Wyciągnąłem mój ślubny garnitur z szafy, a w tym momencie spadł na podłogę zamknięty kopertowy list. Nie mogłem wytchnąć przez całą noc. Myślałem, iż jeszcze odrobinę i moje życie mogłoby obrać zupełnie inny obrót, więc zamienił mnie to w niepokój.
Jutro mam poślubić swoją kochaną Jadwigę. Zawsze uważałem ją za kobietę idealną. Każdy facet wyobraża sobie ślub niczym bajkę, ale ja zaczynam wątpić w własny wybór. Co, jeżeli popełniam błąd? Co, gdy po latach okaże się, iż nasz związek nie wypali? Czy będziemy w stanie być wobec siebie lojalni aż do końca życia? Czy potrafimy trwać w wzajemnym szacunku i miłości?
Zanim się obejrzałem, już świt rozświetlił okna. Wstałem z łóżka, umyłem twarz i wypiłem czarną kawę.
Dziś mam jeszcze mnóstwo spraw do załatwienia. Niedługo w moim domu pojawią się przyjaciele i rodzina. Mój najbliższy kumpel Krzysztof przyjedzie z Krakowa. Jest już po wielu latach małżeństwa i na pewno znajdzie słowa, które koi nerwy w dniu tak ważnym. Mam nadzieję, iż pomoże mi się uspokoić.
Znowu sięgnąłem po garnitur i znowu przyciągnęła uwagę ta niepozorna koperta. Nie było na niej żadnego napisu, a ja byłem zdumiony.
W środku znajdował się list. Kto mógł go napisać i po co?
Położyłem garnitur na krześle, usiadłem na brzegu łóżka i zacząłem czytać. Pismo wydawało mi się znajome. Na początku listu widniało: Przeczytaj, zanim powiesz tak.
Autorami listu były moje własne matka. Zastanawiałem się, co w nim mogło mnie powstrzymać przed ślubem.
Zaczynałem się niepokoić, ale wziąłem się w garść i wciągnąłem kolejne słowa. Oto, co napisała:
Mój synu, niedługo poślubisz Jadwigę. Cieszę się, iż znalazłeś tak dobrą przyszłą żonę.
Chcę, abyś pamiętał, iż małżeństwo to nie tylko euforia i przyjemność, ale przede wszystkim duża odpowiedzialność. Po drodze napotkacie trudności i niepowodzenia, ale jeżeli naprawdę kochacie się, przetrwacie wszystko.
Ślub to zobowiązanie, by iść ramię w ramię przez życie. Nie zapominaj, iż jako mężczyzna stajesz się opoką rodziny. W pewnym sensie losy bliskich spoczywają w twoich rękach.
Unikaj kłótni o pieniądze. Złoto i grosze nigdy nie zastąpią wzajemnego zrozumienia. Nie spieraj się, jak Jadwiga wydaje swoje środki.
Pamiętaj, iż twoja żona jest najważniejszą osobą w twoim życiu i potrzebuje twojego wsparcia. Gdy to poczuje, będzie mogła przenosić góry.
Wzajemny szacunek i zrozumienie to podstawa każdej rodziny. Gdy gniew Cię ogarnie, lepiej być sam w złości łatwo powiedzieć rzeczy, których później żałujemy, a naprawienie szkód staje się trudniejsze.
Nie dawaj żonie powodu do zazdrości. Gdy zacznie wątpić w Ciebie, będzie to długotrwały cień nad waszym związkiem.
Na świecie jest wiele kobiet, ale nie zapominaj, iż Jadwiga jest najcenniejsza.
Chcę, byś myślał o niej tak, jak ja.
Kochaj swoją żonę, pamiętaj o nas i o ojcu. Zawsze będziemy przy Tobie.
Mama.
Z listu wynika, iż prawdziwa siła małżeństwa tkwi nie w bogactwie, ale w wzajemnym wsparciu i szacunku. To lekcja, której nie zapomnę, kiedy nastąpi dzień tak.
