Żadnej magii
Sylwester nadciągał gwałtownie i nieubłaganie, jak rozpędzony pociąg.
Oliwia aż miała zawroty głowy od tego tempa. Czuła się, jakby stała na dworcu bez biletu, przekonana, iż nic z tego nie wyjdzie, szczęścia nie będzie, a już na pewno świątecznego nastroju.
I po co w ogóle zapraszała gości? Kto chciałby spędzać Sylwestra z taką pechową osobą?
***
31 grudnia zaczął się od totalnej katastrofy: pralka, która wiernie służyła jej przez dziesięć lat, postanowiła odejść na zasłużoną emeryturę, zalewając całą łazienkę wodą.
Znalezienie hydraulika w przededniu Nowego Roku graniczy z cudem! Straciła mnóstwo nerwów i czasu, ale w końcu się udało i z ulgą mogła odetchnąć, mając nadzieję, iż na tym zakończą się wszystkie kłopoty.
Lecz
Po południu jej rudzielec kot Feliks, samozwańczy smakosz, połknął całą szynkę przygotowaną do sałatki jarzynowej, zostawiając gospodyni tylko smętny groszek z ogórkami konserwowymi.
Ale na tym nie poprzestał. Oczywiście musiał zapolować na sikorkę, która przysiadła na parapecie przy otwartym oknie…
Ogromny fikus runął z okna, zahaczył choinkę, nieodwracalnie gasząc starą lampki, które Oliwia uwielbiała.
Odłamki doniczki i bombek z dzieciństwa wymieszały się z ziemią
Sprzątając cały ten bałagan, Oliwia prawie się popłakała.
Potem rozbiła się karafka, przypalił się kurczak, aż w końcu ostatni cios: gdy goście byli już w drodze, wpadła w panikę, odkrywając, iż zapomniała kupić tort. Zawiadomiła telefonicznie swoją siostrę.
Kasia, katastrofa! Nie mam tortu!
Spokojnie! rozległ się energiczny głos w słuchawce już parkuję przed blokiem. Wychodź, zaraz wszystko załatwimy.
Gdzie jesteś?
Mówię przecież, pod klatką.
Zbiegła na dół i zobaczyła taki obrazek: pod samochodem Kasi stała jej najlepsza przyjaciółka Marysia z ogromną reklamówką i ciocia Grażyna dumna, bo dzierżąca miskę galarety rybnej.
A po co ci galareta na pół wiadra? wykrzyknęła Oliwia.
Tak na wszelki wypadek! odparła dumnie ciotka, która uwielbiała udzielać nieproszonych rad wiem, jak teraz gotujecie! Noc długa, przyda się. Jest przynajmniej sałatka jarzynowa?
Oliwia wzruszyła ramionami…
Kiedy dziewczyny latały po cukierni, Marysia dekorowała serpentynami pokój, w które natychmiast wplątał się wszędobylski Feliks, wyglądając jak ufoludek.
Ratować kota musiał mąż Kasi Artur, który dołączył, wracając prosto z pracy.
Feliks był posłuszny, dopóki nie zobaczył Oliwii wtedy radośnie rzucił się jej na powitanie, zostawiając Arturowi krwisty ślad na przedramieniu.
Udzielono mu pomocy, po czym Artur z bohaterską miną zaoferował pomoc w kuchni.
W praktyce ograniczyło się to do filozoficznych rozmyślań na temat: sałatka to stan duszy, a nie zestaw składników, ale Oliwii i Kasi tyle wystarczyło.
Oliwia, co to za pudełko? zawołała z salonu Marysia. Szczęśliwego Nowego Roku tu pisze. O, jest dopisek: Otworzyć po północy. Babcia Wanda.
Oliwia wbiegła do pokoju:
Ojejku, zupełnie zapomniałam! Kasia! To od babci, przed wyjazdem kazała nam zajrzeć do środka w Sylwestra, gdzieś koło drugiej. Zapowiadała niespodziankę.
interesujące co tam Kasia podniecona oglądała pudełko sprawdźmy teraz!
Oliwia stanowczo pokręciła głową:
Zwariowałaś? Przecież ona i tak sprawdzi! A jeszcze jakby zabezpieczyła kłódką? Zepsujemy niespodziankę. Czekamy jak babcia kazała.
