zaczyna ona żyć w obiegu społecznym. Jest to typowy przykład tzw. „mikroświęta”, które powstają oddolnie, głównie w kręgach internetowych i w kulturze popularnej, i opierają się na zabawie oraz lekkości.
Data 12 stycznia bywa kojarzona z międzynarodowym Kiss a Ginger Day, znanym głównie w krajach anglosaskich. W polskim kontekście interpretacja została lekko zmodyfikowana – zamiast rudych włosów pojawiają się „złotowłosi”, co przesuwa akcent z konkretnej mniejszości na bardziej ogólną kategorię estetyczną. To pokazuje, iż tego typu święta ewoluują i dostosowują się do lokalnych zwyczajów i języka.
„Złotowłosi” funkcjonują przede wszystkim jako symbol kulturowy. Jasne włosy od dawna obecne są w literaturze, sztuce i popkulturze – kojarzone z jasnością, światłem, młodością, niewinnością, baśniowością czy idealizacją. W tym sensie święto nie odnosi się wyłącznie do cechy fizycznej, ale do zestawu wyobrażeń i skojarzeń, które wokół niej narosły.
Gest całowania w tym kontekście również ma znaczenie symboliczne. Nie implikuje dosłownej intymności ani nie nakłada żadnych oczekiwań. Może oznaczać flirt, sympatię, komplement, żart, okazanie uwagi, a często ogranicza się do symbolicznego gestu – np. wiadomości, posta w mediach społecznościowych, uśmiechu, mrugnięcia oka lub drobnej czułości. Chodzi przede wszystkim o zauważenie drugiej osoby i chwilowe wyjście poza codzienną rutynę.
Socjologicznie i kulturowo święta tego typu pełnią kilka funkcji:
-
rozbijają monotonię codzienności i wprowadzają element zabawy,
-
tworzą neutralny pretekst do kontaktu międzyludzkiego,
-
pozwalają na bezpieczną formę flirtu, żartu lub sympatii,
-
wzmacniają poczucie wspólnoty w grupach,
-
pokazują, jak łatwo przypisujemy znaczenie arbitralnym datom i gestom.
Nie istnieją żadne ustalone rytuały ani „poprawny” sposób obchodzenia Dnia Całowania Złotowłosych. Każdy może obchodzić go po swojemu – symbolicznie, humorystycznie, flirtownie lub całkiem prywatnie. Święto jest zatem bardzo elastyczne: dla jednych stanowi zabawną okazję do interakcji, dla innych drobny pretekst do refleksji nad potrzebą bliskości, a dla jeszcze innych jedynie żartobliwy element popkultury.
Jego wartość tkwi właśnie w braku formalizacji – daje przestrzeń do uwagi, zabawy i chwilowej czułości, bez wymuszania konkretnych zachowań. Kolor włosów i gest całowania pełnią tu rolę pretekstu, a prawdziwym sensem jest troska, lekkość i odrobina euforii w codziennym życiu.
Podsumowanie:
Dzień Całowania Złotowłosych (12 stycznia) to nieoficjalne, symboliczne święto towarzyskie, którego znaczenie opiera się na zabawie i pretekście do okazywania uwagi. Nie ma tradycji historycznej ani ustalonych zasad – istotą jest gest, lekkość i możliwość chwili bliskości. Święto pokazuje, jak kultura współczesna tworzy małe, efemeryczne okazje do interakcji i zabawy, nadając znaczenie choćby pozornie drobnym cechom czy gestom.
Lesko.info
