Drugie życie po pięćdziesiątce: Jak przypadkowe spotkanie w kolejce, pachnący potem nieznajomy, okaz…

Proszę pana, no nie pchać się tak. Ojej, to od pana tak pachnie? Przepraszam mruknął facet, cofając się. Mruczał jeszcze coś pod nosem, niezadowolony i smutny. Stał tam, licząc jakąś drobnicę na dłoni. Pewnie mu na flaszkę nie wystarczy. Rita mimowolnie przyjrzała mu się uważniej. Dziwne na pijaka nie wyglądał. Proszę pana przepraszam, nie chciałam […]