Bezdomni i ubodzy w katedrze opolskiej. Pokazali pasyjny spektakl

Dom Nadziei jest miejscem, gdzie bezdomni i ubodzy z Opola i okolic przychodzą po jedzenie i ubrania. Mogą liczyć także na pomoc w zakupie leków albo w znalezieniu pracy. Jest tradycją, iż we wtorek Wielkiego Tygodnia spotykają się na drodze krzyżowej. W tym roku – remontowej przerwie – nabożeństwo odbyło się w katedrze.

Bezdomni w katedrze opolskiej. Grupa teatralna przy Domu Nadziei

W pierwszej części członkowie działającej przy Domu grupy teatralnej przedstawili pasyjny spektakl. Próby zaczęły się niedługo po Bożym Narodzeniu. Artystyczną opiekę nad tym przedsięwzięciem sprawuje pani Aleksandra Ślepecka.

Misterium zostało zbudowane z tekstów ks. Jana Twardowskiego. Scenografię – obok położonego na schodach przed ołtarzem krzyża i narzędzi Męki Jezusa; młotka i gwoździ – stanowiły atrybuty życia bezdomnych:

• butelka,
• termos,
• śpiwór,
• plecak.

– To przedstawienie to była bardzo intensywna i długa praca – przyznaje siostra Aldona Skrzypiec, jałmużnik biskupa opolskiego i współtwórczyni Domu Nadziei. – Cieszę się, iż na to nabożeństwo przyszło zarówno sporo bezdomnych, jak i nasi wolontariusze i przyjaciele.

Są chwile, gdy człowiek sobie mówi: „Nie dam rady”

W drugiej części spotkania bezdomni i wolontariusze sami odczytywali teksty do poszczególnych stacji drogi krzyżowej w katedrze opolskiej.

– Pierwszy upadek, zmęczenie, ciężar ponad siły – mówił jeden z bezdomnych przy trzeciej stacji. – Wychodzenie z kryzysu nie jest prostą linią. Są dni dobre. I dni, gdy wszystko wraca. Są chwile, gdy człowiek sobie mówi: „Nie dam rady”. A przecież upadek nie przekreśla drogi. Nie jest końcem historii. W domu Nadziei uczymy się, iż potknięcie nie oznacza porażki. Trzeba tylko pozwolić sobie pomóc. Jezu, naucz nas cierpliwości…

O oprawę muzyczną zadbał chór „Cantate Deo” z parafii w Opolu – Nowej Wsi Królewskiej, który w tym roku świętuje stulecie. Jego dyrygentką jest Aleksandra Ślepecka.

– Zastanówmy się, do kogo z uczestników drogi krzyżowej jesteśmy podobni? – mówił w kazaniu na koniec nabożeństwa bp Rudolf Pierskała. – Do Piłata? Do żołnierzy, którzy katowali Pana Jezusa? Nie daj Boże. Ale może jesteśmy podobni do samego Chrystusa.

***

Odważne komentarze, unikalna publicystyka, pasjonujące reportaże i rozmowy – czytaj w najnowszym numerze tygodnika „O!Polska”. Do kupienia w punktach sprzedaży prasy w regionie oraz w formie e-wydania