Tajemnicze pudełko podgrzało atmosferę; choćby ciocia Grażyna usiadła bliżej, łypiąc ciekawie okiem.
***
Słuchali potem przemówienia prezydenta, pili szampana z Biedronki, niczego nieświadomi pałaszowali kocią sałatkę jarzynową, śmiali się i sprzeczali, a potem…
Już druga? upewniła się Oliwia. Więc czas na babciny sekret! podniosła pudełko i uroczyście ogłosiła: niespodzianka od babci Wandy!
Pudełko powierzono jedynemu mężczyźnie.
Artur coś tam pokręcił i podniósł wieczko.
W środku, na puszystej warstwie waty, nie było ani gotówki, ani starych zdjęć, tylko kilkadziesiąt starannie zwiniętych ruloników opasanych kolorowymi wstążkami. Do każdego przyklejona naklejka z imieniem.
Co to jest? zdziwił się Artur.
Oliwia rozwinęła pierwszy rulonik z etykietą Oliwia i przeczytała na głos:
Oliwko, kochana wnuczko. Dziś chyba znowu coś poszło nie tak? Pralka się zepsuła? Kot zjadł sałatę? Nie szkodzi! Pamiętaj: każdy problem to tylko pretekst, żeby zamówić pizzę i włączyć ulubiony serial. Tort można kupić jutro. Najważniejsze, żeby byli przy Tobie ludzie, którzy pomogą zjeść pizzę. Kocham Cię na księżyc i z powrotem. Twoja babcia Wanda.
W pokoju na moment zapadła cisza, po czym wszyscy parsknęli śmiechem.
Oliwia śmiała się tak, iż aż łzy napłynęły jej do oczu.
Skąd… skąd ona to przewidziała?!
Magia wyszeptała ciocia Grażyna.
Teraz ja! Kasia niecierpliwie wyciągnęła rękę.
Rozwinęła swoją karteczkę:
Kasiu, kochana. Przestań się sprzeczać z Arturem o każdy drobiazg. Lepiej go przytul. To dobry chłop, choć czasem filozofuje. A jak zacznie po prostu go pocałuj. To najskuteczniejsza broń na męską logikę. Buziaki dla Was!
Artur poczerwieniał aż po cebulkę i natychmiast pocałował Kasię, ku aplauzowi zebranych.
Marysia, rozwijając swój rulonik, zaśmiała się:
Marysiu, piękna dziewczyno. Szukaj miłości nie w barach, tylko w bibliotece albo w spożywczaku obok domu. Tam są porządni ludzie, tacy jak Ty. Może nie noszą modnych rurek. I przestań malować włosy na fioletowo. Najlepiej Ci w naturalnym kolorze!
Skąd ona o tym wie? zawołała Marysia farbowałam dopiero dwa dni temu?!
Wreszcie przyszła kolej na ciocię Grażynkę. Rozwinęła karteczkę powoli, jakby to był tajny szyfr.
Grażynko, kochana. Wiem, iż jesteś najmądrzejsza i zawsze wiesz wszystko. Ale jest jeden sekret, którego nie znasz. Zapamiętaj: dobre rady są w porządku, ale czasem lepiej po prostu pomilczeć i zjeść kawałek tortu. Ściskam Cię mocno.
Ciocia Grażyna spojrzała na karteczkę i zrobiła się czerwona. Mruknęła coś pod nosem, sięgnęła po tort i zamilkła. Było to pierwszy raz od lat, gdy nie udzieliła nikomu rady.
Śmiechy i rozmowy trwały do białego rana.
Dziewczyny zadzwoniły do babci Wandy na wideo, a ona, siedząc w fotelu w innym mieście, z uśmiechem mówiła: Moje kochane! Jak się cieszę, iż niespodzianka się udała! I żadnej magii tu nie ma! Po prostu dobrze Was znam i bardzo Was kocham!
Następnego dnia, sprzątając resztki domówki, Oliwia zgromadziła wszystkie karteczki w ozdobnym słoiku i postawiła go na honorowym miejscu. To nie były zwykłe życzenia. To był przepis na szczęście od jej babci: nie bój się chaosu, śmiej się z niepowodzeń, doceniaj tych, którzy są obok i jedz to, na co masz ochotę, byle nie przejadaj się. A najważniejszy prezent to wiedzieć, iż gdzieś jest ktoś, kto Cię kocha i rozumie. Zawsze.
