Słuchaj, muszę Ci opowiedzieć pewną wzruszającą historię takich o ponownych spotkaniach po latach u nas też nie brakuje. Otóż chodzi o Agatę. Kiedy miała zaledwie cztery latka, jej tata odszedł z domu. Mama została z nią sama i całe życie sama ją wychowywała. Brak pełnej rodziny bardzo Agatę dotknął. Od małego chciała pomóc mamie, więc jeszcze w liceum zaczęła szukać jakiejkolwiek pracy na pół etatu. W domu żaden mężczyzna nie zarabiał, więc czuła się w obowiązku dokładać się do rachunków. Przez to praktycznie nie miała znajomych, nie wychodziła ze znajomymi na miasto i powoli robiła się coraz bardziej zamknięta w sobie.
Dopiero kiedy mama Agaty przeszła na emeryturę, dziewczyna mogła nareszcie trochę odetchnąć i pomyśleć o sobie. To wtedy poznała chłopaka, Kajetana. Po jakimś czasie przedstawiła go swojej mamie, a potem byli też u jego rodziców. W końcu Kajetan oświadczył się Agacie. Zamarzyła sobie wtedy wielkie, klasyczne wesele, o którym fantazjowała od dziecka. Kiedy doszło do ustalania listy gości, Agata zaczęła się zastanawiać, czy zaprosić na tę uroczystość swojego tatę.
Problem polegał na tym, iż od dawna nie miała ani jego adresu, ani numeru telefonu. Kajetan doradził jej, żeby przekazała zaproszenie swojemu wujkowi, czyli bratu taty on na pewno będzie wiedział, jak się z nim skontaktować. I przez taki głupi przypadek, Agata spóźniła się tego dnia do urzędu stanu cywilnego. Na dodatek na zewnątrz lało jak z cebra. Narzuciła gwałtownie płaszcz na sukienkę i wybiegła z domu w deszczu. Nagle zauważyła przy ulicy samochód, przy którym stał jej tata. Bez namysłu wsiadła do środka. Całą drogę płakała. Tak długo na to czekała… Okazało się, iż mają sobie tyle do powiedzenia.
