Jest już wieczór. Mój zięć przyprowadza swoją teściową do domu. Stawia na podłodze w przedpokoju dwie torby i idzie zobaczyć, co u Marysi. Gdy kobieta widzi swoją mamę, rozczarowanie natychmiast maluje się na jej twarzy. Czyli teraz mam się tobą zajmować do końca Twoich dni? Nie będziesz chciała wrócić do swojej wsi za jakiś czas?
Niedawno usłyszałam historię starej przyjaciółki, która odznaczała się okropnym podejściem wobec losu swojej starzejącej się mamy. Dobrze przynajmniej, iż wszystko dobrze się skończyło. Teściową zaopiekował się zięć, umieszczając ją w dobrej, prywatnej klinice i opłacił wszystkiego, co potrzebne. Marysia, rzecz jasna, o niczym nie wiedziała dowiedziała się dopiero, gdy mama została wypisana z kliniki.
Mąż Marysi przywiózł teściową do domu i powiedział żonie: Twoja mama jest już zdrowa, kupiłem jej wszystko, czego potrzebuje, ale przez jakiś czas powinna być pod opieką. Będzie więc mieszkać u nas przez pewien czas. Mam nadzieję, iż ci to nie przeszkadza?
Oczywiście, rozsądniej byłoby, gdyby to Marysia zapytała męża o zgodę. W końcu to chodziło o jej własną matkę. Jednak zamiast podziękować mężowi za opiekę nad matką, kobieta zrobiła niespodziewaną scenę: Mamo, właśnie przeprowadziłam się do Warszawy, próbuję sobie tu życie ułożyć, a Ty pojawiasz się tutaj! I jeszcze chcesz zamieszkać ze mną! Mam zajmować się tobą całe życie, nie będziesz chciała wrócić na wieś?
Starsza pani, będąca już na emeryturze, bardzo się tym przejęła, ale najbardziej zdziwiony był mąż Marysi.
Wreszcie żona pokazała swoje prawdziwe oblicze, które skrzętnie ukrywała. On nie znał tej Marysi, kiedy prosił ją o rękę. Teściowa już się pakowała do wyjazdu, a Marysia, z niechęcią trzaskając drzwiami, poszła do przyjaciółki. Kiedy wróciła późnym wieczorem, znalazła swoje torby spakowane i bilet kolejowy na stole. Zdezorientowana zapytała męża:
Dlaczego, mama jeszcze nie wyjechała? Albo Ty gdzieś jedziesz? Nie, to są twoje rzeczy i twój bilet. Może powinniśmy przez jakiś czas pomieszkać osobno. Od dawna marzę o dziecku, ale dziś zrozumiałem, iż nie chcę, by nasze dzieci miały taką matkę. Przemyśl swoje zachowanie. Mieszkaj chwilę na wsi, w domu mamy, a ona zostanie u mnie. Kiedy dojdziesz do siebie, wróć taką decyzję jej oznajmił.
Marysia nie mogła uwierzyć, iż mąż posunie się do takiego kroku.
