A co z moim mieszkaniem? Obiecałaś mi je! Rujnujesz mi życie! Mój mąż i ja byliśmy bardzo szczęśliwi, gdy dowiedzieliśmy się, iż nasz syn Marek zamierza się ożenić. Jeszcze przed ślubem, powiedzieliśmy mu w tajemnicy, iż planujemy podarować mu na nową drogę życia własne mieszkanie. Marek był w siódmym niebie, gdy dowiedział się o naszym pomyśle. Dowiedzieli się o tym także wszyscy jego koledzy. Gdy już zaczęliśmy planować uroczystość, nagle stało się coś strasznego. Nasza córka trafiła prosto z pracy do szpitala, bardzo poważnie chora. Natychmiast pojechaliśmy tam z mężem. Badania wykazały, iż ma guza i konieczna jest natychmiastowa operacja. Oczywiście, potrzebowaliśmy ogromnej sumy pieniędzy i to jak najszybciej. Dobrze, iż zgłosiliśmy się na czas. W tej sytuacji nie było mowy o kupnie mieszkania dla syna. Cała nasza uwaga i środki poszły na zebranie niezbędnej kwoty na leczenie córki. Na szczęście pomogła nam rodzina i przyjaciele – nikt nie pozostał obojętny wobec naszej tragedii. Wspólnie udało się uzbierać pieniądze na operację. Tymczasem nasz syn zszokował nas swoją reakcją. – A co z moim mieszkaniem? Przecież mi je obiecaliście! Niszczycie mi całe życie! Po tych słowach Marka dosłownie zemdlałam. Jak mógł coś takiego powiedzieć? Jak można być aż tak samolubnym? Przecież to jego siostra, wychowywali się razem! Jak może stawiać jej życie i swój ślub na tej samej szali? Nie wiedziałam, co powiedzieć, ale Marek nie zamierzał przestać. – Czemu ona zawsze wszystko dostaje, a ja nic? Nie wytrzymałam i zaczęłam na niego krzyczeć. Powiedziałam, iż nie chcę go więcej widzieć. Spakował się i wyprowadził do swojej narzeczonej. Przez dwa tygodnie nie rozmawialiśmy. W tym czasie nasza córka przeszła operację – na szczęście udaną. Kilka tygodni później wróciła do domu. Ani słowem nie wspomniałam jej o zachowaniu Marka – to wstyd i nie chciałam jej tym ranić. Nasz syn w tym czasie choćby nie zadzwonił i nie zapytał o zdrowie siostry. Najwyraźniej mieszkanie było dla niego ważniejsze niż rodzina.