Brdy nie są pasmem wysokogórskim, ale zimą potrafią dać panoramy, które wyglądają jak z zupełnie innego regionu. Kluczem jest inwersja, czyli sytuacja, gdy chłodne, wilgotne powietrze zalega nisko, a wyżej panuje lepsza przejrzystość. Góra Praha ma jeszcze jedną zaletę: podejścia są w większości spokojne, a w okolicy wierzchołka znajduje się kilka miejsc, z których można patrzeć w różne strony. Dzięki temu wycieczka nie polega wyłącznie na wejściu i zejściu, ale na szukaniu najlepszego kadru i adekwatnego momentu.
REKLAMA
Zobacz wideo Czy możemy się obejść w górach bez zbiorników?
Szczyt Praha należy do najwyższych w Brdach. Przy inwersji krajobraz wygląda jak białe morze
Praha jest jednym z najwyższych punktów Brd i ustępuje wysokością jedynie szczytowi Tok, który ma 865 metrów. Różnica wysokości między nimi jest minimalna, dlatego oba wzniesienia są ważnymi punktami orientacyjnymi w tym paśmie.
Na odbiór panoramy wpływa to, iż w ostatnich latach część południowych stoków została odsłonięta po zamieraniu drzew związanym z kornikiem. Dzięki temu łatwiej trafić na otwartą przestrzeń, z której widać dalekie pasma w kierunku zachodnim i południowym. Przy sprzyjającej pogodzie na horyzoncie da się dostrzec grzbiety Szumawy oraz Lasu Czeskiego. Największe wrażenie robi świt, bo w tym czasie światło wydobywa kształty gór, a poniżej rozlewa się jednolita, jasna warstwa chmur.
Najkrótsza trasa prowadzi z miejscowości Nepomuk. Podejście jest krótkie i nie wymaga dużego wysiłku
Najwygodniejsze podejście zaczyna się w miejscowości Nepomuk, skąd do rejonu wierzchołka prowadzi około dwóch kilometrów marszu, czyli mniej więcej trzy kwadranse spokojnego tempa. Nepomuk leży na wysokości 690 metrów i należy do najwyżej położonych samodzielnych miejscowości w Kraju Środkowoczeskim.
Kto ma ochotę na dłuższy spacer, może ruszyć z Teslína albo z Miszowa i połączyć wycieczkę z przejściem w okolicach stawów Padrtskich. W tym wariancie dojście do góry Praha ma niemal dziesięć kilometrów, ale trasa daje więcej czasu w spokojne tempo i obserwację zimowego lasu. Warto zabrać oświetlenie, jeżeli planowany jest wschód słońca, oraz zadbać o stabilne obuwie, bo zimą fragmenty ścieżek bywają oblodzone. Najlepszy efekt widokowy pojawia się wtedy, gdy powietrze jest wyjątkowo przejrzyste, a warstwa chmur utrzymuje się nisko.
Na wierzchołku stoi wieża radaru meteorologicznego. W pobliżu znajdują się punkty widokowe na różne strony świata
W rejonie wierzchołka uwagę przyciąga żelbetowa wieża radaru meteorologicznego, która jest najbardziej rozpoznawalnym obiektem w tej okolicy. To stały punkt w terenie, za pomocą którego łatwo upewnić się, iż dotarło się we adekwatne miejsce.
Najbliżej wieży znajduje się punkt widokowy w pobliżu pozostałości niemieckiej radiolatarni, z panoramą skierowaną na zachód. Przy bardzo dobrej przejrzystości można dostrzec część Szumawy, Las Czeski z najwyższą górą Čerchov, a także Klínovca w Rudawach. Drugim oznaczonym miejscem jest punkt widokowy Jana Čáka, nazwany na cześć brdskiego patrioty i artysty, z którego ogląda się widoki na południe, w tym Szumawę, Góry Nowohradzkie oraz zabudowania elektrowni Temelín. W okolicy znajduje się także kamienne rumowisko, które przyciąga uwagę jako interesujący element przyrodniczy, choćby gdy chmury akurat nie tworzą idealnego "morza".
Odlesniony stok daje wiele miejsc do obserwacji. Wystarczy odejść od ścieżki, aby znaleźć lepszy punkt
Wylesiony fragment stoku pod górą Praha działa jak naturalny taras, na którym łatwo znaleźć miejsce do spokojnego obserwowania krajobrazu. Dobrym kierunkiem jest żółty szlak prowadzący od wierzchołka do rozdroża św. Jana (rozcestí U sv. Jana), a najlepsze miejsca zwykle zaczynają się około stu metrów poza samą drogą.
Odsunięcie się od uczęszczanej trasy ma dwa plusy: pozwala uniknąć tłoku oraz ułatwia znalezienie perspektywy bez gałęzi w kadrze. Gdy przejrzystość powietrza dopisze, sylwetki szumawskich grzbietów potrafią być wyraźne, mimo iż najbliższe przygraniczne wzniesienia są oddalone o około 70 kilometrów. Do Boubína, rozpoznawalnego szczytu Szumawy, jest w linii prostej około 75 kilometrów. Alp z tego miejsca nie widać, bo przeszkadza krzywizna Ziemi, dlatego na alpejskie panoramy trzeba szukać innych, bardziej wysuniętych punktów widokowych.
